Ororra

The sound of Ioannina

2012-02-07T23:23:00.001+02:00

Ευτυχώς που εγκαινιάστηκε το Σάββατο το βράδυ στη Δημοτική μας Πινακοθήκη η έκθεση "The sound of Austria". Η έκθεση εντάσσεται στα πλαίσια του Πολιτιστικού διαλόγου μεταξύ Αυστρίας και Ελλάδας!
Προσπαθώ να φανταστώ αν σε μια αντίστοιχη Αυστριακή πόλη σαν τα Γιάννενα, πίσω ακριβώς από το κτίριο που στεγάζει την Πινακοθήκη της, μπορεί να αντικρύσει ο Γιαννιώτης π.χ. καλλιτέχνης αυτόν τον Πολιτισμό!!!!

Η μαύρη πινακίδα γράφει "Προσοχή Μη παρκάρετε

Μνημείο επικινδύνως ετοιμόρροπο

Καθ' υπόδηξη

του ΥΠΠΟΤ"

Να φανταστώ ότι το ΥΠΠΟΤ είναι το Υπουργείο Πολιτισμού; Είναι κάποια άλλη Υπηρεσία που μανταλώνει τα μνημεία μέχρι να πέσουν; Μήπως είναι η εναλλακτική μας συμβολή στην τέχνη;

Ελπίζω κι εύχομαι οι Αυστριακοί συνδιοργανωτές και καλλιτέχνες να είναι τυφλοί και να ήρθαν, αν ήρθαν βράδυ στην πόλη μας.

Η απόλυτη απόσυρση

2012-02-06T17:12:00.000+02:00

Η οικονομική κρίση δεν είχε τις ίδιες παρενέργειες για όλους τους ανθρώπους. Άλλους τους "χτύπησε" λιγότερο κι άλλους περισσότερο.

Άλλοι απέσυραν τα αυτοκίνητά τους παραδίδοντας τις πινακίδες, άλλοι απέσυραν τα σκάφη τους και άλλοι σταμάτησαν κάθε οικοδομική δραστηριότητα. Υπάρχουν όμως και κάποιοι συνάνθρωποί μας που τα έκαναν και τα τρία!!!

Είδε κι απόειδε ο άνθρωπος, τα μάζεψε όλα στο γιαπί, μπροστά "το σκάφος", πίσω το αυτοκίνητο κι έβαλε κι ένα απαγορεύεται το παρκάρισμα στην είσοδο κι ησύχασε.

Όταν και αν περάσει ποτέ η κρίση την υποδομή την έχει έτοιμη.

Συσσίτια στα σχολεία

2012-02-02T21:32:00.000+02:00

Κυρία Χριστοφιλοπούλου μας και κυρία Διαμαντοπούλου μας μαζί

τώρα που καταφέρατε και φτάσατε τα παιδιά του κόσμου να τρώνε στα συσσίτια στα σχολεία για να βάλουν μια μπουκιά στο στόμα τους και να μην πεθάνουν από ασιτία , μπορώ να σας παρουσιάσω μια εναλλακτική πρόταση για σωστή και ολοκληρωμένη διατροφή. Βασίζεται στη διατροφή που έκαναν τα λαμόγια στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια και δεν έπαθαν τίποτα. Ζουν και Βασιλεύουν!

Τα 8 ακριβότερα φαγητά στον κόσμο!

Τα ακριβότερα πιάτα στον κόσμο δημιουργούνται καθημερινά στα εστιατόρια όπου προσφέρονται και μάλιστα γίνονται ανάρπαστα. Η κατανάλωση «χτυπάει κόκκινο» από πιστούς θαμώνες που μπορούν να διαθέσουν αστρονομικά ποσά για να απολαύσουν μια ομελέτα, ένα κομμάτι πίτσα, θαλασσινά, ακόμη και φρούτα! Σπάνια υλικά και δυσεύρετες πρώτες ύλες ανά τον κόσμο δημιουργούν γκουρμέ γεύσεις που είναι το λιγότερο μια. καλή επένδυση για το στομάχι!
Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε τα πιο ακριβά πιάτα από το «φτηνότερο» στο ακριβότερο.
Ομελέτα 1.οοο δολαρίων

Το ξενοδοχείο «Le Parker Meridien Hotel» στη Νέα Υόρκη προσφέρει στο πρωινό του την ακριβότερη ομελέτα στον κόσμο. Είναι κατασκευασμένη από βιολογικά αβγά, κομμάτια αστακού και μαύρο χαβιάρι, ενώ «απαγορεύεται» να αφήσετε έστω και μία πιρουνιά! Πώς αλλιώς άλλωστε, αφού κάθε μπουκιά της αποτελεί μια. γερή ανάληψη από την τράπεζα!

Μπριζόλα Wagyu

Για τους αμετανόητους κρεατοφάγους, η μπριζόλα αυτή θα σας κοστίσει. λιγουλάκι παραπάνω! Η ράτσα των βοοειδών Wagyu έχει μια ιδιαιτερότητα: Οι αγελάδες τρέφονται με μπίρα(!) και δέχονται υπηρεσίες. μασάζ, με σκοπό το κρέας τους να είναι περισσότερο τρυφερό και ζουμερό κατά το ψήσιμο. Επιπλέον, οι επαγγελματίες των τροφίμων υποστηρίζουν ότι οι μπριζόλες Wagyu είναι αρκετά λιπαρές, με αποτέλεσμα να διαθέτουν άριστη γεύση και το κρέας τους να. λιώνει στην κυριολεξία στο στόμα! Προσοχή: Η μερίδα είναι αυστηρά για ένα μόνο άτομο και κοστίζει 2.800 δολάρια. Οπότε αφήστε τα κεράσματα για κάποια άλλη φορά!

Θαλασσινός «θησαυρός» - Samundari Khazana

Στην Ινδία συνηθίζουν να παρασκευάζουν πολλά πιάτα «κάρι», που είναι στην ουσία ποικιλίες βρασμένων θαλασσινών. Το ακριβότερο κάρι του κόσμου σερβίρεται σε μια μπρασερί στη Βομβάη και ονομάζεται «Samundari Khazana» ή αλλιώς » Θαλασσινός Θησαυρός». Περιλαμβάνει χαβιάρι, σαλιγκάρια της θάλασσας, αστακό και βρώσιμα κομμάτια χρυσού! Για να το απολαύσετε -και να αισθανθείτε έστω για λίγο. εκατομμυριούχος- αρκεί να διαθέσετε το ποσό των 3.200 δολαρίων για μία μερίδα!

Pizza Royale 007

Ποιος δεν αγαπά την πίτσα; Είναι σίγουρα ένα από πλέον διάσημα φαγητά ανά τον κόσμο, σε πολλές παραλλαγές και γεύσεις. Οι Ιταλοί γείτονές μας, »γευσιγνώστες» της πίτσας, δημιούργησαν την περίφμη Pizza Royale 007, η οποία μπορεί με μια πρώτη ματιά να μοιάζει με συνηθισμένη πίτσα, αλλά δεν είναι. Η ζύμη παρασκευάζεται από ένα ειδικό «οργανικό» φύλλο κρούστας, στην επιφάνεια του οποίου απλώνεται σάλτσα ντομάτας sunblush. Στη συνέχεια εμπλουτίζεται με καπνιστό σολομό, ελάφι, αστακό μαριναρισμένο σε κονιάκ και χαβιάρι εμποτισμένο σε σαμπάνια. Η πίτσα ολοκληρώνεται με βρώσιμα φύλλα χρυσού 24 Καρατίων, γεγονός που την κατατάσσει στα ακριβότερα φαγητά στον κόσμο, αφού το μικρό μέγεθος κοστίζει 4.200 δολάρια!

Καρπούζι Densuke

Αυτό το εξαιρετικό καρπούζι δεν πουλιέται με το «κομμάτι» αλλά με τη «φέτα»! Ευδοκιμεί αποκλειστικά στην Ιαπωνία, και κυρίως στο νησί Χοκάιντο, και είναι ακριβό λόγω της σπανιότητάς του. Το βάρος του φτάνει τα 17 κιλά και η ιδιαιτερότητά του βρίσκεται στη γεύση: Τραγανή και σκληρή σάρκα αλλά ταυτόχρονα ζουμερή και απίστευτα γλυκιά. Στην Ιαπωνία αποτελεί ένα από τα ακριβότερα δώρα. σε γάμους ή γενέθλια, αφού κοστίζει 6.100 δολάρια/τεμάχιο.

Πεπόνι Yubari

Έχει τέλειες «αναλογίες» και υπέροχη γεύση. Δεν είναι ένα συνηθισμένο πεπόνι αλλά ένα. έργο τέχνης. Απίστευτη γλυκύτητα, ζουμερή σάρκα και εκπληκτικό πορτοκαλο-κόκκινο χρώμα. Καλλιεργείται στην περιοχή Yubari (σ.σ. εξ ου και το όνομα), όπου, όπως πιστεύεται, το ηφαιστειακό έδαφος είναι «υπεύθυνο» για την αμίμητη γεύση του. Κι αν νομίζετε ότι αποτελεί ιδανικό φρούτο για την καλοκαιρινή σας φρουτοσαλάτα, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε αφού κοστίζει 23.000 δολάρια το τεμάχιο! Μήπως να πάρετε ένα αυτοκίνητο;

Χαβιάρι Almas

Η λέξη «Almas» σημαίνει «διαμάντι» και ταιριάζει απόλυτα με το ακριβότερο χαβιάρι στον κόσμο. Χώρα προέλευσης είναι το Ιράν, ενώ το μοναδικό κατάστημα στον κόσμο όπου πωλείται το χαβιάρι «Almas» είναι το «Caviar House & Prunier» στο Λονδίνο. Συσκευάζεται σε ολόχρυσο κουτί 24 Καρατίων, ενώ η τιμή του κιλού αγγίζει τα 25.000 δολάρια. Προσοχή: Η διάρκεια ζωής του είναι ένας χρόνος, γι' αυτό βεβαιωθείτε -αν ποτέ αγοράσετε ένα ή σας το κάνουν δώρο. γάμου- ότι το έχετε καταναλώσει μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, γιατί. δεν είναι για πέταμα!

Ιταλική λευκή τρούφα Alba

Αναδίδει ένα άρωμα. χώματος, ριζών δέντρων και παλαιωμένου τυριού, αλλά παρόλα αυτά είναι το απόλυτο γαστρονομικό αντικείμενο του πόθου! Η λευκή ιταλική τρούφα είναι γνωστή για τις αφροδισιακές της ιδιότητες και την εξαιρετική της γεύση. Είναι το πιο ακριβό φαγητό στον κόσμο, καθώς είναι πολύ δύσκολο να καλλιεργηθεί. Καταναλώνεται αυστηρά ωμή και ποτέ μαγειρεμένη, καθώς χάνει όλη της τη γεύση κατά το μαγείρεμα, κατά προτίμηση κομμένη σε λεπτές φέτες πάνω από ζυμαρικά ή ρύζι. Η τιμή του κιλού αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 160.000 δολαρίων, αλλά σκεφτείτε: Με ένα κιλό τρούφα πορείτε να παρασκευάσετε. πολλές μακαρονάδες! Ή μήπως θα προτιμούσατε. ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σας;

Γιαούρτι και Ελευθέρια

2012-01-31T00:10:00.002+02:00

Με πολύ χαρά μαθαίνω και αν μπορεί κάποιος αρμόδιος πολύ θα ήθελα να μου το επιβεβαιώσει, ότι φέτος στα "Ελευθέρια" δε θα φάνε το γνωστό φαί οι "επίσημοι" αγωνιστές του σήμερα, σε κάποιο από τα ξενοδοχεία της πόλης μας.

Μάλλον αποφάσισαν και περιέργως ορθώς σκέφτηκαν, για πρώτη φορά ομολογώ, ότι τρώγοντας η ίδια πάντα συγκεκριμένη χορτασμένη ομάδα πολιτών της πόλης των Ιωαννίνων (αιρετοί, παπάδες και στρατιωτικοί), δεν τιμά κατ' ανάγκη τους προγόνους μας και τις θυσίες τους,

Ας ελπίσουμε ότι το σκέφτηκαν και ότι δεν φοβήθηκαν την κατακραυγή του κόσμου και το (μπιπ), γιατί αυτή τη φορά είναι σίγουρο ότι θα το αρπάξουν.

Τραινοποδηλασία στο Αγρίνιο

2012-01-28T23:37:00.001+02:00

Το ΕΜΠ είχε εκπονήσει μελέτη, που παρουσίασε στις αρχές του χρόνου, για την αξιοποίηση των παλαιών γραμμών του Πλαταμώνα και τις μετρικής γραμμής του άξονα της Πελοποννήσου, με αξιοποίηση των παλαιών σταθμών σε πολιτιστικά κέντρα ή παραδοσιακά καφενεία.

Παράλληλα εταιρεία ποδηλάτων της Αχαΐας σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Πατρών σχεδίασε μια πατέντα που δίνει τη δυνατότητα στα ποδήλατα να κινούνται πάνω στις σιδηροδρομικές ράγες, όπου στις ρόδες τοποθετούνται βοηθητικές ρόδες που κουμπώνουν πάνω στις γραμμές και επιτρέπουν την ισορροπία και την κίνηση του ποδηλάτη.

Αξιοποίησαν λοιπόν την ιδέα οι Φίλοι Σιδηροδρόμου Βορειοδυτικής Ελλάδος στον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό του Αγγελοκάστρου. Οι φίλοι επιστράτευσαν την επινοητικότητα τους και έφτιαξαν ένα μικρό αυτοσχέδιο βενζινοκίνητο βαγόνι 4 το πολύ ατόμων και δυάδες ποδηλάτων με ρόδες ειδικά διαμορφωμένες ώστε να οδηγούν πάνω σε ράγες.

Νέοι δρόμοι στην αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων σιδηροδρομικών γραμμών ανοίγουν με τα τρενοποδήλατα, μέσα από τις μαγευτικές διαδρομές που ακολουθούσε ο σθδηρόδρομος. Θα πρέπει ωστόσο να αναφέρουμε ότι οι φίλοι του σιδηροδρόμου καθάρισαν τις σιδηροδρομικές ράγες προκειμένου τα οχήματα αυτά να εφαρμόζουν πάνω σε αυτές και να μπορούν να κινούνται.
Ecocity

Δεν αντέχω άλλο… Ζητάω βοήθεια....Θέλω να ζήσω

2012-01-25T18:16:00.006+02:00

Κραυγή αγωνίας από ένα κορίτσι που παρακαλάει για ζωή. Από ένα κορίτσι από τα εκατοντάδες που νοσούν ανάμεσά μας από τη σύγχρονη μάστιγα της νευρικής ανορεξίας.

Ένα κορίτσι ζητάει βοήθεια απ’ όποιον μπορεί να της την προσφέρει. Ένα κορίτσι που ζει ανάμεσά μας και ζητάει τα χέρια μας για να την τραβήξουν από το θάνατο. Ένα κορίτσι που δυστυχώς ζει σε ένα κράτος που της γυρίζει την πλάτη, που η ανθρώπινη ζωή μεταφράζεται μόνο με οικονομικούς όρους. Ένα κορίτσι που η απουσία κοινωνικών δομών την σπρώχνει στο θάνατο κι αυτή και την οικογένειά της. Ένα κορίτσι που αδυνατεί οικονομικά να αντιμετωπίσει την αρρώστια της.

Ας στερηθούμε ένα γεύμα ο καθ’ ένας από εμάς κι ας το προσφέρουμε στο συνάνθρωπό μας που μας το ζητάει. Σ΄ένα συνάνθρωπο που αυτή τη στιγμή επιβιώνει από τη βοήθεια της εκκλησίας. Σ΄ένα συνάνθρωπο που ζητάει να σωθεί πηγαίνοντας στην Αθήνα στην ΑΝΑΣΑ , μια μη κερδοσκοπική εταιρία, που όμως προσφέρει μόνο ημερήσια φροντίδα.

Ας δώσουμε ΑΝΑΣΑ ζωής κι ελπίδας σ’ ένα νέο άνθρωπο.

Ας προσφέρουμε ύπνο και ελπίδα σε μία μάνα που δεν αντέχει άλλο να κλαίει και κάθε βράδυ να ζει με την αγωνία αν το παιδί της αναπνέει.

Λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 448/627717-95

Υπάρχουν άστεγοι και στα Γιάννινα;

2012-01-23T23:47:00.000+02:00

Στο κεντρικότερο σημείο των Ιωαννίνων, στην παλιά "Όαση" υπάρχει ένα πανό με μια εφημερίδα κολλημένη επάνω του, με τον τίτλο: " Υπάρχουν άστεγοι και στα Γιάννινα;"

Το προφίλ ενός Γιαννιώτη

2012-01-21T19:09:00.001+02:00

Ο Γιαννιώτης είναι ένα πολύ ιδιαίτερο άτομο με ιδιομορφίες και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Είναι ένας χαρακτήρας ως επί τω πλείστον εσωστρεφής, με ερμητικά κλεισμένες τις πόρτες του σπιτιού του και του εαυτού του. Είναι βαρύς και αδιάλλακτος, δε χαμογελά συχνά και πολύ σπάνια γελάει με τη ψυχή του ή ξεκαρδίζεται, κυρίως δημόσια, στα γέλια.

Δεν είναι ποτέ χαλαρός στη συμπεριφορά του, κυρίως όταν έχει να κάνει με ανθρώπους που δεν γνωρίζει καλά και δεν αφήνει και πολλά περιθώρια ούτε στους άλλους για «ελαφρότητα», όπως θα τη χαρακτήριζε. Αισθάνεται ότι αν αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο και χαλαρό οι άλλοι Γιαννιώτες θα τον παρεξηγήσουν, όπως ακριβώς κάνει και ο ίδιος σε ανάλογες περιπτώσεις. Γι’ αυτό και νιώθει άβολα σε άλλα μέρη με πιο χαλαρές συμπεριφορές. Μιλάει με βαριά προφορά και η αγαπημένη του λέξη είναι το "ΟΡΕ" ή ακόμη καλύτερα το "Ά ΟΡΕ".

Αφήνεται να τον παρασύρει η ευθυμία μόνο σε περιπτώσεις μέθης ή πολύ μεγάλης χαράς, χορεύει σπάνια, κυρίως βαριά κι ασήκωτα τραγούδια, φλερτάρει ακόμη πιο σπάνια, τα χαρακτηριστικά του είναι συνήθως σφιγμένα, το βλέμμα του κριτικό και αυστηρό.

Η συμμετοχή του στα τεκταινόμενα της πόλης είναι από ελάχιστη έως ανύπαρκτη και εξαντλείται, ασκώντας κριτική πάντα μέσα στα πλαίσια τεσσάρων τοίχων, καφέ, ουζερί, μπαρ κλπ.

Δεν ξεβολεύεται εύκολα από το πρόγραμμά του, όποιο κι αν είναι αυτό και δεν του αρέσουν οι εκπλήξεις. Σε καμία περίπτωση δεν θα τον χαρακτηρίζαμε ενεργό πολίτη, ανοιχτό σε ομάδες, συνεργασίες, πρωτοβουλίες, προτάσεις και αγώνες, εκτός από αυτούς που αφορούν τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ. Όλα αυτά αισθάνεται ότι τον αποπροσανατολίζουν από την καλά ταχτοποιημένη του καθημερινότητα. Η ενεργοποίηση τον τραντάζει, τον βγάζει από τη ράθυμη κατάστασή του. Όλα είναι δουλειά των άλλων και τρελαίνεται για το σλόγκαν «αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα».

Τις περισσότερες φορές χλευάζει τους ανθρώπους που ενεργοποιούνται γύρω του και τους κριτικάρει αμείλικτα. Είναι βαρύς ακόμη και στο να σχολιάσει σε δημοσιεύματα στο διαδίκτυο, γιατί κουράζεται να σκεφτεί και να γράψει. Πιστεύει ότι η μουσντρουβιά και η παθητικότητα είναι συνώνυμο της σοβαρότητας.

Το μεγαλύτερο προτέρημά του είναι να αποταμιεύει χρήματα και να έχει στην κατοχή του πολλά ακίνητα για να αισθάνεται σίγουρος, ελεύθερος και περήφανος!

Βράβευση των Αριστούχων Μαθητών

2012-01-15T17:21:00.002+02:00

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012, Βράβευση των Αριστούχων μαθητών από το Δήμο Ιωαννιτών στο Πνευματικό κέντρο, ώρα 11:00 π.μ. με συμμετοχή του George Gakis and the Troublemakers.

Ελπίζω και εύχομαι αυτή τη φορά να πραγματοποιηθεί μια βράβευση διαφορετική από αυτές των προηγούμενων ετών. Να οργανωθεί μία βράβευση που θα επιβραβεύει τις προσπάθειές και τους κόπους των παιδιών αυτών, δείχνοντας τον απαιτούμενο σεβασμό στο πρόσωπό τους.

Στην πόλη των Γραμμάτων και των Τεχνών υπάρχουν αρκετοί σύγχρονοι εκπρόσωποί τους που ζουν και δραστηριοποιούνται σ΄αυτήν την πόλη. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών, άνθρωποι που η δουλειά τους έχει διακριθεί και βραβευτεί σε Πανευρωπαϊκό ή και σε Παγκόσμιο επίπεδο. Σ΄αυτούς τους ανθρώπους οφείλει να απευθύνει πρόσκληση ο Δήμος να βραβεύσουν τους αριστούχους μαθητές αυτής της πόλης. Τέτοιοι εκπρόσωποι αρμόζει να δώσουν το βραβείο στα παιδιά που κόπιασαν και διακρίθηκαν στα γράμματα, τέτοιοι οι εκπρόσωποι αρμόζει να φωτογραφηθούν με τα συγκεκριμένα παιδιά.

Δε μπορεί ο κάθε αιρετός που έτυχε να ψηφιστεί από μια μερίδα ανθρώπων και ασκεί την όποια πολιτική, να βραβεύει, να καμαρώνει και να φωτογραφίζεται με τον αριστούχο μαθητή.

Δε μπορεί ο εκπρόσωπος καμιάς εκκλησίας να βραβεύει τον ενδεχομένως αλλοδαπό αριστούχο μαθητή, ούτε καν το Γιαννωτόπουλο. Επιτέλους οι αιρετοί και η εκκλησία δεν είναι ούτε πρότυπα, ούτε μαϊντανοί, ούτε αρμόδιοι και κατάλληλοι για τα πάντα.

Ας δείξουμε λίγο σεβασμό σ΄αυτά τα παιδιά, που στιγματίσαμε το μέλλον τους με αναποτελεσματικές πρακτικές και λανθασμένα πρότυπα.

Ας τα βραβεύσουμε δίνοντάς τους πέρα από το αριστείο και το «μετάλλιο» και ένα δώρο με κάποια αξία και χρηστικότητα γι΄αυτά, ας σεβαστούμε την ηλικία τους.
Το να τους προσφέρουμε ένα βιβλίο του Συνδέσμου αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων του Σπύρου Εργολάβου για τα παιδιά δεν έχει καμία αξία. Μπορεί πράγματι να είναι σημαντικό, αλλά πιστέψτε με, παντελώς ανούσιο για εφήβους. Τι τα ενδιαφέρει τα παιδιά του σήμερα τι έκανε ο τάδε Γυμνασιάρχης ή Λυκειάρχης του χθες.

Θα μπορούσε ο Δήμος π.χ. να δώσει μια δωροεπιταγή από βιβλιοπωλεία της πόλης μας σε κάθε παιδί, ισάξιο του ποσού που του στοιχίζει και το βιβλίο των αποφοίτων Ζωσιμαίας, για να αγοράσει ένα βιβλίο της δικής του αρεσκείας. Θα μπορούσε να κληρώσει πέντε-δέκα i-Pad, πέντε Laptop κλπ.

Δε θα δεχτώ με τίποτε τη δικαιολογία ότι ο Δήμος δεν έχει χρήματα, γιατί σε λίγες μέρες θα διαθέσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για να φάνε και να πιούνε οι ίδιοι που κάνουν και τις βραβεύσεις σε ξενοδοχείο της πόλης μας για να γλεντήσουν τα «Ελευθέρια».

Η Λίμνη των ξωτικών

2011-12-27T18:20:00.001+02:00

Αγαπητοί κ. Υπεύθυνοι του Δήμου και της "Λίμνης των Ξωτικών" σας εύχομαι του χρόνου τα Χριστούγεννα να διώξετε αυτά τα απαίσια ξωτικά που ήρθαν φέτος στα Λιθαρίτσια και να φέρετε τα καλά, εκείνα που εργάζονται όλο το χρόνο για να είναι έτοιμα τα Χριστούγεννα.
Κι επειδή το πνεύμα των Χριστουγέννων ήρθε και με άγγιξε και μου έδωσε όλη την καλοσύνη που του περίσσεψε, ένιωσα κι εγώ την ανάγκη να σας τη μεταφέρω, μήπως και δούμε κάποτε σ' αυτήν την πόλη Καλά Χριστούγεννα.

Έκανα μια πολύ μικρή έρευνα στο διαδίκτυο και είπα να σας δείξω πως τα 300.000 Ευρώ που ξόδεψε, θεωρητικά πάντα ο Δήμος Τρικαίων, μπόρεσαν και αξιοποιήθηκαν προς όφελος των δημοτών του, των παραγωγικών φορέων και της προβολής του Δήμου.

Κι επειδή οι άνθρωποι άρχισαν από το καλοκαίρι να το σχεδιάζουν και να το οργανώνουν δεν ντράπηκαν να κάνουν και μία παρουσίαση στα ΜΜΕ της πόλης τους.

Σκέφτηκαν επίσης ότι αφού είχαν κάτι να παρουσιάσουν καλό θα ήταν να το προβάλουν και μέσα από κανάλια πανελλήνιας εμβέλειας.

Δε χρειάστηκε να πληρώσει η Περιφέρειά τους 18.643 ευρώ στην ΕΤ3 για την τουριστική προβολή της περιοχής τους ενόψει της εορταστικής περιόδου Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, όπως αποφάσισε η δική μας Περιφέρεια.

Σίγουρα πλήρωσε πολύ λιγότερα στην εκπομπή ¨Κυριακή στο χωριό" που παρουσιάστηκε μάλιστα ανήμερα Χριστούγεννα στους δέκτες μας.

Κι επειδή είμαι γεμάτη καλοσύνη από το "Πνεύμα των Χριστουγέννων" θα σας συμβούλευα αγαπητοί μου φίλοι του Δημαρχείου ν' αρχίσετε από τώρα να διαλέγετε και να οργανώνετε τα εργατικά ξωτικά, αν υπάρχουν εκεί στο χώρο, γιατί έχω την εντύπωση ότι έχουμε γεμίσει Καλικάντζαρους.

ΕΥΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

2011-12-26T15:47:00.001+02:00

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ- ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ - ΠΟΙΟΤΙΚΑ, ΓΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑ - ΟΝΕΙΡΑ - ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Κράτος πρόνοιας

2011-12-20T23:44:00.000+02:00

Είμαι πάρα πολύ θυμωμένη όλο αυτό το διάστημα. Είμαι θυμωμένη με το κράτος και τις δομές μας. Είμαι θυμωμένη με την τοπική αυτοδιοίκηση. Είμαι γενικώς απίστευτα θυμωμένη με την κατάσταση που βιώνουμε καθημερινά, με την κατήφεια που έχω εγώ αλλά κι όλοι γύρω μου, με το ανασφαλές και φοβικό περιβάλλον που έχουν ντύσει τις ζωές μας και τις ψυχές μας, με το μούδιασμα και την αδράνεια μας, αλλά κυρίως είμαι θυμωμένη λόγω των ημερών για τα συναισθήματα ενοχής που μου έχουνε φορέσει και με βομβαρδίζουν καθημερινά.

Διαφημίσεις, έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος, αφίσες γύρω μου, εκδηλώσεις, κουτιά στο σούπερ μάρκετ, παντού όπου και να γυρίσω όλα γύρω μου με γεμίζουν ενοχές. Έρχονται Χριστούγεννα και πρέπει, μου το επιβάλλουν εμμέσως και αμέσως ότι πρέπει να βοηθήσω το συνάνθρωπό μου. Πρέπει να δώσω και το υστέρημά μου πια στο διπλανό μου γιατί ναι, είμαι ένοχη.

Είμαι ένοχη που εγώ έχω ακόμη να φάω, που εγώ έχω ακόμη δουλειά , που εγώ ακόμη μπορώ και ζεσταίνομαι στο σπίτι μου, που εγώ ακόμη έχω την υγεία μου, που μπορώ να φάω με τους συγγενείς και φίλους μου στο λιτό γιορτινό μου τραπέζι, που εγώ τολμώ να ρωτήσω ακόμη τα παιδιά μου τι δώρο θέλουν να τους φέρει ο Άγιος-Βασίλης.

Με γεμίζουν ενοχές γιατί εγώ ακόμη μπορώ, έστω και με οικονομία να πάρω το περιττό για τα παιδιά μου, ίσως και για τον εαυτό μου, με γεμίζουν ενοχές γιατί εγώ ακόμη μπορώ να αντλήσω χαρά από το περιττό. Προσπαθούν να με πείσουν ότι δεν δικαιούμαι καμία χαρά γιατί όλοι οι άλλοι γύρω μου υποφέρουν. Εμένα με ρώτησαν πως τα βγάζω πέρα καθημερινά;

Δε φτάνει που διέλυσαν όλη τη χώρα οι κατά καιρούς σωτήρες, δε φτάνει που έφαγαν κι έσκασαν όλα αυτά τα χρόνια, ο καθ’ ένας ανάλογα με το κουτάλι που κρατούσε, έρχονται τώρα να ζητήσουν από εμένα να αισθανθώ και ένοχη για την πρόνοια των αναξιοπαθούντων ομάδων, πολλαπλάσιων σήμερα, που αυτοί όχι μόνο δημιούργησαν, αλλά και τόσα χρόνια ποτέ τους δεν φρόντισαν, ποτέ τους δεν ενδιαφέρθηκαν, ποτέ τους δεν οργάνωσαν και ποτέ τους δε χρηματοδότησαν επαρκώς, παρόλο που εγώ τους χρηματοδοτούσα.

Μας έχουν πετάξει μια χαρά και αυτό το μπαλάκι της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο κι εμείς το έχουμε αρπάξει στον αέρα. Μας έχουν γεμίσει τύψεις κι ενοχές και μας έχουν καταστήσει υπεύθυνους για τη δυστυχία του διπλανού μας , χωρίς να ντρέπονται καθόλου, χωρίς να αναλαμβάνουν την ευθύνη αυτοί που οδήγησαν το συνάνθρωπο σ’ αυτή τη θέση. Δεν ντρέπονται καθόλου που εκλιπαρούν για την ανθρωπιά και τον εθελοντισμό των άλλων ανθρώπων, που δηλώνουν για ακόμη μια φορά αναρμόδιοι και αναποτελεσματικοί.

Κι εμείς αντί να τους ρίξουμε στον καιάδα αυτής της κοινωνίας, αντί να απαιτήσουμε να δώσουν αυτοί πρώτοι όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία στις δομές πρόνοιας και στους φτωχούς και απόκληρους της κοινωνίας που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν και δημιουργούν, αντί να απαιτήσουμε επαρκή πρόνοια από αυτό το κράτος που πληρώνουμε, κάνουμε τρόφιμο, ρουχισμό, τραπεζική κατάθεση, οβολό την ενοχή μας και την προσφέρουμε στο συνάνθρωπό μας.

Μεγάλη Γιορτή Ανακύκλωσης

2011-12-15T18:01:00.002+02:00

Πριν από ένα μήνα τα παιδιά στην πόλη μας ανακύκλωναν κάπως έτσι, κοιτώντας δηλαδή από περιέργεια και μόνο και με τα χέρια στις τσέπες τα δύο "υψηλής τεχνολογίας μηχανήματα ανακύκλωσης" που κληροδοτήσαμε από τον πρώην Δήμαρχο κ. Γκόντα και την παράταξή του. Το ένα λέγεται "Ζαγόρι" και το άλλο "ΙΚΕΑ". Η νέα δημοτική αρχή στα πλαίσια του ανοίγματος του επτασφράγιστου φακέλου του Περιβάλλοντος, τα μετέφερε σε δύο νέα σημεία, στη Γαριβάλδη και απέναντι από την πλατεία Πύρρου, για να εξυπηρετήσει καλύτερα την πόλη των 150.000 κατοίκων που θέλουν και μπορούν να ανακυκλώνουν.

Οι μαθητές όμως αυτής της πόλης εδώ και ένα μήνα ανακάλυψαν τα δύο αυτά σημεία, στα πλαίσια του "Κρυμμένου Θησαυρού" με τίτλο "Μεγάλες Γιορτές της Ανακύκλωσης σε όλη την Ελλάδα", αλλά και για την πόλη μας, που διοργάνωσε η Α.Ε. (αυτό δεν ξέρω αν σημαίνει Ανώνυμη Εταιρεία ή Αυτού Εξοχότητα) Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κος Κάρολος Παπούλιας σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Από εκείνη λοιπόν τη μέρα που άρχισε το παιχνίδι και λήγει ευτυχώς αύριο, οι μαθητές της πόλης μας ανακυκλώνουν πανικόβλητοι νύχτα μέρα χρησιμοποιώντας ποδήλατα, πατίνια, λεωφορεία, ναυλώνουν τους γονείς τους με τα αυτοκίνητά τους, για να μπορέσουν να φτάσουν τα "υψηλής τεχνολογίας μηχανήματα ανακύκλωσης" (έτσι αναφέρονται στο φυλλάδιο του Δήμου) και μάλιστα πολλές φορές πρέπει να πάνε και δύο και τρεις φορές την ίδια μέρα γιατί τα υπερσύγχρονα αυτά μηχανήματα στουμπώνουν από τις συσκευασίες και δεν εκτυπώνεται το κουπόνι του Μεγάλου αυτού Διαγωνισμού.

Τα δώρα για το τμήμα του σχολείου που θα μαζέψει τα περισσότερα κουπόνια είναι ένα ποδήλατο για κάθε μαθητή, το δεύτερο έπαθλο είναι ένα Mp3 player για κάθε μαθητή και το τρίτο ένα Mp4 player.
Αύριο τα παιδιά θα καταθέσουν τα κουπόνια τους στο Δημαρχείο της πόλης μας και τη Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου, θα γίνει η ανακήρυξη των τμημάτων που θα κερδίσουν.
Απορώ όμως γιατί δεν έβαζαν στο παιχνίδι του διαγωνισμού και τα "υψηλής τεχνολογίας μηχανήματα ανακύκλωσης" του ΑΒ Βασιλόπουλου για να μην τρέχουμε από την Ανατολή στην Πλατεία και από το Πέραμα στη Γαριβάλδη;

Από το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου δε νομίζω να ξαναδείτε μαθητή μπροστά από αυτά τα μηχανήματα με τόση ταλαιπωρία που τράβηξαν.
Εύχομαι να βγω ψεύτρα.

Μάθε Ρηνούλα γράμματα

2011-12-14T18:05:00.001+02:00

Χθες καθώς προχωρούσα στο δρόμο άκουσα τον παππού που έσερνε πίσω μου το καρότσι με την εγγονούλα του να της λέει όλο γλύκα και τρυφερότητα: «Τώρα θα πάμε στο σπίτι να φάμε όλο το φαγητό μας, να μεγαλώσει η Ειρηνούλα μου, να πάει στο σχολείο, να της πάρει ο παππούς μια μεγάλη τσάντα για να μάθει πολλά γράμματα».

Ο παππούς εκεί δυστυχώς σταμάτησε, γιατί ήμουν περίεργη να ακούσω τι θα έλεγε στη συνέχεια, ενώ εγώ αυθόρμητα συνέχισα τη σκέψη του, ευτυχώς όχι φωναχτά: «να τελειώσει το Δημοτικό, να πάει στο Γυμνάσιο, να τελειώσει τα φροντιστήρια και το Λύκειο, να περάσει στο Πανεπιστήμιο, να πάει στο εξωτερικό, να κάνει μεταπτυχιακό, άντε και κανένα διδακτορικό, ενδιάμεσα να πάρει τα πτυχία από δύο ξένες γλώσσες, να μείνει άνεργη τουλάχιστον μια πενταετία, να βρει δουλειά τετράωρη σε καμιά πολυεθνική με μέσον ή να δουλέψει σε κάποιο καφέ σούπερ μάρκετ ή στην καλύτερη των περιπτώσεων να ανοίξει μια δική της δουλειά για να πληρώνει τέλος επιτηδεύματος, να έρθει η Τρόικα να της βάλουν τα χαράτσια, να ψάχνει να βρει τα χρήματα για να ξεπληρώσει τα δάνεια των προγόνων της που τη βαραίνουν από τη μέρα που γεννήθηκε, να, να, να»

Η σκέψη μου δεν κρατιόταν με τίποτε. Έφτασα να σκέφτομαι αυτούς που μας κατάντησαν έτσι και ότι αυτό το διάστημα έχει αρχίσει η εκλογολογία στην πόλη μας και όχι μόνο. Κάθε μέρα ακούμε προτάσεις ανανέωσης, ποιος κλείδωσε, ποιος ξεκλείδωσε, ποιος κλειδαμπάρωσε, ακούμε και διαβάζουμε για πολλά υποσχόμενες νέες προσωπικότητες στο χώρο της πολιτικής και ένα σωρό γενικώς μπούρδες. Το χωριό καίγεται κι η π…..α λούζεται που λένε και στο χωριό της Μέρκελ, κάπου στην παλιά Ανατολική Γερμανία.

Θα μας καλέσουνε λέει τη νέα χρονιά, θα δούμε πότε, να ψηφίσουμε διακοσμητικούς βουλευτές και υπουργούς, γιατί δεν πρέπει να χαθούν τριακόσιες θέσεις εργασίας, εκεί στο κεντρικό κτίριο της Βουλής.

Σκεφτόμουν ότι θα πάω να ψηφίσω μόνο αν μπουν υποψηφιότητες προσώπων από το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τη Γερμανία και τη Γαλλία και θα επιλέξω μάλιστα τον πιο όμορφο.

Τουλάχιστον η Ειρηνούλα όταν θα μεγαλώσει και δε θα χρειάζεται τσάντα να πάει στο σχολείο, γιατί τότε δε θα δίνεται κανένα απολύτως βιβλίο στα σχολεία και θα παίρνει μόνο την πλάκα και την κιμωλία μαζί της, να μην έχει τριακόσιους μαϊντανούς να βλέπει στην τηλεόραση, αλλά τρεις και μάλιστα παιδαράδες.

Η Μάνα μου η Μέρκελ

2011-12-10T21:59:00.001+02:00

Η Μέρκελ μου θυμίζει τη μάνα μου. Πάντα επέκρινε με το βλέμμα της την «άσωτη» ζωή μου όλα αυτά τα χρόνια. Μόλις με έβλεπε να φοράω κάτι καινούριο έλεγε: «Πάλι ψώνισες! Μμμμ…, καλό είναι, με γεια… Δεν είχες;». Άλλες φορές μου έλεγε:«Λίγα έχεις… (ξινό ύφος)» ή «Σου χρειαζόταν δεν έχεις τίποτε να βάλεις…».

Επειδή αγόραζα κάθε μέρα φρέσκο ψωμί κατέβαζε τα μούτρα και κάθε φορά έλεγε την ίδια ατάκα: «Μην τα πετάς τα ψωμιά, είναι αμαρτία».

Καλά δε συζητάμε για το φαγητό που έπρεπε να τελειώνουμε και τη δύναμή μας! Αν καμιά φορά με συλλάμβανε να πετάω φαγητό ήταν σα να τη σκότωνα. Η μεγαλύτερη αμαρτία πριν κι απ’ αυτή του φόνου.

Κρυφά έβγαινα για καφέ γιατί η ασωτία της εξόδου ήταν κατάπτυστη. «Πήγαινε και με τα πόδια σου, άσε το αυτοκίνητο, περπάτα, θα πάθεις αγκύλωση, θα γίνεις τετρακόσια κιλά, μάζεψε τα λεφτά σου θα σου χρειαστούν, μην τα σκορπάς από εδώ κι από εκεί, ένα μικρό σπίτι σου χρειάζεται τι το θες το μεγάλο, πάλι εκδρομή θα πας; Κάτσε και λίγο να σε δει το σπίτι σου…».

Το πιο φοβερό απ’ όλα ήταν όταν άρχιζε τη φοβερή ιστορία θρίλερ με τα παλιά τα χρόνια. «Εμείς, αχ εμείς τότε που περάσαμε αυτό, το άλλο, το παράλο, που δε βγήκαμε, δε γλεντήσαμε, δε ντυθήκαμε…» Έλεος!

Έτσι κι αυτή η Μέρκελ ίδια η μάνα μου, ντυμένη σαν βάση πάντα με τα ίδια, μαύρο παντελόνι τρομάρα της με μαύρη μπλούζα. Το μόνο που αλλάζει είναι το σακάκι, στάνταρ το έχει παραγγείλει σε όλα τα χρώματα. Σε κοιτάζει από τις Βρυξέλες ή από το Βερολίνο μέσα από την τηλεόραση σαν τη μάνα μου, επικριτικά, υποτιμητικά, με ύφος τιμωρού. Σα να σου λέει: «Τώρα θα σε φτιάξω εγώ καλά, για να μάθεις που πέρναγες βασίλισσα κι ούτε σ’ ένοιαζε για το αύριο. Τώρα πάλι θέλεις να φας από τα έτοιμα; Όχι, τώρα θα ζεις όπως νομίζω εγώ ότι πρέπει να ζεις. Βιομηχανικός εργάτης με ότι αυτό συνεπάγεται».

Για όλα φταίει αυτό το απαίσιο ζώο Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ κι ο Αίσωπος που έγραψε αυτή την απαίσια ιστορία. Εγώ πάντα γούσταρα ΤΟΝ ΤΖΙΤΖΙΚΑ τον κλαμπιάρι.

Από μικρή έχω φάει πολύ νουθεσία. Ακόμη βλέπω όνειρα με εκείνη την «Ημέρα της Αποταμίευσης». Πετάγομαι στον ύπνο μου γιατί ιδρώνω προσπαθώντας να γράψω έκθεση για να κερδίσω τον κουμπαρά από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Εννοείται ότι στο σχολείο ποτέ δεν κέρδισα σ’ αυτό το διαγωνισμό.

Είμαι σίγουρη ότι η Μέρκελ κι η μάνα μου διοργάνωναν το διαγωνισμό, άσε που νομίζω ότι είναι κι από το ίδιο χωριό!

Πειρασμός

2011-12-06T15:51:00.000+02:00

Επιτέλους βρήκα το αντικαταθλιπτικό μου! Ακούει στο όνομα «Πειρασμός». Τούρκικη ligth καρακατινέ σειρά στον Αντένα καθημερινά 6-8. Χορταστικά πράγματα. Τα οφέλη πάρα πολλά.

Το μεγαλύτερο απ’ όλα είναι ότι με εγκατέλειψε η μιζέρια οικονομική και συναισθηματική, το αίσθημα τρομοκρατίας και ο φόβος που μου δημιουργούν οι ειδήσεις και η τσέπη μου.

Ζω καθημερινά από την κουζίνα μου τη ζωή μιας πλούσιας τούρκικης οικογένειες που η μόνη κρίση που βιώνει είναι συναισθηματική. Παρήγορο γιατί τελικά όπως μου έλεγαν και κάτι φτωχοί συγγενείς μου τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία.

Θαυμάζω τα ωραία ντυσίματα, τα πλούσια αυτοκίνητα-χωρίς να αναφέρεται κανείς στα τέλη-τη χλιδή στο σπίτι με ΔΕΗ και χωρίς τέλος ακινήτου, ζηλεύω το υπηρετικό προσωπικό έτοιμο να εξυπηρετήσει τους αφέντες ακόμη και τα βαθιά μεσάνυχτα, σοφέρ, τρεις μαγείρισσες, κηπουρός και άλλη μία ξεχωριστή υπηρέτρια για την πεθερά-πέντε θέσεις εργασίας-να μην υπολογίσουμε και τη νταντά-μαντάμ με γαλλικά και πιάνο, άρα έξι θέσεις εργασίας, συν τζάμπα φαγητό και ύπνο.
Εκεί λίγο θυμώνω γιατί κι εγώ κάνω τα ίδια αλλά αυτοί και πληρώνονται, αλλά και ζουν και καλύτερα από εμένα.

Ευτυχώς μόλις στρώνεται η τραπεζαρία και είμαι έτοιμη να φουντώσω αρχίζουν τα κοιτάγματα, οι ίντριγκες, οι μηχανορραφίες και ισορροπώ. Όλα κι όλα, άφθονο φαγητό μπορεί να μην έχουμε, κόπηκε βλέπετε το πολύ Super κι αυτό τα απολύτως απαραίτητα, αλλά τα άλλα δεν τα έχουμε. Το μόνο θέμα που συζητάμε στο τραπέζι μας, είναι πόσα χρήματα μας έμειναν για να σπρώξουμε το μήνα, να «διαφωνήσουμε» με τα παιδιά για καμιά "υπερβολική" τους απαίτηση, για την καινούρια φορολογία που μας ήρθε, τέτοια απλά πράγματα. Ερωτικά κοντραρίσματα ή βλεφαριάσματα; Ποτέ. Αυτό είναι από τα πολύ κομμένα. Που τέτοιες πολυτελείς σκέψεις σήμερα!

Κόσμημα θέλει η πεθερά με τα εκατόν είκοσι μπότοξ και ιαλουρανικά;
Παίρνει την κάρτα του γαμπρού και το παραγγέλνει.

Αυτοκίνητο η κόρη μόλις κλείνει τα δεκαοχτώ;
Αμέσως κορδέλα και στον κήπο την ίδια μέρα.
Ψώνια; Όσα τραβάει η ψυχή σου. Ταξίδια; Χωρίς δεύτερη σκέψη, Παρίσι, Ν. Υόρκη, χιονοδρομικά, τα πάντα όλα.

Οι γυναίκες μονίμως πολύ κουρασμένες από την περιποίηση. Μέσα στο σπίτι, πάντα ανεπάγγελτες με μόνιμη απασχόληση να αλλάζουν ρούχα και πιτζάμες είκοσι φορές τη μέρα.
Για το μόνο λόγο που δε τις ζηλεύω είναι που προχωρούν με το τακούνι και τους χώνετε στα χαλιά, ακόμη κι η παντόφλα έχει τακούνι όπως και να το κάνεις σε κουράζει.
Ευτυχώς εμείς αυτό δεν το ’χουμε, μέσα στο σπίτι μόνο με ίσια παντόφλα, όταν φυσικά προλαβαίνουμε να τη φορέσουμε.

Για να ξεκουραστούν από την ξεκούραση παίρνουν το αυτοκίνητο ή ταξί, εξαρτάται και πηγαίνουν να φάνε κάτι. Μέσα στο σπίτι, έξω από το σπίτι, τρώνε. Συζητάνε δε κάτι απίστευτα light θέματα που τους βασανίζουν, που εκεί πραγματικά μου έρχεται να φάω τα ρούχα μου από ζήλια.
Τι σαν εμένα και τις φίλες μου που μας έχουν φάει οι βαριές συζητήσεις τύπου survivor;

Τι να σας πω. Αισθάνομαι καθημερινά 6-8 να μου φεύγει το ψυχοπλάκωμα, ο φόβος κι η προσμονή για το χειρότερο. Τρώω, ντύνομαι, ταξιδεύω, ερωτεύομαι, αγαπιέμαι, χαίρομαι, βγαίνω έξω κι όλα αυτά τζάμπα.

Δύο χρόνια στο Νηπιαγωγείο, έξι στο Δημοτικό, τρία στο Γυμνάσιο και τρία στο Λύκειο προπαγάνδας για τους κακούς Τούρκους εξαλείφθηκαν από το μυαλό μου μετά από τα τρία πρώτα επεισόδια.

Μια χαρά. Ανέξοδη ψυχοθεραπεία για να μη συνυπολογίσω και το γεγονός ότι μαθαίνω και Τούρκικα δωρεάν!!!

Iyi geceler

Η Λίμνη των ξωτικών

2011-12-05T23:17:00.000+02:00

Έφτασε η ώρα για την απάντηση στο διαγωνισμό για Τη Λίμνη των ξωτικών.

Ταρατατάάάάάάάάά
Το σπιτάκι-τσαντήρι των ξωτικών περιέχει...

έναν πίνακα διανομής ρεύματος!!!

Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι που δούλεψαν γι' αυτό το Χριστουγεννιάτικο υπερθέαμα που λαμβάνει χώρα αυτήν την εποχή στην πόλη μας, τοποθέτησαν τον πίνακα διανομής του ηλεκτρικού ρεύματος σε μια υπέροχα καλά κρυμμένη παραλλαγής κατασκευή μέσα σε πλέγμα και την μπομπούλωσαν με την καταπληκτικής σύλληψης αυτή λινάτσα που βρήκαν και δημιούργησαν με κάποια παλιά τσουβάλια από το εργοτάξιο.

Δυστυχώς δεν έχουμε νικητή, η αλήθεια είναι ότι ο διαγωνισμός ήταν για παίχτες με αρρωστημένη φαντασία, αλλά για όσους μας τίμησαν και πήραν μέρος στο διαγωνισμό μας, έχουμε να τους προσφέρουμε από ένα μέτρο φωτοσωλήνα για να στολίσουν το δρόμο έξω από το σπίτι τους.

Μόνο αγαπητοί μου φίλοι μια συμβουλή. Προσοχή όταν παραλάβετε το δώρο σας.
Ελπίζω στο υπέροχο μυστηριώδες ξωτικό τσαντήρι του διαγωνισμού μας να υπάρχει ρελέ διαφυγής.

Η Λίμνη των Ξωτικών

2011-12-04T20:23:00.001+02:00

Η προσπάθεια του Δήμου με το Χριστουγεννιάτικο στήσιμο "Της Λίμνης των ξωτικών" εδώ που έχουμε φτάσει θα μπορούσε να θεωρηθεί πολύ καλή προσπάθεια για πρώτη χρονιά.
Το πρόβλημα κάθε φορά σε οποιαδήποτε προσπάθεια δεν είναι η καινοτόμα ιδέα, αυτό το έχουμε συνηθίσει ότι δεν υπάρχει στα βουνά που ζούμε, αλλά το στήσιμο το οποίο το εκτελούν και το επιβλέπουν άνθρωποι χωρίς καμία αισθητική ή μάλλον της αισθητικής του παζαριού πάντα σε συνδυασμό με αυτή του πανηγυριού. Κοντολογίς Κιτσιά στο μεγαλείο σου.

Στην πρόσφατη επίσκεψή μου με άγγιξε κι εμένα το πνεύμα των Χριστουγέννων και αποφάσισα να κάνω ένα διαγωνισμό που θα σας μοιράσει πολλά δώρα.

Κουίζ λοιπόν για τους ψαγμένους Γιαννιώτες: Τί πουλάει αυτό το σπιτάκι-τσαντήρι των Ξωτικών και τί κρύβεται πίσω από τη λινάτσα;

Σας προσφέρω και τη βοήθεια του blog με την επόμενη φωτογραφία.

Ο νικητής αυτού του διαγωνισμού κερδίζει το σπιτάκι-τσαντήρι των ξωτικών μαζί με την προέκτασή του, καθώς και μία έκπληξη που θα την πάρει στο σπίτι του και θα σας αποκαλύψω αύριο.

Την απάντηση θα τη βρείτε στην αυριανή ανάρτηση. Ο χρόνος σας αρχίζει τώρα!

Προσεχώς Ανακύκλωση...

2011-11-15T00:32:00.000+02:00

Τη σύμβαση συνεργασίας με την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης ενέκρινε κατά πλειοψηφία το Δημοτικό Συμβούλιο Ιωαννίνων στη χθεσινή του συνεδρίαση.

Κρατάμε μικρό καλάθι μέχρι να τη δούμε με τα ματάκια μας να φτάνει και εξακολουθούμε να ανακυκλώνουμε σε αλυσίδες super markets, σε πολυεθνικά καταστήματα και στα γελοία μηχανήματα ανακύκλωσης που μας άφησε παρακαταθήκη η προηγούμενη δημοτική αρχή.

Πάντως δύσκολη εποχή για ανακύκλωση.

Θα κάνω μια παράκληση. Τουλάχιστον όταν και αν με το καλό έρθει ο πολιτισμός αυτού του επιπέδου και σ΄εμάς τους ιθαγενείς, μην ανακυκλώνετε τα στρώματα. Χρόνια τώρα τα έχουμε συνηθίσει να στολίζουν τα πεζοδρόμια της πόλης μας.

Ο σκύλος της φωτογραφίας βρήκε ένα απαλό και φιλόξενο κρεβάτι σ' ένα τέτοιο στρώμα και μάλιστα χωρίς να πληρώσει ούτε ένα ευρώ τέλος ακινήτου.

Σήμερα αυτός αύριο εμείς. Ποιος ξέρει;

Κολλέγιο Αθηνών

2011-11-13T18:08:00.003+02:00

Καμία κυβέρνηση ποτέ στην Ελλάδα δεν θέλησε να επενδύσει και να ασχοληθεί με την εκπαίδευση. Τους πάντες τους βόλευε το σύστημα έτσι όπως δούλευε και δουλεύει. Το σημαντικότερο μέλημα όλων όσων πέρασαν από το Υπουργείο Παιδείας και όχι μόνο, ήταν οι αλλαγές να γίνονται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε από τη μια να μην δαπανώνται χρήματα σε υποδομές και από την άλλη να μη θίγεται το κύκλωμα της παραπαιδείας.

Οι πάντες σ’ αυτή τη χώρα μπορούν να δουλέψουν στην εκπαίδευση, από τον απλό δάσκαλο έως το δικηγόρο, το μηχανικό, τον θεατρολόγο, κλπ. Το χωνευτήρι της εκπαίδευσης μπορεί να τους απορροφήσει όλους. Όποιος τελειώσει ένα Πανεπιστήμιο δικαιούται να εργαστεί στην εκπαίδευση ή να παράσχει εξωσχολική εκπαίδευση. Πολλές οι θέσεις εργασίας, πολλά τα λεφτά.

Έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε σχολεία τέρατα και παιδιά δυστυχισμένα. Παιδιά που ξυπνούν κάθε μέρα στις εφτά το πρωί, λες κι αν άρχιζε το σχολείο στις εννιά κάτι θα γινόταν, τα οποία περιφέρονται σ’ ένα ψυχρό, απρόσωπο χώρο, βομβαρδίζονται για εφτά ώρες με στείρες τις περισσότερες φορές γνώσεις εφτά διαφορετικών αντικειμένων, γυρίζουν το μεσημέρι στο σπίτι τους, τρώνε και συνεχίζουν να διαβάζουν αποστηθίζοντας, για να ξυπνήσουν την επόμενη μέρα το πρωί κουρασμένα να ξανακάνουν το ίδιο.

Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω κάποια απλά ζητήματα ούτε ως μαθήτρια, αλλά ούτε και ως μητέρα. Γιατί π.χ. τα παιδιά θα πρέπει να διδάσκονται οικιακή οικονομία ή θρησκευτικά και να γράφουν και πρόχειρα διαγωνίσματα ή εξετάσεις στο τέλος της χρονιάς;
Γιατί τα παιδιά θα πρέπει να κάνουν εργασία στην τεχνολογία στο σπίτι τους και όχι στο σχολείο;
Γιατί θα πρέπει να κάνουν εικαστικά ή μουσική στα θρανία που κάνουν και τα υπόλοιπα μαθήματα, χωρίς να υπάρχει ούτε ένα μουσικό όργανο σε όλο το σχολείο ή ένα καβαλέτο;
Γιατί θα πρέπει να κάνουν πρώτη ώρα Γυμναστική φαγωμένα και αγουροξυπνημένα έξω στην αυλή του σχολείου μέσα στο κρύο και στη βροχή επειδή διαφορετικά δε βγαίνει το πρόγραμμα;

Γιατί πρέπει να πληρώνονται δεκάδες ειδικότητες για να παρέχουν γνώση στην εκπαίδευση και να μην υπάρχει ψυχολόγος σε κάθε σχολείο που να βοηθάει τα παιδιά στα καθημερινά προβλήματα και καταστάσεις που το καθ’ ένα μπορεί να βιώνει.

Γιατί να μην υπάρχει σε κάθε Λύκειο ένα σοβαρά σχεδιασμένο πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού για τα παιδιά;

Γιατί τα εκπαιδευτικά προγράμματα να μην ασχολούνται με την ψυχή, τη φαντασία, τις δυνατότητες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου;

Γιατί να μην υπάρχουν λιγότερα μαθήματα, λιγότερες εξετάσεις και περισσότερα προγράμματα αγωγής υγείας, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, σεμιναριακά μαθήματα, εκπαιδευτικές συναντήσεις με ειδικούς;

Μήπως γιατί έτσι δε θα χρειαζόταν τόσα φροντιστήρια;

Ή

Μήπως τελικά γιατί Πρωθυπουργοί και Υπουργοί σ' αυτή τη χώρα γίνονται μόνο όσοι έχουν τελειώσει το Κολλέγιο Αθηνών.

Καινοτόμες ιδέες

2011-11-12T20:43:00.000+02:00

Επιτέλους έχουμε νέα κυβέρνηση και τι κυβέρνηση κούκλα, 48 άτομα, ένα ευέλικτο, οικονομικό και συμβατό με την κρίση σχήμα με Βορίδη, Ροντούλη και Μπουμπούκο.
Εδώ καράβια χάνονται γομάρια αρμενίζουν...έ κύριε Ροντούλη;

Εγώ σαν ταπεινός συνυπεύθυνος ψηφοφόρος, το μόνο που μπορώ να προσφέρω για να ευχηθώ καλή διάσωση και καλή επιφοίτηση για νέες φρέσκιες ιδέες σε καινούριους φόρους και χαράτσια, είναι σειρά από γλάστρες, μία για τον καθ΄ ένα με χορηγό τον "έξυπνο" Δήμο μας.

Μπράβο σ΄αυτόν που το σκέφτηκε. Η Ελλάδα μας δε στερείται από φωτεινά μυαλά, αρκεί κάποιος να τα αναδείξει για να ξεδιπλωθεί η σοφία τους.
Να μια καινοτόμα ιδέα: "Γλάστρες Παραλλαγή". Λαμπρά!!!

Εύγε Ελλάδα του σήμερα, του αύριο, του χθες και του προχθές.

Η νέα κυβέρνηση

2011-11-07T23:07:00.001+02:00

Σας παρουσιάζουμε πρώτοι τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Θαυμάστε τη!

Μπαχαλάκηδες

2011-11-06T21:38:00.000+02:00

Η Πολιτική αλητεία δυστυχώς δεν έχει όρια. Πληρώνουμε πάρα πολύ ακριβά την πολιτική γονική παροχή. Είμαστε άξιοι γιατί εμείς είμαστε αυτοί που χρόνια τώρα ψηφίζουμε ανάξιους, ανεπάγγελτους, επικίνδυνους, ψυχάκηδες, και κομπλεξικούς τζακάτους γόνους.

Το πόπολο μέσα από το ωραιοποιημένο περιτύλιγμα της δημοκρατίας απλά επέλεγε και επιλέγει, δήθεν συνειδητοποιημένα τους ιλουστρασιόν απογόνους του πολιτικού στάτους αυτής εδώ της χώρας. Ποτέ κανείς την ώρα που ψήφιζε δεν παραδεχόταν ότι απλώς διάλεγε φεουδάρχη.

Αυτό μας έφτασε στο χάλι που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή και τίποτε άλλο. Τα χαράτσια τα πληρώναμε έμμεσα χρόνια ολόκληρα, απλά πήγαιναν απευθείας στις τσέπες των φεουδαρχών αυτής της χώρας. Στους πολιτικούς κληρονόμους που απλά συντηρούσαν και μεγάλωναν τα παλάτια τους.

Δύο γόνοι κάνουν πλάκα μαζί μας γιατί είχαν βάλει στοίχημα στα μπαράκια που σπούδαζαν μαζί για το ποιος θα γίνει ο ποιο πετυχημένες πρωθυπουργός.

Ανεχόμαστε μήνες τώρα δυο μπαχαλάκηδες, καιροσκόπους πλούσιους να παίζουν στοίχημα εις βάρος μας.

Μπράβο μας. Άξιοι των επιλογών μας.

Ενεργοί πολίτες

2011-11-02T09:17:00.001+02:00

Ζούμε εδώ και δύο χρόνια απίστευτες στιγμές. Βουλευτές, πολιτικοί και δημοσιογράφοι δουλεύουν πανικόβλητοι και μας βομβαρδίζουν, ανάσα δεν παίρνουν. Όλος ο λαός ξαφνικά άρχισε να ασχολείται με την πολιτική. Ακούνητοι, αδρανείς και «βολεμένοι» πολίτες βγαίνουν στους δρόμους και διαμαρτύρονται. Η γιαγιά μου, ενενήντα χρονών έχει γίνει ειδήμων στα οικονομικά, μιλάει καθημερινά για spreads, διεθνή χρηματιστήρια, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και αγορές. Όλη η Ευρώπη, για να μην πω όλος ο πλανήτης έχει μάθει που είναι η Ελλάδα. Κοιμόμαστε και ξυπνάμε αγκαλιά με το ΔΝΤ, το Σαρκοζί, τη Μέρκελ. Το μυαλό μας έχει μεταμορφωθεί σε υπολογιστικό εργαλείο κάνοντας συνεχώς λογιστικές πράξεις για να βρούμε τρόπους να τακτοποιήσουμε τους λογαριασμούς μας. Χάσαμε πολλούς φίλους γιατί έχουμε γίνει αντίπαλοι, λόγω διαφορετικών επαγγελμάτων και οικονομικών απολαβών. Σταματήσαμε να ασχολούμαστε με πράγματα που αφορούν την καθημερινότητά μας γιατί από τη μια αντιμετωπίζουμε πλέον βιοποριστικό πρόβλημα και το μυαλό μας ασχολείται μόνο με αυτό κρίνοντας υποδεέστερης σημασίας όλα τ’ άλλα και από την άλλη δε λειτουργεί τίποτε σ’ αυτή τη χώρα, δε λειτουργούσε στο παρελθόν πολύ δε περισσότερο τώρα.

Αισθανόμαστε συνεχώς ότι ζούμε σε εμπόλεμη κατάσταση με κύριο εκφραστή τα κανάλια στην τηλεόραση που μας βομβαρδίζουν καθημερινά. Το ότι έχουμε χρεοκοπήσει το κάθε νοικοκυριό ξεχωριστά οικονομικά και συναισθηματικά είναι δεδομένο. Το ότι χρόνια τώρα το κράτος μας και οι πολίτες του έχει χρεοκοπήσει ηθικά είναι κι αυτό δεδομένο. Το ότι όλοι ζούσαμε την ευημερία της κακοδιαχείρισης και της ανομίας χωρίς να αντιδρούμε, εκτός μειοψηφιών κι αυτό δεδομένο.

Είναι μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε τελικά ποιοι θέλουμε να είμαστε και πως θέλουμε να ζούμε; Ποιες είναι οι ανάγκες μας και με τι θα ήμασταν ευχαριστημένοι; Ποιες είναι οι γενιές που θέλουμε να ενισχύσουμε και να αναδείξουμε και ποιες επί της ουσίας μας διοικούν και εξυπηρετούμε;
Σ’ αυτά τα ερωτήματα μπορούμε να απαντήσουμε μόνο αν κλείσουμε τις τηλεοράσεις μας, γυρίσουμε την πλάτη στους αυτοονομασμένους «σωτήρες» αυτού του κόσμου και οργανωθούμε σε κινήματα ενεργών πολιτών με άποψη, στόχους και διεκδικήσεις.

Νέος Επαγγελματικός Προσανατολισμός

2011-09-20T00:09:00.003+03:00

Τώρα που εφαρμόστηκε πλέον το «νέο σχολείο» πρέπει να καταργήσουμε και τα παλιά παραδοσιακά επαγγέλματα, τα οποία εκ των υστέρων αποδείχτηκαν ξεπερασμένα και συντεχνιακά και να προχωρήσουμε μπρος ολοταχώς για τη «νέα κοινωνία».

Αυτό μπορεί να υλοποιηθεί στο «νέο σχολείο» μόνο μέσα από το σωστό επαγγελματικό προσανατολισμό, όπως ακριβώς γινόταν μέχρι και σήμερα και που θα γίνεται φυσικά είτε με DVD είτε με το πλέον σύγχρονο και in μέσο, γνωστό ως τηλεδιάσκεψη.

Για εσάς παιδιά της Γ’ Λυκείου, που τσάμπα κοπιάσατε και ξενυχτήσατε όλα αυτά τα χρόνια πάνω από ένα βιβλίο, ότι ξέρατε ξεχάστε το. Έχουμε να σας προτείνουμε ένα επάγγελμα πολύ τρέντι. Θα φορεθεί απίστευτα στο μέλλον:

«ΦΡΟΝΤΙΣΤΕΣ Ή ΙΔΙΑΙΤΕΡΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΕΣΤ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΝΑΠΟΜΕΙΝΑΝΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ»

Σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση. Για όσους δε γνωρίζεται οι δημόσιοι υπάλληλοι που δε θα οδηγηθούν σε «Αγρανάπαυση-Εργασιακή εφεδρεία», κάθε τρία χρόνια θα υποβάλλονται σε τεστ αξιολόγησης προκειμένου να λαμβάνουν βαθμό αλλά και να κατατάσσονται σε συγκεκριμένο μισθολογικό κλιμάκιο.

Φανταστείτε τώρα αγαπημένα μου παιδιά, πόσες χιλιάδες υπάλληλοι είναι και που

1 βαθμός=2 βαθμολογικά κλιμάκια, 6 οι βαθμοί 11 βαθμολογικά κλιμάκια με εξαίρεση το 1^ο.

Κάποιοι σίγουρα θα μένουν μετεξεταστέοι, άρα δύο φορές στον ίδιο βαθμό, άσε που δε θα τη συμφέρει την εκάστοτε κυβέρνηση να παίρνουν οι υπάλληλοι κλιμάκια γιατί αυτό μάνι-μάνι σημαίνει ότι θα παίρνουν μεγαλύτερο μισθό. Άρα αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα βάζουν παλούκια θέματα στα τέστ γιατί πρέπει επίσης να συνυπολογίσουμε ότι ο «Υπάλληλος του Κράτους» θα πρέπει και να δουλέψει, αν όλα παν καλά και ζήσει, μέχρι τα εξήντα εφτά.

Σιγά και μη τους περνάνε στα τεστ γρήγορα και μάλιστα χωρίς φροντιστήριο...

Παιδιά μου σκεφτείτε το σοβαρά. Σας εγγυώμαι μεγάλη κονόμα.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΤΗ ΔΕΥΑΙ

2011-09-13T00:19:00.001+03:00

Σκεφτόμουν μια μέρα ότι αυτό που θα ήθελα πιο πολύ απ' όλα στη ζωή μου θα ήταν να γίνω ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΤΗ ΔΕΥΑΙ.
Δεν υπάρχει ακριβώς αυτή η θέση, αλλά φαντάζομαι ότι αν είχα κανένα καλό δόντι θα μπορούσε πολύ άνετα να δημιουργηθεί.
Οι ετήσιες απολάβές μου θα ήταν 80.719 Ευρώ σαν διευθυντής της ΔΕΥΑΙ συν 53.000 Ευρώ σαν καλλιτεχνικός διευθυντής.

Άρα, σαν ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΥΑΙ θα έπαιρνα 130.719 Ευρώ το χρόνο.
Σούπερ μου ακούγεται.

Την ώρα που έκανα τους υπολογισμούς μου και προσπαθούσα να οργανώσω τις επόμενες κινήσεις μου (γνωριμίες, τηλέφωνα, υποσχέσεις για ψήφους κλπ) με σκοπό να υλοποιήσω το όνειρό μου, έλαβα ένα μέιλ που μου φάνηκε σχετικό.
Το μεταφέρω:

Πώς να γίνω σωστός άνθρωπος όταν απο μικρή ηλικία έβλεπα.....
Τον Ταρζάν να τριγυρνάει γυμνός

Την Σταχτοπούτα να γυρνάει σπίτι της μεσάνυχτα
Τον Πινόκιο να λέει ψέμματα
Τον Αλαντίν να είναι κλέφτης
Τον Μπάτμαν να οδηγεί με 320 χλμ την ώρα
Τη Χιονάτη να μένει σε ένα σπίτι με 7 άντρες
Τον Ποπάυ με τατουάζ να καπνίζει
Τον Μπάγκς Μπάνυ να είναι τσόγλανος
Τον Σούπερμαν να κρύβει την ταυτότητά του
Και το Πάκμαν να τρέχει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με ηλεκτρονική μουσική, τρώγοντας χαπάκια που τον έκαναν να σπιντάρει....

εεεεεεε ? ? ? ? ?

Του χρόνου διακοπές στο βάλτο

2011-09-07T00:45:00.001+03:00

Όταν ξαναγυρνάς στην ωραία «μικρή» σου πόλη αισθάνεσαι ότι δεν έλειψες ούτε μια μέρα, ακόμη κι αν λείπεις τα τελευταία πέντε χρόνια. Οι μόνες αλλαγές που μπορείς να παρατηρήσεις είναι προς το χειρότερο κι επειδή εγώ δεν αντέχω κάθε χρόνο την κρυάδα του γυρισμού αποφάσισα του χρόνου το καλοκαίρι να κάνω διακοπές στο πρώτο καινούριο ξενοδοχείο που θα ανεγερθεί στην παραλίμνια περιοχή στο Βοτανικό.

Κατά βάθος εύχομαι να είναι και τα τρία έτοιμα και του Μήτση και του Χήτου, αλλά και αυτό που οι αδελφούλες Νικολάτου επιθυμούν να χτίσουν.

Είναι τελείως διαφορετικά να έχεις τρεις επιλογές, εκεί δίπλα στη λίμνη σου, να την αγναντεύεις από τις πισίνες σου και να βλέπεις τα νούφαρα που θα πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα. Να πίνεις το ποτό σου στα μπαράκια και στα λόμπι των ξενοδοχείων και να σε συντροφεύει το κοάξιμο των συμπαθέστατων βατραχιών.
Άσε που μπορεί να σου κάτσει κι ο πρίγκιπας...

Πάντα ονειρευόμουν να κάνω διακοπές δίπλα σ' ένα βάλτο, το βρίσκω πολύ τρέντι και καινοτόμο, γιατί όχι στο δικό μου βάλτο, της δικής μου πόλης.
Άσε που παράλληλα ενισχύω την ανάπτυξη και τους βιοπαλαιστές επενδυτές αυτής της πόλης.

Πάντως μπράααβο, μεγάλη σύμπτωση που έχουν και οι τρείς περιουσία δίπλα-δίπλα στο ίδιο μέρος!

Λέτε να είναι σόι;

Let's play

2011-06-17T00:07:00.001+03:00

Ζούμε πραγματικά ιστορικές στιγμές γελοιότητας, ανωριμότητας, εγωκεντρικότητας, ατομικισμού, σιχασιάς, παλιμπαιδισμού, καιροσκοπισμού, τυχοδιωκτισμού και ξεφτίλας.

Μεσσίες τέλος. Το πολιτικό σκηνικό αυτή τη στιγμή παίζει πόκερ. Δυστυχώς το τραπέζι αποτελείται μόνο από ερασιτέχνες χαρτοπαίχτες, κάτι άσχετους μπλοφατζήδες, κάτι ανώριμα κακομαθημένα παιδάκια που κάνουν την πλάκα τους.

Αυτά τα κακομαθημένα πλουσιόπαιδα, Γιωργάκης κι Αντωνάκης πάντα είχαν ότι ήθελαν, δε χρειάστηκε να δουλέψουν ούτε μια μέρα στη ζωή τους, δε χρειάστηκε να κοπιάσουν για το παραμικρό, να μοχθήσουν για το ελάχιστο. Φρόντισαν τα πάντα οι προηγούμενοι γι’ αυτούς. Τυχερά τα κακομαθημένα από κούνια, προδιαγεγραμμένη από την πρώτη μέρα η πορεία και η εξέλιξή τους.
Τώρα ήρθε η ώρα μετά από τόσα χρόνια να βγάλουν τα κόμπλεξ και τα απωθημένα τους.

Ο ένας προσπαθεί να αποδείξει ότι τελικά δεν είναι βλάκας κι ανίκανος κι ο άλλος ότι δεν είναι επικίνδυνος και καταστροφικός για την πατρίδα του.

Η «επανίδρυση» του κράτους (που απέτυχε να κάνει το προηγούμενο τυχερό) δε θα γίνει με την «επαναδιαπραγμάτευση» αλλά μετά από την πλήρη κατάρρευση και ισοπέδωσή του, γιατί πολύ απλά επιλέξαμε να πάμε κρουαζιέρα με ένα πλοίο που έχει για πλοίαρχο, αντιπλοίαρχο αλλά και μέλη πληρώματος ανώριμα, άσχετα και κακομαθημένα παιδάκια που κάνουν την πλάκα τους και βγάζουν την ανισορροπία, τις κόντρες και τα κόμπλεξ τους.

Είμαστε άξιοι των επιλογών μας. Ας προσέχαμε.

Καλό μας ταξίδι και βοήθειά μας.

Στο δια ταύτα

2011-06-01T18:04:00.003+03:00

Θα μαζευτούν ξανά και ξανά πολλοί. Θα συμφωνήσουν(?) στο τι δεν θέλουν. θα αναλωθούν σε γενικόλογες συζητήσεις - συνθήματα. Θα ονειρευτεί ο καθένας τη δική του "ουτοπία". Θα εμφανιστούν και οι "προοδευτικοι". Και μετά στο "δια ταύτα" τι θα γίνει?

Αυτή είναι η ερώτηση-σχόλιο κάποιου άγνωστου αναγνώστη στην ανάρτηση με τίτλο "Ησυχία μην ξυπνήσουν οι Γιαννιώτες" η οποία τολμώ πλέον να πω ότι είναι και δικός μου προβληματισμός. Τι θα γίνει στο «δια ταύτα»;

Ειλικρινά φίλε μου δεν ξέρω αν θα γίνει κάτι, αν όλη αυτή η διαμαρτυρία με τα εντελώς πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά, θα οδηγήσει κάπου, αν θα έχει κάποιο αποτέλεσμα, αν καταφέρουμε σαν ακηδεμόνευτοι πολίτες να βρούμε κοινή συνιστώσα, κοινό προσανατολισμό, κοινές διεκδικήσεις, αν τελικά θα υπάρξει κάποιος νέος κηδεμόνας, κάποια ανατροπή, ένα φως στο τούνελ.

Αυτό όμως που σίγουρα ξέρω είναι ότι έπρεπε με κάποιο τρόπο να υπάρξει κάποια αντίδραση, να εκφραστεί το αίσθημα της προδοσίας, η διαφωνία, η αγανάκτηση, η οργή, η αβεβαιότητα, η αγωνία, η καθημερινή ανασφάλεια του καθ’ ένα από εμάς.

Είναι μια προσπάθεια να ξυπνήσουμε από την αποχαύνωση, το σοκ, τον ευνουχισμό που έχουμε υποστεί. Είναι μια προσπάθεια να δείξουμε στους «κηδεμόνες» μας ότι ενηλικιωθήκαμε κι ότι δεν μπορούν να καθορίζουν αυτοί και μόνο αυτοί τη ζωή μας, ότι ενδεχομένως μπορεί να έχουμε κι εμείς μια άποψη για το πώς θέλουμε να ζήσουμε, έστω και θεωρητικά.

Να τους γνωστοποιήσουμε ότι γνωρίζουμε πως κατευθύνουν τις ζωές μας, έχουμε επίγνωση και άποψη γι’ αυτό και με κάποιο τρόπο τους συμβουλεύουμε, τους προειδοποιούμε να βρούνε άλλες μεθόδους καθοδήγησης και ομηρίας γιατί πολύ απλά εμείς ξυπνήσαμε και αρχίσαμε να κλωτσάμε, να επαναστατούμε έστω και δειλά, έστω και αθόρυβα, έστω κι ανοργάνωτα.

Μακάρι μέσα από αυτή τη διαδικασία και τη ζύμωση να υπάρξει ένα αποτέλεσμα, να υπάρξουν συγκεκριμένα αιτήματα και προτάσεις, να υπάρξει ανατροπή στο πολιτικό και οικονομικό σκηνικό, να ξαναγυρίσει η ελπίδα και η πίστη για το μέλλον, να υπάρξει στροφή σε νοοτροπίες, παγιωμένες αντιλήψεις, απόψεις και στάσεις που δυστυχώς αποδείχτηκαν λανθασμένες.

Tο μέλλον θα δείξει...

Όπου μπέχο τρέχω

2011-05-28T17:59:00.001+03:00

Η ΔΕΠΑ (Δημόσια Επιχείρηση Αερίου), είναι η εταιρεία που εισήγαγε το φυσικό αέριο στην Ελλάδα.

Το μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΠΑ, ανέρχεται σε 991,2 εκ. ευρώ. Σ’ αυτό συμμετέχει κατά 35% η εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. και κατά 65% το Ελληνικό Δημόσιο. Η ΔΕΠΑ εποπτεύεται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

Τα πιο πάνω αναφέρονται στο επίσημο site της ΔΕΠΑ, (depa.gr). Σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνουν ότι η ΔΕΠΑ ανήκει σε κάθε φορολογούμενο πολίτη, άρα και σ' εμένα.
Τότε ερωτώ. Εγώ γιατί δε δικαιούμαι μπέχο ταξιδάκι; Γιατί εμένα δε με παίρνουν μαζί τους εκδρομούλα εκεί που πηγαίνουν οι εκπρόσωποι της Θεσπρωτίας και των Ιωαννίνων;
Δήμαρχοι, σύμβουλοι, κάτοικοι, πάνε στη Θεσσαλονίκη τρώνε ψαράκια, πίνουν και γλεντάνε στον Πάριο, κάνουν υδρομασάζ στο Porto Palace όπου διαμένουν για να πειστούν λέει ότι το φυσικό αέριο είναι για το καλό μας και να μπορέσουν κι αυτοί με τη σειρά τους να πείσουν εμάς.

Τελικά, αν και γύρισαν χαλαροί δε μπόρεσαν να πείσουν τους "άπιστους" παρόλο που είναι λίγοι. Έτσι η ΔΕΠΑ αποφάσισε να διοργανώσει μία νέα τζάμπα εκδρομούλα, στο εξωτερικό αυτή τη φορά, στην Ιταλία για να πειστούν εκ νέου οι δήμαρχοι, σύμβουλοι, κάτοικοι, μήπως και η Ιταλική αύρα τους εμπνεύσει καλύτερα και καταφέρουν να πείσουν τους άπιστους Θεσπρωτούς-Περδικιώτες.

Εγώ όμως έχω μια απορία σε όλα αυτά. Ο Δημήτρης ο Μπαράτσας (Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ιωαννίνων), με τη σύζυγό του γιατί έπρεπε να πάνε στην Ιταλία για να πειστούν; Ο άνθρωπος είχε ήδη στηρίξει από τις 20 Μαίου, σε δημόσια τοποθέτησή του το έργο, χαρακτηρίζοντάς μάλιστα έργο "πνοής", έργο εθνικής και τοπικής σημασίας.
Εκτός αν παρεξήγησα και θέλουν οι άνθρωποι να βάλουν φυσικό αέριο στο σπίτι τους μετά από σαράντα χρόνια που θα έρθει και στα Γιάννενα, άρα έπρεπε να δούνε τις εγκαταστάσεις στη Ρώμη και στη Φλωρεντία.

Αν είναι έτσι πείτε σας παρακαλώ στη ΔΕΠΑ ότι θέλω κι εγώ κάποτε να βάλω φυσικό αέριο στο σπίτι μου. Αν διοργανώσει κι άλλο κανένα μπέχο ταξιδάκι πάρτε κι εμένα την άπιστη σας παρακαλώ.

Ησυχία μην ξυπνήσουν οι Γιαννιώτες

2011-05-26T18:01:00.001+03:00

Αμ δε. Νομίζεις...

Οι Γιαννιώτες είναι γνωστοί σε όλους και ιδιαίτερα στους ίδιους τους Γιαννιώτες, για τη συλλογικότητα, αγωνιστικότητα και συμμετοχικότητά τους. Είναι αυτοί που ιστορικά, τουλάχιστον στη σύγχρονη ιστορία, θα βγουν πρώτοι στους δρόμους διεκδικώντας μια θέση στην παραλία μόλις φτιάξει ο καιρός.

Είναι αυτοί που πρώτοι θα παλέψουν και θα συγκρουστούν για μια θέση παρκινγκ στη Γαριβάλδη.

Είναι η λεβεντιά τους και η επαναστατικότητά τους που θα ξεδιπλωθεί στις λαϊκές πίστες και στα ουζερί της πόλης

Είναι αυτοί που πρώτοι θα διαδηλώσουν μόλις τους πασάρεις ή αν έστω υποψιαστούν ότι θέλεις να τους πασάρεις τα σκουπίδια στο χωριό τους.

Είναι αυτοί που πρώτοι θα προτάξουν τα στήθη τους και θα ξεσηκωθούν με ανυπολόγιστες συνέπειες όταν τους ξυπνήσεις από το μακάριο ύπνο τους ή τους πειράξεις τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ.

Είναι τέλος αυτοί που θα τους δεις πρώτους να συμμετέχουν γεμάτοι όρεξη, ιδέες, δύναμη, αποφασιστικότητα και ζωντάνια σε εθελοντικές δράσεις για την καλυτέρευση της ποιότητας της πόλης τους και της ζωής τους,

Απλά έχουν ένα ιδιόμορφο στυλ συμμετοχής. Τους αρέσει πάρα πολύ να δίνουν τα εύσημα στους πέντε-δέκα οργανωτές-εθελοντές, αλλά να παρακολουθούν από κάποιο μαγαζί. Είναι κάτι σα να λέμε «Εθελοντισμός από απόσταση» ή καλύτερα «Νοητή Συμμετοχή», «Συμμετέχω μ’ ακούς;», κλπ.

Με τον ίδιο απαράμιλλο Γιαννιώτικο αγωνιστικό και συμμετοχικό τρόπο, οι ίσως διακόσιοι «Αγανακτισμένοι» Γιαννιώτες, μαζεύτηκαν χθες μπροστά από τη Νομαρχία για να δείξουν σε όλον τον κόσμο για ακόμη μια φορά «ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΙΑΝΝΙΩΤΕΣ».

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΝΝΕΝΑ. ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ. ΤΕΛΟΣ.

Παγκάκι πριν-Παγκάκι μετά

2011-05-16T19:31:00.000+03:00

Επιτέλους κάποιοι από τη Δημοτική αρχή μερίμνησαν και μπάλωσαν κάποια φθαρμένα παγκάκια στην παραλίμνια περιοχή κοντά στην πλατεία Μαβίλη.

Στην κυριολεξία όμως τα μπάλωσαν! Ίσως το patchwork να είναι κι αυτό μια σύγχρονη μορφή τέχνης που μπορεί να εφαρμοστεί και στα παγκάκια.

Δεν ξέρω απλά αν πρόλαβαν από το Travel channel όταν έκαναν τα γυρίσματα στην περιοχή μας να γυρίσουν το σύγχρονο αυτό θαύμα που στολίζει την πόλη μας.

Στρος Καν

2011-05-15T20:51:00.002+03:00

Η αστυνομία της Νέας Υόρκης ανέκρινε τον Ντομινίκ Στρος Καν, σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση 32χρονης καμαριέρας.

Το περιστατικό συνέβη στο ξενοδοχείο Σοφιτέλ. Όπως κατήγγειλε η ίδια, βρισκόταν στη σουίτα του Στρος Καν, όταν ο 62χρονος βγήκε από το μπάνιο γυμνός, της όρμησε και την έριξε στο πάτωμα. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, ο Στρος Καν της ζήτησε να του κάνει στοματικό έρωτα!

Καλά ρε αθεόφοβε Στρος δεν παίζεσαι! Δε σου φτάνει που πηδάς καθημερινά 13.000.000 Έλληνες, ξεφτιλίστηκες για μια καμαριέρα στο Μανχάταν;

Αλλά τι περιμένεις; Αχόρταγοι αυτοί οι πολιτικοί.
Μήπως αυτά τα κάνει γιατί δεν του κάθεται η Μέρκελ ή μήπως ακολουθεί το παράδειγμα του Μπερλουσκόνι ελπίζοντας έτσι να κερδίσει τις εκλογές στη Γαλλία;

Ξεφτίλα

2011-05-14T18:00:00.002+03:00

Την Πέμπτη το Πνευματικό Κέντρο, στα πλαίσια των παραστάσεων «Όπου μπέχο τρέχω», κάλεσε τον Σ. Κούλογλου για την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου». Μη με ρωτήσετε τι συζήτηση έγινε στο τέλος γιατί δεν άντεξα κι έφυγα στο μισάωρο.

Όλο το σκηνικό Mία απίστευτη Ξεφτίλα. Αρχικά ο χειριστής δε μπορούσε να βάλει το DVD να παίξει και πειραματιζόταν επί δέκα τουλάχιστον λεπτά να βρει τον τρόπο για να ξεκινήσει την ταινία από την αρχή. Αφού απελπίστηκε, άρχισε να τη γυρνάει πίσω, μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας. Από τη μέση ως την αρχή την είδαμε σαν πρώτη προβολή σε Rev.
Για να μην τον αδικήσουμε κιόλας, κάποια στιγμή τα κατάφερε. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι άρχισε και η προβολή. Μείναμε για αρκετά λεπτά κοιτώντας το κουμπί «έναρξη».

Για να μην πλατειάζω η ταινία άρχισε μετά κόπων και βασάνων και με τη βοήθεια των παραινέσεων των θεατών, που καλύτερα δηλαδή να μην είχε αρχίσει. Φανταστείτε ότι η δική σας τηλεόραση στο σπίτι σας έχει σίγουρα μεγαλύτερη οθόνη. Δεν συζητώ φυσικά καν για την εικόνα και τη φωνή. Με γύρισε πολλά χρόνια πίσω, τότε που έβλεπα κάτι ελληνικές επετειακές ταινίες που προβάλλονταν οι ειδήσεις, σαν κινηματογράφος.
Να φανταστείτε ότι ακόμη και τα επίκαιρα προβάλλονταν με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια εκείνη την εποχή, συνυπολογίζοντας φυσικά την τεχνολογική τους κατάσταση.

Ο χαρακτηρισμός ξεφτίλα ίσως και να είναι επιεικής για το μέγεθος της συνολικής παρουσίασης.

Ο Δήμαρχος, ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και η Διευθύντρια του Πνευματικού κέντρου έπεσαν οι «καημένοι» από τα σύννεφα. Φυσικά αυτό που κυρίως τους ένοιαζε ήταν ότι ξεφτιλίστηκαν στα μάτια του Κούλογλου, γιατί αν τους ένοιαζε για το πόπολο των Γιαννιωτών, θα ήταν γνώστες της ξεφτίλας από την προηγούμενη προβολή που είχαν κάνει με τα ντοκιμαντέρ του 13ου φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Τότε δεν είχε θορυβηθεί κανείς. Σιγά μη σκεφτόμαστε και τους παγουράδες τώρα.

Αγαπητέ κ. Ελισάφ, πραγματικά εκτιμώ την προσπάθειά σας, αλλά με «πορδές δε βάφονται αυγά». Είπαμε κρίση-κρίση, αλλά είναι προτιμότερο να το κλείσετε το μαγαζάκι που ονομάζετε «Πνευματικό Κέντρο», παρά να ξεφτιλιζόμαστε όλοι μαζί.

Εμείς οι Γιαννιώτες δεν είμαστε όλοι της Γαριβάλδη. Έχουμε δει στη ζωή μας και πέντε καλές παραστάσεις, ενημερωνόμαστε και λίγο, παλεύουμε καμιά φορά και την πνευματική μας καλλιέργεια, έχουμε κι ένα καλό πολλές φορές βιωτικό επίπεδο. Δεν είναι σωστό να μας υποτιμάτε και κυρίως με τέτοιο τρόπο. Αν δεν μπορείτε να αγοράσετε ούτε έναν προτζέκτορα της προκοπής, την επόμενη φορά που θα τολμήσετε να προβάλετε μια ταινία, έχω να σας προτείνω τα εξής:

1. Να με πάρετε ένα τηλέφωνο να σας φέρω το δικό μου από το σπίτι

2. Να ζητήσετε να σας κάνει κάποιος από την πόλη μια δωρεά.

3. Να πάτε να νοικιάσετε έναν.

4. Να κάνετε προβολή σε μια αίθουσα του Ψυχαγωγικού Πάρκου Παραλίμνιο και δε μας πειράζει εμάς ειλικρινά, βάλτε μας και 3,4,5, ευρώ εισιτήριο.

Αυτό όμως που πραγματικά έχω να σας συμβουλέψω και που πιστεύω ότι ίσως σώσει λίγο την κατάσταση, είναι να βάλετε ένα κουτάκι στην είσοδο του Πνευματικού Κέντρου «Υπέρ Εξοπλισμού», έτσι ώστε όλοι όσοι προσέρχονται να παρακολουθήσουν τις συμπαθητικές μεν αλλά φτωχομπινέδικες παραστάσεις που ανεβάζετε, να προσφέρουν τον οβολό τους, μήπως και μ’ αυτόν τον τρόπο καταφέρετε εκεί στο Πνευματικό να αγοράσετε έστω κάποιον υποτυπώδη εξοπλισμό

Ο κύριος Πηδηχτ-όπουλος

2011-05-11T16:24:00.001+03:00

Σήμερα θα μιλήσουμε για κάποιον «Πηδηχτ-όπουλο» αναπληρωτή καθηγητή που εδρεύει σε κάποιο Τμήμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Κύριο χαρακτηριστικό του Τμήματος είναι ότι η πλειοψηφία του αποτελείται από φοιτήτριες.
Ο «Πηδηχτ-όπουλος» έχει ως διδακτική μέθοδο να καλεί τις φοιτήτριές του πρώτα για μία εξέταση από το κρεβάτι του και μετά από τα έδρανα του Πανεπιστημίου.
Αν κάποιο κορίτσι αποφασίσει να πάρει τα «πριβέ» Σεμινάρια θα μπορέσει να φτάσει και στο στόχο της, το πτυχίο. Αν όμως δεν ενδώσει και αντισταθεί στις ορέξεις του πνευματικού αυτού πατέρα, τότε μαύρο φίδι που την έφαγε. Μπορεί να σέρνεται εξάμηνα ατελείωτα, μόνο με το δικό του μάθημα και πτυχίο να μη βλέπει στον ορίζοντα.
Το γεγονός αυτό της θρασύτατης ανηθικότητας όλοι το γνωρίζουν, χρόνια τώρα, εντός των πυλών και όχι μόνο του Πανεπιστημίου. Φυσικά μένει ατιμώρητο, γιατί πολύ απλά κανένας δεν τολμά να το αγγίξει. Ποιος από τους συναδέλφους του "πνευματικού" αυτού ανθρώπου θα τολμούσε ποτέ να καταφερθεί εναντίον του; Σήμερα εσύ αύριο εγώ.
Ποιο παιδί 18 και 22 ετών θα μπορούσε να τα βάλει με την εξουσία του Αναπληρωτή καθηγητή; Ποιος γονέας θα μπορούσε να βγάλει άκρη σε ένα σύστημα καλυμμένης ανηθικότητας, ατιμωρησίας και αυθαιρεσίας;
Ο αχόρταγος και ανικανοποίητος «Πηδηχτ-όπουλος» τα γνωρίζει όλα αυτά πολύ καλά. Χωρίς κανένα όριο και φραγμό, χρόνια τώρα, εκβιάζει απροκάλυπτα τις απελπισμένες φοιτήτριες, προσπαθώντας να τις παρασύρει στο κρεβάτι του με αντάλλαγμα το πτυχίο τους.

Αν θέλει λοιπόν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων να συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων και των πλέον άρτια οργανωμένων Πανεπιστημίων της χώρας, ας φροντίσει να αποβάλλει από τους κόλπους του όσους και όσες το ντροπιάζουν.

Αποχή

2011-05-10T00:47:00.001+03:00

Αποφάσισα όλο αυτό το διάστημα να κάνω αποτοξίνωση από κάθε είδους ειδησεογραφία, αλλά και να αδιαφορήσω για την οποιαδήποτε κιτσιά, μιζέρια και κακομοιριά που «στολίζει» την πόλη μου. Δυστυχώς ενώ αρχικά πίστευα ότι η αποχή θα με έκανε να αισθανθώ καλύτερα τελικά ο στόχος δεν επιτεύχθηκε.

Υπάρχει τόση μεγάλη ανασφάλεια, ψυχοπλάκωμα, κινδυνολογία κι εγκατάλειψη στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δυστυχώς δεν υπάρχει πια καμία ελπίδα για την ύπαρξη κάποιου μυστικού φίλτρου ευθυμίας. Η ψυχολογία της μάζας που συμπαρασύρει τα πάντα, βρίσκεται για πρώτη ίσως φορά στη νεότερη ιστορία σε κατάσταση απίστευτης ανασφάλειας και συγκεχυμένης πληροφόρησης που την οδηγεί σε εθνική θλίψη, έως και κατάθλιψη.

Είναι αυτή η αίσθηση που δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει, που για πρώτη φορά λες να έχουμε την υγεία μας, αλλά πραγματικά το εννοείς, που δε σχεδιάζεις ούτε για το άμεσο μέλλον, δε συζητάμε πια για το μακρινό, που προσπαθείς να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν αλλά κατά βάθος αισθάνεσαι τύψεις που τα έκανες, αλλά και δεν τα ευχαριστιέσαι γιατί σου κόστισαν κάτι παραπάνω, που προσπαθείς να αναθεωρήσεις πράγματα και καταστάσεις χωρίς τη θέλησή σου, που ακούς κάθε μέρα και μια καινούρια ιστορία προβληματισμού, πόνου και θλίψης, που κάνεις κάθε μέρα το λογιστή στο σπίτι σου, που ψάχνεις εναγωνίως να βρεις κάτι που θα σε κάνει να γελάσεις, που ανακαλύπτεις ότι το χιούμορ σου έχει αρχίσει να σε εγκαταλείπει, που δεν έχεις τη διάθεση να μεταδώσεις όνειρα στα παιδιά σου…

Το μεγάλο ζήτημα πλέον για τη χώρα δεν είναι το χρέος που μας βαραίνει, αλλά η ψυχική ισορροπία των πολιτών της και δυστυχώς όταν χάσεις τον έλεγχο σ’ αυτόν τον τομέα δεν υπάρχει αναδιάρθρωση.
Θα χρωστάμε για πολλά πολλά χρόνια την ψυχική μας ισορροπία και την πιθανή ευτυχία μας.

Η ελπίδα και τα όνειρα είναι το μεγάλο στοίχημα αυτή τη στιγμή.

Ζωή σ' εσάς

2011-04-19T01:36:00.002+03:00

Κύριε Περιφερειάρχη

φανταστική η σκέψη όποιου κι αν ήταν, αν και είμαι σίγουρη ότι ήταν δική σας, να βάλετε αυτόν τον πραγματικά καλαίσθητο πίνακα σε ψιλομπεζάκι έξω από το κτίριο της Περιφέρειας για να ενημερωνόμαστε όλοι οι πολίτες καθημερινά και έγκυρα για το ποιος πέθανε ή ποιανού τελείται το μνημόσυνο.

Θα μου επιτρέψετε να σας κάνω μια μικρή παρατήρηση, πάντα με την καλή μου διάθεση.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη το φτιάξατε λίγο μικρό. Όσο θα βαθαίνει και θα επεκτείνεται η κρίση τόσο αυτό θα γεμίζει. Θα σας πρότεινα λοιπόν να τολμούσατε μια επέκταση, γιατί όχι και μια ανακαίνιση του εξωτερικού χώρου του κτιρίου με επένδυση από τέτοιους πίνακες.

Αλήθεια κ. Περιφερειάρχη μου, τώρα που θα επαναπατρίσετε και τις πολύτιμες εικόνες σας, μεγάλη η χάρη σας, δεν τις βάζετε κι αυτές στον τοίχο της Περιφέρειας πάνω από τον πίνακα με τα κηδειόσημα;

Πολύ θα του πήγαιναν.

Μια πονεμένη ιστορία πολιτικής ασυλίας

2011-04-18T16:25:00.000+03:00

Μία οικογενειακή ιστορία που κόστισε στον Ελληνα 19.000, αλλά που κατά βάθος του κοστίζει πολύ περισσότερα εντός και εκτός συνόρων ...

Γράφει η Σταυρούλα
Για να καταλάβετε τι εννοώ, δώστε βάση σε αυτή την οικογενειακή ιστορία: ο κύριος Π.Σ. και η κυρία Μ.Α., μετά από έναν αποτυχημένο γάμο αποφάσισαν να χωρίσουν. Όπως κάθε πολιτισμένο ζευγάρι, χώρισαν τα πάντα: τα χρήματα που είχαν στην άκρη, τα ακίνητα και τις ώρες επικοινωνίας με το ανήλικο παιδί τους.

Μόνο που η Μ., κάποιο καιρό αργότερα, αποφάσισε να σταματήσει να ακολουθεί τους όρους που είχε αποδεχτεί, εμποδίζοντας τον πρώην σύζυγό της να βλέπει το παιδί τους τις προσυμφωνημένες ώρες και ημέρες. Ο Π. τότε αποφάσισε να ακολουθήσει τον μόνο νόμιμο δρόμο που προβλέπεται από τη δικαιοσύνη: να καταθέσει μήνυση εναντίον της πρώην συζύγου του για «παραβίαση των όρων επικοινωνίας του με το παιδί τους, όπως είχαν καθοριστεί με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών». Απλά και πολιτισμένα, και με τη σιγουριά πως θα βρει το δίκιο του.

Αμ δε! Βλέπετε, η κυρία Μ.Α. προστατεύεται από άσυλο. Όχι, δεν κατέφυγε με το παιδί της σε πανεπιστημιακό χώρο διότι η κυρία αυτή είναι βουλευτής. Έτσι η Μιλένα Αποστολάκη, για την........ οποία μιλάμε, δεν λογοδότησε ποτέ για την απόφασή της να γράψει στα παλιά της τα παπούτσια τους νόμους του κράτους που υποτίθεται πως υπηρετεί. Κρύφτηκε πίσω από τη βουλευτική της ασυλία, την οποία αρνήθηκαν να άρουν οι συνάδελφοί της όταν αυτό ζητήθηκε.

Το θέμα όμως δεν έληξε εδώ. Ο πρώην σύζυγος της κυρίας Αποστολάκη κατέφυγε στο Ευρωδικαστήριο, το οποίο όπως ήταν αναμενόμενο τον δικαίωσε, επιδικάζοντας πρόστιμο 12.000 ευρώ στην Ελληνική Βουλή για κατάχρηση της βουλευτικής ασυλίας και 7.000 στον ενάγοντα για τα δικαστικά του έξοδα.

Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση, όχι μόνον γιατί αποκαλύπτει περίτρανα τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίον σκέπτονται και συμπεριφέρονται οι Έλληνες Βουλευτές, αλλά επιβεβαιώνει την κατάχρηση της Βουλευτικής Ασυλίας και σε θέματα που δεν έχουν καμία σχέση με τις Πολιτικές τους Ενέργειες, και κατ' επέκταση επισφραγίζουν τις κατηγορίες περί διαφθοράς!

Οι ευρώ-δικαστές με πλειοψηφία 6 προς 1 (μειοψήφησε ο Έλληνας δικαστής Σπ. Φλογαΐτης, υποστηρίζοντας ότι η προσφυγή Συγγελίδη έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη) έκριναν ότι η απόρριψη του αιτήματος άρσης ασυλίας παραβιάζει το δικαίωμά του να έχει πρόσβαση στα ελληνικά δικαστήρια (άρθρο 6 παράγραφος 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων).

Όπως είναι φυσικό, το Ευρωδικαστήριο δεν είδε καμιά σύνδεση μεταξύ της επίδικης συμπεριφοράς της κ. Αποστολάκη και των βουλευτικών της καθηκόντων. Παράλληλα θεωρεί στοιχείο άνισης μεταχείρισης το γεγονός ότι, ενώ ο κ. Συγγελίδης εμποδίζεται να κινηθεί ποινικά εναντίον της βουλευτού, πρώην συζύγου, εκείνη διατηρεί το δικαίωμα αυτό!

Οι αποφάσεις του Ευρωδικαστηρίου συνδέουν ευθέως τη βουλευτική ασυλία με την άσκηση των καθηκόντων κάποιου στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών αρμοδιοτήτων του. Το σκεπτικό είναι ότι έτσι προστατεύεται η ελευθερία έκφρασης των βουλευτών και κατοχυρώνεται η ανεξαρτησία της πολιτικής δράσης τους. Οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα ΔΕΝ ΥΠΑΓΕΤΑΙ σε αυτό το πλαίσιο προστασίας και πρέπει αυτόματα να γίνεται άρση της ασυλίας των εμπλεκόμενων πολιτικών προσώπων.

Ποιο είναι λοιπόν το τελικό αποτέλεσμα; Η Μιλένα Αποστολάκη το παίζει τζάμπα μάγκας και καταπατά με το έτσι θέλω τους νόμους (ξέροντας πως δεν θα πληρώσει η ίδια), ένας πολίτης αδικείται κατάφωρα και δεν μπορεί να απευθυνθεί πουθενά έτσι ώστε να βρει το δίκιο του, και όλοι εμείς πληρώνουμε 19.000 ευρώ για χάρη της Μιλένας και των συναδελφων της που την "προστάτευσαν".

Και παρόλα αυτά, η οικογενειακή αυτή υπόθεση δεν έφτασε σε καμία αίθουσα ελληνικού δικαστηρίου για να εκδικαστεί. Η κυρία Αποστολάκη μπορεί με την ησυχία της και χωρίς κανένα απολύτως κόστος να συνεχίσει να κάνει του κεφαλιού της...

Τουριστικές Προσφορές

2011-04-14T18:40:00.000+03:00

Θέλετε να πλύνετε το λεωφορείο σας και δεν έχετε που; Εμείς σας προσφέρουμε το ιδανικό περιβάλλον.
Άνετο πάρκινγκ!
Ειδυλλιακό χώρο!
Δωρεάν νερό!
Ελάτε στον παραλίμνιο δρόμο των Ιωαννίνων να μας γνωρίσετε. Είμαστε σίγουροι ότι θα μείνετε ικανοποιημένοι και θα μας ξαναπροτιμήσετε.

Τουριστική κακομοιριά

2011-04-12T00:17:00.001+03:00

Τώρα που έφυγε ο αγαπημένος μου Γκόντας και η παράταξή του, ευτυχώς για εμάς, όλα έχουν γίνει ρημαδιό. Έτσι τουλάχιστον καταγγέλλει. Λέει ότι δεν έχει γίνει ούτε ένα έργο, δεν έχει καλυφτεί μία λακκούβα στο λεκανοπέδιο, δεν έχει δοθεί καμία λύση στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, κι άλλα πολλά. Για μια φορά θα αναγνωρίσω ότι έχει κι ένα δίκιο ο ναύαρχος. Ρημαδιό άφησε κι ακόμη πολλά εξακολουθούν να είναι ρημαδιό.
Για να λέμε όμως και την αλήθεια πολύ χάρηκα που έφυγε κι ας υπάρχει ρημαδιό.

Υπάρχουν πράγματι πολλά πράγματα που δεν μπορούν να διορθωθούν από τη μία μέρα στην άλλη και χρειάζονται δουλειά, ιδέες, φαντασία, χρήματα, αποφασιστικότητα κι άλλα πολλά.
Αλλά υπάρχουν και κάποια άλλα που το μόνο που χρειάζονται είναι παρατηρητικότητα κι ενδιαφέρον. Για να δώσω ένα παράδειγμα, όσες συσκέψεις και να γίνουν για να βρεθούν τρόποι προώθηση της πόλης μας ως πόλου έλξης τουριστών, όσο και να σπάνε το κεφάλι τους οι επιτροπές να κατεβάσουν ιδέες, όσο κι αν περιφέρουμε τη φέτα ΔΩΔΩΔΝΗ σε Ελλάδα κι εξωτερικό ως αξιοθέατο της περιοχής μας, κακομοίρηδες, μίζεροι κι αναποτελεσματικοί θα παραμένουμε.

Πόσα λεφτά, πόση έλλειψη σεβασμού, πόσο ρεμπελιό, πόση κακομοιριά και πόση ανευθυνότητα χρειάζεται για να αφήσεις άβαφτα μια σειρά από κάγκελα στο στολίδι της πόλης μας, τη λίμνη;

Εκτός αν είναι το γνωστό τεστ "Πριν" και "Μετά", οπότε ζητάω ταπεινά συγγνώμη.

Σιχαθήκαμε

2011-04-07T17:53:00.002+03:00

Παρακολουθώ άναυδη όλο αυτό το διάστημα τον ηθικό ξεπεσμό στον οποίο έχει περιέλθει η πόλη μας.

Αυτό που με λυπεί και με απογοητεύει περισσότερο στην πολιτική μας σκηνή είναι ότι ακόμη και σήμερα μας περνάνε για πολύ κάφρους. Μια μερίδα του κόσμου είναι και θα συμφωνήσω. Υπάρχει όμως και μία άλλη μερίδα πολιτών που δεν είναι. Αυτή έχει σιχαθεί κάποιοι «πολιτικοί» να νομίζουν ότι είναι μαριονέτες και καθοδηγητές της, ότι είναι άτομα κατώτερης νοημοσύνης και αντίληψης, ότι είναι όμηροι αυτών που θεωρούν τον εαυτό τους πιο έξυπνο και πιο μάγκα από αυτούς. Αυτών που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να «στρώνουν» την πολιτική τους καριέρα μέσα από τις προσωπικές τους βεντέτες , να γαντζώνονται από τις καρέκλες τους για να μην τις χάσουν. Αυτών που δεν έχουν ούτε καν την υποτυπώδη αξιοπρέπεια να προσποιηθούν ότι ξέρουν να χάνουν και ότι το κυρίαρχο ενδιαφέρον τους είναι μια γόνιμη αντιπολίτευση για το καλό της πόλης και των ψηφοφόρων της.

Ακούγοντας τις θρασύτατες μεγαλοστομίες και τις απίστευτες «Κατινιές», κάποιων προηγούμενων ηγετών του Δημαρχείου το μόνο που πλέον δεν μπορεί να κάνει ο πολίτης, είναι να παρακολουθεί με απάθεια τα τεκταινόμενα, να διακωμωδεί την κατάντια μας, να δικαιολογεί τον ξεπεσμό του πολιτικού μας συστήματος.
Στον κατήφορο αυτό κατρακυλάει μαζί και η αριστερά στο όνομα των τιμητών της μειοψηφίας του «Αδικημένου» προλεταριάτου.
Αυτό που δεν έχουν καταλάβει ή κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν είναι ότι σιχαθήκαμε να βλέπουμε τους τμητές του εργατικού δικαίου έξω από το Δημαρχείο, σιχαθήκαμε τις κομματικές ίντριγκες, σιχαθήκαμε τις βεντέτες, σιχαθήκαμε την ομηρία στην πόλη μας, σιχαθήκαμε το «ξεκατίνιασμα», σιχαθήκαμε να υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, σιχαθήκαμε τις προσποιητές επαναστάσεις του «δικαίου», σιχαθήκαμε τις θεατρινίστικες κορώνες, σιχαθήκαμε την έλλειψη σεβασμού στο πρόσωπό μας, σιχαθήκαμε να καλύπτουμε και να ανεχόμαστε την παρανομία, την ανηθικότητα και το θράσος.

Θέλουμε πίσω τα ΜΑΤ στο ΧΥΤΑ

2011-03-29T00:08:00.000+03:00

Αγαπητέ κ. Δήμαρχε

αν μπορείτε μην απασχολείται για πολλές ημέρες τα ΜΑΤ έξω από το Δημαρχείο, γιατί θα χρειαστεί να μεταβούν ξανά στο ΧΥΤΑ στο Ελληνικό. Άκουσα ότι η Λαϊκή Συνέλευση αποφάσισε να αρχίσει ξανά τον αγώνα και τα μπλόκα, υψώνοντας εντός των ημερών το μπαϊράκι της νέας επανάστασης στην Τσούκα.

Μην ανησυχείτε για το Δημαρχείο θα το φυλάξει το ΠΑΜΕ, άλλωστε απέναντι πήγαν οι άνθρωποι, δεν έφυγαν, εκτός αν έρθετε σε συνεννόηση μαζί τους και τους πείσετε να πάνε αυτοί στο Ελληνικό να συμπαρασταθούν στους αγωνιστές των Μουζακαίων και όλων των Κατσανοχωριτών, νυν Τζουμερκιωτών.

Μπορείτε να τους δωρίσετε στον κ. Σεντελέ σαν εθελοντές αγωνιστές, γιατί όπως δήλωσε είναι σίγουρος ότι του σκάβετε το λάκκο πίσω από την πλάτη του και με υποχθόνιο τρόπο πάτε να φτιάξετε το ΧΥΤΥ στο ΧΥΤΑ.

Άλλα λέει λέτε δημόσια κι άλλα κεκλεισμένων των θυρών.

Πάντως μεταξύ μας δεν θα ήταν άσχημη και η ιδέα του αντιπερισπασμού.

"Δημόσιος Χώρος"

2011-03-24T00:04:00.001+02:00

Αγαπητοί μου άρχοντες
το να ενεργοποιείς τους πολίτες σου και να τους κάνεις να αισθανθούν δικούς τους, τους δημόσιους χώρους , δεν είναι απλή υπόθεση και δεν γίνεται ως δια μαγείας, με ένα απλό τηλεοπτικό κάλεσμα για παράδειγμα.
Στα Χανιά ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, αντιμετωπίζει το θέμα πολύ σοβαρά και επιστημονικά και διοργανώνει ένα τετραήμερο με θέμα το δημόσιο χώρο.
Δημοσιεύουμε την πρόσκληση:

Το p_public, με άξονα την επικοινωνία, την εξωστρέφεια και τη δημιουργία, στοχεύει στην αποκατάσταση της σχέσης του δημόσιου χώρου τόσο με τον κάτοικο, όσο και με τον επισκέπτη.
Στα πλαίσια της γενικότερης αναδιάρθρωσης της ζωής και της οικονομίας στην Ελλάδα, θεωρούμε σημαντική τη βελτίωση της όψης και λειτουργίας των πόλεων μας, έτσι ώστε όχι μόνο να προσφέρουν ένα ευχάριστο περιβάλλον για τους κατοίκους τους, αλλά και μία αξιομνημόνευτη εικόνα για τους επισκέπτες τους.
Μετά από την περσινή επιτυχία της διοργάνωσης του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Χανίων “p_public – Τα Χανιά Αλλιώς”, η διερεύνηση και προβληματική στην έννοια του δημόσιου χώρου συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά. Προσκαλούμε νέους αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, δημιουργικές και εθελοντικές ομάδες από όλη την χώρα και την Ευρώπη, να παρουσιάσουν, στις 3,4,5 και 6 Ιουνίου 2011, εργασίες, μελέτες, προτάσεις και δράσεις για τη βελτίωση και την ωφέλιμη αξιοποίηση του δημόσιου χώρου, σε ένα συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου, στην πόλη των Χανίων.

Πέραν τούτου, μετά την περσινή επιτυχία, γίνεται προσπάθεια να καθιερωθεί το γεγονός ως ετήσια δραστηριότητα της πόλης των Χανίων και να αναδειχθεί το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου σε πλατφόρμα επικοινωνίας και ανταλλαγής ιδεών σε εθνικό, αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Παράλληλες εκδηλώσεις στο δημόσιο χώρο (μουσική, θέατρο, eco-Info points, παιχνίδια, installations, ποδηλατοπορείες, υπαίθριο πικ-νικ κ.α.), σε πολλά σημεία της πόλης και όλες στο πλαίσιο μιας εθελοντικής συνεργασίας, θα συμπληρώσουν τις αρχιτεκτονικές προτάσεις και θα μετασχηματίσουν τη συζήτηση σε βιωματική εμπειρία.

Η διοργάνωση, είναι μία εθελοντική δράση νέων και μια ενέργεια για την προβολή του έργου νέων επαγγελματιών και δημιουργών. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.

Ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού 2011

2011-03-23T00:03:00.000+02:00

Το έτος 2011 ανακηρύχθηκε «Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντικών Δραστηριοτήτων που προωθούν την ενεργό συμμετοχή του πολίτη». Χαμπάρι δε θα είχαμε πάρει εδώ στην επαρχεία, πίσω από τα βουνά, αν δεν ερχόταν ο Καλλικράτης, το ΔΝΤ και όλη η οικονομική και θεσμική κρίση μαζί. Οι αρμόδιες υπηρεσίες, η πολιτική μας εξουσία, η τοπική μας αυτοδιοίκηση, πολύ απλά δεν έχει μάθει να οργανώνει καμπάνιες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για εμάς τους πολίτες, αλλά το μόνο που ξέρει είναι να μας καλεί να συμμετέχουμε σε κλασικές δοκιμασμένες συνταγές, τύπου δεντροφύτευση.

Το υιοθετημένο πάρκο για το οποίο μας μίλησε ο κ. Φίλιος στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη, βάφτηκε από τους νέους του "γονείς". Από που πήραν άδεια για τα χρώματα που έβαψαν τα παγκάκια; Μήπως στην περίπτωση υιοθεσίας μπορούμε ανεξέλεγκτα να κάνουμε ότι θέλουμε στο δικό μας πλέον χώρο;

Ακούσατε εσείς π.χ. από τους αρμόδιους δημοτικούς μας άρχοντες, ότι φέτος είναι το Ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού; Όχι, φυσικά. Το μόνο που ακούμε είναι ότι δημιουργήθηκε ένα τμήμα εθελοντισμού στο Δήμο και ότι πρέπει όλοι να προσφέρουμε εθελοντικά-δωρεάν τις υπηρεσίες μας.
Να καθαρίσουμε, με λίγα λόγια την πόλη, να αναλάβουμε τον τομέα πρασίνου, ο καθένας στη γειτονιά του, να υιοθετήσουμε πάρκα, πλατείες, το εργοτάξιο του Δήμου, κλπ.
Ο «μεγάλος» Καλλικρατικός μας Δήμος όταν και εάν το επιθυμούμε είναι στη διάθεσή μας, να μας δώσει τα απαραίτητα υλικά εθελοντισμού, δηλαδή σακούλες, γάντια, τσουγκράνες, απορριμματοφόρα, φτυάρια, χρώματα, κλπ.

Όπως φυσικά έχετε αντιληφθεί, οι άνθρωποι πολύ απλά ψάχνουν τζάμπα εργατικό δυναμικό για το Δήμο και όχι ευαισθητοποιημένους πολίτες.

Ο εθελοντισμός αγαπητοί κύριοι, είναι από τις πολυτιμότερες προσφορές του ανθρώπου στην κοινωνία. Δεν μπορεί όμως σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει την εργασία. Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση μια κοινωνία να βασιστεί στον εθελοντισμό για να λειτουργήσει στην καθημερινότητά της. Το σίγουρο είναι ότι θα αποτύχει. Ο εθελοντής λειτουργεί και προσφέρει συμπληρωματικά και περιστασιακά σε δομές, θεσμούς και λειτουργίες. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.

Η εθελοντική δράση, για να επιτύχει το στόχο τον οποίο έχει θέσει, χρειάζεται πέρα από τη δωρεάν προσφορά των εθελοντών και οικονομικούς πόρους για να να είναι αποτελεσματική, π.χ. Γιατροί χωρίς σύνορα, Action Aid, Special Olympics, Ερυθρός Σταυρός, κλπ.

Θα σας συμβούλευα, λοιπόν, για να πετύχετε το στόχο σας, να οργανώσετε ένα σωστά οργανωμένο τμήμα εθελοντισμού, με σαφείς στόχους και πρόγραμμα, με δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών, με οικονομικούς πόρους και προϋπολογισμό κι όχι να βγαίνετε να κάνετε δηλώσεις και καλέσματα μέσω ΜΜΕ.
Με τον τρόπο που ακολουθείτε σήμερα δεν μπορείτε να πείσετε κανένα.

Δέντρο-Αποθήκη

2011-03-22T00:08:00.000+02:00

Έχετε μαγαζί στη Γαριβάλδη και δεν έχετε που να αποθηκεύσετε τις σκούπες, τα φαράσια, τις μοκέτες και ότι άλλο σας περισσεύει; Μην ανησυχείτε καθόλου. Τώρα υπάρχουν στο παρκάκι κάτι θάμνοι-δέντρα μούρλια. Το τέλειο καμουφλάζ. Ανακαλύψτε τα.

Εσείς απλά πάρτε τα εργαλεία καθαρισμού και όχι μόνο, βρείτε το δικό σας δεντράκι στο παραλίμνιο πάρκο και αποθηκεύστε τα.
Σας υποσχόμαστε ότι δε θα φαίνεται απολύτως τίποτα από το τραπέζι που θα απολαμβάνουν οι θαμώνες σας τον καφέ ή το ποτό τους. Εγγυημένη αποθήκευση.

Κομποστοποίηση, Μέρος 2ο

2011-03-21T21:26:00.001+02:00

Η καθαριότητα των κάδων κομποστοποίησης δεν παρατηρείται παντού. Εξαρτάται από το σημείο τοποθέτησής τους, από την ενδεχόμενη ύπαρξη άλλων μικρών συμβατικών καλαθιών για απορρίμματα, από την επισκεψιμότητα του χώρου, από την πληροφόρηση των πολιτών.

Με γνώμονα τα παραπάνω, αν υπήρχαν στους κοινόχρηστους χώρους καλάθια για να πετάνε οι άνθρωποι τα σκουπίδια τους, αν υπήρχαν μέσα στους κάδους κομποστοποίησης μερικά κλαδάκια για να λειτουργούν σαν κράχτης,

αν υπήρχε έξω ή δίπλα από τους κάδους πληροφοριακό υλικό για τη χρήση τους

τότε δε θα παρατηρούσαμε την ύπαρξη απορριμμάτων μέσα στους κάδους.

Αλλά αυτά είναι υπερβολικά μεγάλες απαιτήσεις για την πόλη που ζούμε.

Κομποστοποίηση, Μέρος 1ο

2011-03-19T00:34:00.001+02:00

Έξω από το κάστρο, προς την κατεύθυνση της λίμνης, υπάρχουν πάρα πολλά κλαδιά και φύλλα πεσμένα στο χώμα.

Λίγο πιο πέρα περιμένει ένας από τους κάδους κομποστοποίησης, που έχουν τοποθετηθεί κατά μήκος της παραλίμνιας περιοχής, για να τα υποδεχτεί.

Φυσικά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να βρεθεί κάποιος άνθρωπος να τα πετάξει μέσα.
Δυστυχώς για εμάς, δεν έχουν ενσωματωμένο navigator.
Ίσως ένας υπάλληλος του Δήμου, θα βοηθούσε την κατάσταση, αν, λέμε αν τα οδηγούσε στον κάδο.

Εκτός αν υπάρχει οδηγία να κρατιούνται οι κάδοι καθαροί και δεν το ξέρουμε.

Γκαρσονιέρα-Εκδοτήριο-Καφέ

2011-03-16T00:04:00.001+02:00

Ούτε δύο μήνες δεν πέρασαν

και το ΚΤΕΛ Ιωαννίνων, ο Πρόεδρος και οι μέτοχοι, συμμορφώθηκαν σχεδόν αμέσως με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε παράνομη τη λειτουργία του στην οδό Παπανδρέου. Αποφάσισαν να μετακομίσουν ακριβώς δίπλα

σε μια μικρή γκαρσονιέρα-καφέ. Το πιο τραγικό απ' όλα είναι ότι δεν είχαν άλλα χρήματα, τα ξόδεψαν όλα στο αυθαίρετο βλέπετε και αναγκάστηκαν να κατασκευάσουν το νέο εκδοτήριο εισιτηρίων με νάιλον και ελάχιστο ξύλο.

Το επίσης τραγικό στην ιστορία είναι ότι δεν έδωσαν ούτε ένα Ευρώ όλοι αυτοί που τους κορόιδεψαν ότι θα το νομιμοποιούσαν.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΟΛΩΝ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ

2011-03-15T00:52:00.001+02:00

"ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΟΛΩΝ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ"

τι έχετε να πείτε εσείς του Σωματείου;

Θέλετε κατάργηση δημοτικού φόρου; Πόσο πρόστιμο πρέπει να πληρώνετε πολλοί από εσάς άραγε, που έχετε καταπατήσει όλη τη δημοτική κοινόχρηστη έκταση, που έχετε χτίσει παντού αυθαίρετες κατασκευές, που έχετε εξοστρακίσει από όλα τα πεζοδρόμια και τις πλατείες τους πεζούς.

Αλλά δε φταίτε εσείς, φταίνε οι δημοτικοί μας άρχοντες, παλιοί και νέοι που στο όνομα της "ανάπτυξης", επιτρέπουν παντός είδους αυθαιρεσίες και τις νομιμοποιούν ακόμη περισσότερο ακουμπώντας π.χ. στο μπαράκι στο trois, που βρίσκεται καταμεσής στο πεζοδρόμιο, πίνοντας το ποτό τους κάθε Σάββατο πρωί.

Άλλα μπαράκια, δε μπορούμε να μην το αναφέρουμε, φροντίζουν περισσότερο τους πεζούς τους. Σκέφτηκαν να βάλουν καναπέ πάνω στο πεζοδρόμιο για να ξεκουράζονται ή να ακουμπούν τα ψώνια τους οι περαστικοί, για να παίρνουν μια ανάσα. Εύγε!

Αν κάποια στιγμή όμως όλοι εμείς οι πεζοί πολίτες διαδηλώσουμε, δε θα κρατάμε μπαλόνια, αλλά πέτρες και βαριοπούλες. Γι΄αυτό καλά θα κάνετε να προσέχετε.

Απόκριες 2012

2011-03-14T23:21:00.001+02:00

Αγαπητέ κ. Ελισάφ

με αυτό το Σύλλογο έχετε έρθει σε επαφή; Νομίζω ότι έχει φοβερές ιδέες και παρουσία για να διοργανώσει με επιτυχία τις Απόκριες 2012.

Εγώ θα σας συμβούλευα να ερχόσαστε σε επαφή μαζί τους και να τους κλείσετε από τώρα για του χρόνου.

Μη τυχόν και σας ξεφύγουν! "Μαντρώστε" τους για να είστε σίγουρος ότι θα τους κρατήσετε κι εμείς για να είμαστε σίγουροι ότι φυλάσσονται.

Ζητούνται εθελοντές για καθαριότητα Τζαμάλας

2011-03-12T21:44:00.001+02:00

Έχει περάσει μία εβδομάδα, αλλά τα αποκαΐδια από τη φωτιά (Τζαμάλα) στην Καραβατιά παραμένουν. Υποψιάζομαι ότι ο Δήμος επίτηδες αφήνει τα ίχνη του παραδοσιακού αυτού εθίμου της Αποκριάς, για να μας υπενθυμίζει τις πολύ επιτυχημένες εκδηλώσεις που διαδραματίστηκαν και φέτος στην πόλη μας.

Εκτός, αν το Πολιτιστικό Κέντρο αποφάσισε να την αφήσει σαράντα μέρες, ελπίζοντας σε ένα θαύμα, όπως μία (πρώτη) παρουσία κάποιων εθελοντών που θα καθαρίσουν το χώρο.

13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντερ Θεσσαλονίκης

2011-03-10T16:41:00.006+02:00

Το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως τις 20 Μαρτίου 2011, στις αίθουσες Ολύμπιον, Παύλος Ζάννας, Τζον Κασαβέτης, Σταύρος Τορνές, Φρίντα Λιάππα, Τώνια Μαρκετάκη και στην αίθουσα του ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης γιορτάζει για δέκατη τρίτη συνεχή χρονιά την ανήσυχη, σε διαρκή αναμόρφωση και εγρήγορση, τέχνη του ντοκιμαντέρ. Στόχος του, να παρουσιάζει τις εικόνες της κοινωνικής, ιστορικής, πολιτικής και, κυρίως, ανθρώπινης πραγματικότητας του νέου αιώνα, που λειτουργούν ως εφαλτήριο για περιπετειώδεις κινηματογραφικές περιπλανήσεις.

Φέτος, το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης πραγματοποιεί αφιέρωμα στο έργο του σπουδαίου ουκρανού δημιουργού Σεργκέι Λοζνίτσα, αλλά και στο έργο της πολυβραβευμένης τσέχας ντοκιμαντερίστριας Χελένα Τρεστίκοβα. Παράλληλα, εν όψει της διοργάνωσης των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics 2011, το 13ο ΦΝΘ πραγματοποιεί αφιέρωμα με τίτλο «Έτσι είμαι – Ανατρέποντας προκαταλήψεις», με ντοκιμαντέρ που αναδεικνύουν την ξεχωριστή πραγματικότητα των ατόμων με αναπτυξιακές και νοητικές δυσλειτουργίες. Επιπλέον, το ελληνικό τμήμα της διοργάνωσης πραγματοποιεί αφιέρωμα στην Κυριακή Μάλαμα, μια δημιουργό που έχει χαράξει στο ντοκιμαντέρ τις δικές της διαδρομές. Τέλος, σημαντική θέση στο πρόγραμμα του 13ου ΦΝΘ κατέχει το αφιέρωμα στη Μέση Ανατολή, με ταινίες που σκιαγραφούν την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής και με επίκεντρο κοινωνίες σε αναβρασμό και μέρη που συνταράσσονται σε καθημερινή βάση.

Εμείς θα σταθούμε στο Ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου, με τίτλο Welcome to Europe, στα πλαίσια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.. Κι αυτό γιατί δύο δικοί μας άνθρωποι, Γιαννιώτες, ο Άκης Τζίμας ως εικονολήπτης, αλλά και ο Βασίλης Λούπας ως δημοσιογράφος, συμμετείχαν στην παραγωγή του.

Η ιστορία έχει ως εξής: Ένας καταυλισμός προσφύγων στα σύνορα Πακιστάν-Αφγανιστάν, φτιαγμένος από χαρτόκουτα και γεμάτος ιστορίες ανθρώπων που έχουν βασανιστεί από την αστυνομία. Μια φυλακή στην Ιορδανία με κελιά που ενώ είναι φτιαγμένα για πέντε ανθρώπους χωρούν εκατό φυλακισμένους, κρεμασμένους στα κάγκελα. Ένας ακόμη αυτοσχέδιος καταυλισμός σε ένα δάσος στην Κένυα, γεμάτος εγκλωβισμένους πρόσφυγες. Ένας ομαδικός τάφος στη Βοσνία Ερζεγοβίνη και ένας ιμάμης που προσεύχεται για τις ψυχές τους. Μόνο που οι εικόνες, μαθαίνουμε στο τέλος της ταινίας, δεν λένε την αλήθεια. Όλες οι σκηνές προέρχονται από κέντρα κράτησης και τενεκεδουπόλεις μεταναστών στην Ελλάδα. Οι ελληνικές αρχές αδυνατούν να διαχειριστούν το κύμα των χιλιάδων μεταναστών και η υπόλοιπη Ευρώπη αδιαφορεί. Όσο για τον ιμάμη της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, δεν πρόκειται παρά για έναν Έλληνα ιμάμη που προσεύχεται μπροστά σε έναν υπαρκτό ομαδικό τάφο: των μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους στο ποταμό Έβρο, προσπαθώντας να περάσουν από τη Τουρκία στην Ελλάδα...

Σκηνοθεσία και Σενάριο: Στέλιος Κούλογλου

Εικονολήπτες: Χάρης Φαρρός, Μανώλης Κονσολάκης, Άκης Τζίμας
Μοντάζ: Θοδωρής Αρμάος
Έρευνα: Μαρία Ψαρά-Βασίλης Λούπας-Λευτέρης Αρβανίτης
Παραγωγός: Σπύρος Μαυρογένης
Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα
Διάρκεια: 10'
Έτος Παραγωγής: 2011

Πρόγραμμα Προβολών

OΛYMΠION: Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011 - 22:30
ΦPINTA ΛIAΠΠA: Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011 - 15:30

ΕΤΣΙ ΚΟΒΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ

2011-03-09T17:14:00.000+02:00

Μια ευγενική συμβουλή προς τον αντιδήμαρχο έργων κ. Μασσαλά, που καπνίζει αδιακρίτως σε οποιοδήποτε μαγαζί κι αν βρεθεί.
Προσέξτε αγαπητέ κ. Μασσαλά, μην πάθετε ότι ο κύριος στο video.
Προσπαθήστε να καταλάβετε, ότι είστε θεσμικός παράγοντας σ΄αυτήν την πόλη και κατ' επέκταση κύριος εκπρόσωπος της νομιμότητας.
Λίγη διακριτικότητα, έτσι για τα μάτια του κόσμου, δε βλάπτει. Κακοχαρακτηρίζεστε.

Η μυρωδιά των αμνών

2011-02-24T00:34:00.002+02:00

Αυτοί οι άνθρωποι όταν αγόρασαν τα οικόπεδά τους για να χτίσουν τα όμορφα σπίτια τους σε περιοχή μέσα στην πόλη των Ιωαννίνων, δεν ήξεραν ότι ακριβώς απέναντί τους, θα είχαν για γείτονες ένα κοπάδι από πολύ συμπαθητικά, κατά τα άλλα, προβατάκια

που τυχαίνει να μένουν σ΄αυτό το στάβλο. Τα προβατάκια αυτά ανήκουν σε γνωστό χασάπη των Ιωαννίνων, ο οποίος διατηρεί μαγαζί στη Σ. Λάμπρου και τα μεγαλώνει για να τα γευτούμε εμείς.

Δε θα είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα συμβίωσης όλοι αυτοί οι γείτονες, αν ο στάβλος δε μύριζε απαίσια και δεν αποτελούσε εστία μόλυνσης για την περιοχή.
Οι υγειονομικές υπηρεσίες ειδοποιήθηκε φυσικά, αλλά για να μεταβούν στο παράνομο σπίτι των προβάτων, που όπως ξέρετε απαγορεύεται να κατοικούν εντός ορίων οικισμού, ήθελαν επώνυμη καταγγελία.

Καταλαβαίνεται, "Ο Θεός κι ο Γείτονας". Ποιος θα καταγγείλει επώνυμα το χασάπη και τα πρόβατα; Ουδείς φυσικά.

Κάπως έτσι το κράτος φροντίζει για τη νομιμότητα. Να σε βάζει να σκοτωθείς με το γείτονα.

Μ' αυτό το πολύ απλό τρόπο ή εσύ δεν πρόκειται να δώσεις το όνομά σου για να μην τσακωθείς, ή θα το δώσεις και θα τσακωθείς τελικά με το γείτονα κι έτσι όχι μόνο δε θα μιλάτε, αλλά θα προσπαθεί ο ένας να βγάλει το μάτι του άλλου.
Αποτέλεσμα; Να μην παλεύεται για να διεκδικήσετε από κοινού κάτι καλύτερο ή έστω αυτό που δικαιούστε.

Είμαστε όλοι μαζί στο "χαράκωμα"

2011-02-21T23:57:00.005+02:00

Επιτέλους πέρασε κι αυτή η πρωτότυπη πραγματικά απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Ζήσαμε πραγματικά πρωτότυπες εκδηλώσεις που απευθυνόταν σ΄όλο το λαό των Ιωαννίνων, αντικρίσαμε πραγματικά πρωτότυπα πρόσωπα, ακούστηκαν πάρα πολύ πρωτότυπες ομιλίες, ανταλλάχτηκαν πολύ πρωτότυπα δώρα, είδαμε παλαίμαχους όλων των ειδών.

Το μόνο που δεν ξέρω είναι αν ήταν πρωτότυπα τα γεύματα που ντερλίκωσαν όλοι αυτοί οι "φρέσκοι" πολιτικοί, στρατιωτικοί και παπάδες, που μας μιλούν για ηρωικές πράξεις προγόνων και συνέχεια της θυσίας των σύγχρονων Ελλήνων.

Γενικά ήταν μία απελευθέρωση που είχαν την τιμητική τους όλοι αυτοί που πάλεψαν όλα αυτά τα χρόνια για να καταστρέψουν την Ελλάδα.

Μου άρεσε πολύ που είδα τα ελάχιστα πια γεροντάκια της Εθνικής Αντίστασης, να παρελάζουν μέσα στη βροχή. Πραγματικά είμαι πολύ περίεργη. Έχουν άραγε καλέσει ποτέ σε ένα από αυτά τα τσιμπούσια τους ανθρώπους της Εθνικής Αντίστασης να τους κάνουν το τραπέζι; Πόσο θα φάνε άραγε αυτοί οι κακόμοιροι; Τόσο πολύ δεν περισσεύει ή τους μυρίζουν;

Μου άρεσε πολύ που είδα την πιο συγκινητική σκηνή εδώ και πάρα πολύ καιρό, αλλά δυστυχώς μόνο στην τηλεόραση και για λίγο. Τον αγαπημένο μου Γκόντα να φιλιέται και να αγκαλιάζεται με τον άλλο τον αγαπημένο μου, το Μελανίδη ντε! Δε σας κρύβω, έκλαψα.

Μου άρεσε πάρα πολύ που είδα το Λοβέρδο να σφυρίζει στους αποσυρμένους μπασκετμπολίστες, Έλληνες και Ισπανούς, αλλά να μεταμορφώνεται σε «κότα» όταν έπρεπε να πάει να εγκαινιάσει τη μόνη αξιόλογη εκδήλωση, μαζί με την έκθεση φωτογραφίας του Μπαλάφα, στο Χατζηκώστα.
Βλέπετε δεν αντέχεται ο Γιαουρτοπόλεμος εκτός γηπέδου!

Μου άρεσε πολύ που είδα τη μαθητιώσα νεολαία να παρελάζει μέσα στη βροχή προς τέρψη των καλά προφυλαγμένων λαμόγιων μας.
Μα καλά βρε Αννούλα μου, εσύ στέλνεις εγκυκλίους στα σχολεία με πεντακόσιες οδηγίες για να προφυλαχτούν τα παιδιά από τη νέα γρίπη και δε λες τίποτε όταν τα βλέπεις αυτά τα κακόμοιρα που τους κλέψατε το αύριο, να παρελάζουν μέσα στη βροχή; Πώς να σε πιστέψω εγώ μετά ότι θέλεις το καλό τους;

Αυτό όμως που λατρεύω να παρακολουθώ στην παρέλαση κάθε χρόνο τέτοια μέρα είναι οι Μανιάτες με τα κουμπούρια τους. Δε μπορώ να πω, έρχονται εδώ τα παλικάρια και τους επιτρέπουμε να πυροβολούν μέσα στον κόσμο. Να μη ξεχνιόμαστε. Αυτοί είναι άντρες, όχι αστεία!

Γιατί όμως αυτούς τους αφήνουν ανεξέλεγκτους και μάλιστα θέλουν να μας πείσουν ότι είναι και φολκλόρ, ενώ τα άλλα παλικάρια, τα απελπισμένα, που δεν κρατάνε κουμπούρια, αλλά κάτι αυγουλάκια, άντε και κανένα γιαουρτάκι, τα φυλάει ένας σκασμός διμοιρίες ΜΑΤ;
Αυτά γιατί δεν τ’ αφήνουν να «απελευθερωθούν» άραγε;

Τζάμπα οικόπεδο

2011-02-20T12:59:00.000+02:00

Σ' αυτό το κράτος "του ότι θέλω κάνω" και "όσο πιο παράνομος είμαι τόσο πιο μάγκας περνιέμαι", αφήνει όλα τα περιθώρια, ανεξέλεγκτα, να επιτρέπει στον κουτοπόνηρο πολίτη να κατοχυρώνει δημόσια περιουσία. Αυτοί φυσικά που έχουν κατακλέψει με χίλιους δυο τρόπους όλα αυτά τα χρόνια το κράτος, θα τους δείτε να σχίζουν τα ιμάτιά τους για την πατρίδα και τη διαφύλαξη της δημόσιας περιουσίας

Φυσικά δε χρειάζεται να πάτε μακριά για να τους ανακαλύψετε. Ακόμη και μέσα στην πόλη μας μπορείτε να δείτε πως με απροκάλυπτο τρόπο, κακομοίρηδες στη νοοτροπία και στη στάση ζωής, αποδεικνύονται "οι μάγκες" που ευνοούνται από το σύστημα και κοροϊδεύουν απροκάλυπτα, τους νόμιμους γείτονές τους και συμπολίτες τους.

Ένας απλός τρόπος είναι δίπλα στο δάσος, σε περιοχές που σέρνονται δεκαετίες τα σχέδια πόλης, να στήνουν ολόκληρα τσαντήρια, να χτίζουν με τσιμεντόλιθους αποθήκες-σπίτια, να φέρνουν με λάστιχα υδροδότηση, να μεγαλώνουν το κοτέτσι τους μέρα-μέρα, να καλλιεργούν τα λαχανικά τους, να μαζεύουν ότι άχρηστο για να γεμίσουν "το οικόπεδό τους", για να αποδείξουν εκ των υστέρων, όποτε κι αν χρειαστεί, ότι είναι δικό τους, μέχρι τα όρια που αυτοί αποφάσισαν.

Φυσικά το Δασαρχείο όταν ξόδεψε τα χρήματα της Ευρώπης, άρα τα δικά μας, έφτιαξε ένα τοιχίο για να οριοθετήσει το δάσος, παίρνοντας υπόψη του την υφιστάμενη κατάσταση κι όχι τη νόμιμη κι αυτό φυσικά γιατί θα έπρεπε να γίνουν μια σειρά άλλες ενέργειες, απίστευτα χρονοβόρες κι αναποτελεσματικές.

Αυτό εννοείται και το γνωρίζουν όλοι οι μάγκες και γι' αυτό ειρωνεύονται και κοροϊδεύουν τα υπόλοιπα κορόιδα που φοβούνται, δεν τολμούν ή δε θέλουν να κατοχυρώσουν τζάμπα οικόπεδο.

Αν τολμάει ας τους καταγγείλει κανείς.

Πλατεία θρίλερ

2011-02-16T21:13:00.000+02:00

Ας ξεναγηθούμε σε μια από τις υπέροχες πλατείες, την πλατεία που βρίσκεται στην περιοχή Ζευγάρια, μια από τις πολλές που κοσμούν την ωραία μας πόλη. Μια πλατεία σύγχρονη, καθαρή, φιλόξενη, ανθρώπινη. Μια πλατεία που εξυπηρετεί τις ανάγκες μιας ολόκληρης περιοχής για ψυχαγωγία, συνεύρεση, συντροφικότητα, συζήτηση, παιχνίδι, άθληση, ξεκούραση, αναψυχή.

Αυτό που κυρίως τη χαρακτηρίζει είναι η βρωμιά, η εγκατάλειψη και τα μουντά της χρώματα. Λάστιχα, κλαδιά, παλιά ρούχα, σκουπίδια, είναι λίγα από τα ευρήματα στην πλατεία.

Νομίζω ότι ο Δήμος το κάνει επίτηδες. Σίγουρα περιμένει μια εθελοντική ομάδα για να τον υποκαταστήσει, που θα της δώσει και μεγάλη δημοσιότητα και τα εύσημα και μάλιστα θα συμμετέχουν στις δράσεις της, εθελοντικά πάντα, τις Κυριακές και νυν, αρμόδιοι και πρώην αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι.

Άλλωστε η νέα τάση είναι ο εθελοντισμός, αλλά αυτό είναι άλλη ανάρτηση.

Η άλλη επίσημη δικαιολογία-καραμέλα, είναι η κακή οικονομική μας συγκυρία, η οποία παρεμπιπτόντως πρέπει να κρατάει τα τελευταία πενήντα χρόνια, για να δικαιολογούμε την κακομοιριά μας.
Ερωτώ λοιπόν, θέλει πολλά χρήματα να καθαρίζεις τακτικά μια πλατεία, να βάλεις πέντε αξιοπρεπή παγκάκια, να βάψεις τις κολόνες-ντεκόρ, να ξηλώσεις τις παλιές πινακίδες που διαφημίζουν παλιά έργα, προ κρίσης, (εκτός πια κι αν μας υποχρεώνουν οι Ευρωπαίοι να τις έχουμε αναρτημένες εφ' όρου ζωής) και να βάλεις και δύο καλάθια για τα σκουπίδια;

Κι αν θέλει χρήματα αυτή η ιστορία, ας μην πάνε να φάνε, για ακόμη μια φορά, την 21η Φεβρουαρίου οι "επίσημοί μας" στο Du Lac. Ας διαθέσουν αυτά τα χρηματάκια, που δε μας περισσεύουν, έτσι τουλάχιστον μας λένε, να φτιάξουν δυο, τρεις πλατειούλες σε γειτονιές. Ο Πρόεδρος σίγουρα δε θα παρεξηγηθεί άμα δεν του κάνει ο Δήμος το τραπέζι κι αυτός απ' ότι ξέρω τα έκοψε τα πολλά πολλά στο μέγαρο την ημέρα της Δημοκρατίας, άλλωστε είναι κι από τα Γιάννενα και τον αγαπάει τον τόπο του. Θα καταλάβει.

Αφήστε που είμαι σίγουρη ότι και οι πρόγονοί μας περισσότερο ικανοποιημένοι θα είναι.

Άλλωστε για ένα καλύτερο αύριο δεν αγωνίστηκαν;

Διατηρητέο περίπτερο

2011-02-14T21:43:00.001+02:00

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος στα Ζευγάρια, εδρεύει σε ένα μικρό, διατηρητέο κτίριο, που βρίσκεται στην πλατεία των Ζευγαριών, αν μπορεί κανείς να την ονομάσει έτσι, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Δε γνωρίζω ακριβώς την ιστορία του μικρού αυτού κτιρίου, αν κάποιος γνωρίζει περισσότερα μπορεί να μας διαφωτίσει, αλλά έχει σχέση με τους φόρους που πλήρωναν κάποτε οι άνθρωποι για να μπούνε στην πόλη των Ιωαννίνων.

Αυτό, λοιπόν το μικρό, υπέροχο, ιστορικό κτίριο συναγωνίζεται σε τετραγωνικά, το mini market, στα ελληνικά περίπτερο, που πήρε άδεια να τοποθετηθεί ακριβώς μπροστά του.

Αν έχει κριθεί και το περίπτερο διατηρητέο και το γνωρίζει κι αυτό κάποιος, ας μας ενημερώσει.

Είθισται άλλωστε τα περίπτερα να κοσμούν χώρους μπροστά από ιστορικά κτίρια, αγάλματα, προτομές, τζαμιά, δρόμους, πλατείες, πάρκα.

Στην πλαϊνή δε πλευρά, αυτού του λιλιπούτειου, διατηρητέου, υπέροχου κτιρίου, υπάρχει και ο βοηθητικός χώρος του περιπτέρου, η αποθήκη του.

Άραγε αυτός ο Σύλλογος που είναι Πολιτιστικός και εδρεύει εκεί μέσα, πόσο πολιτισμό καλείται να παράγει, όταν κάποιοι έδωσαν άδεια και του φύτεψαν αντί για παρτέρια με λουλούδια, ένα περίπτερο έξω ακριβώς από την πόρτα του!

Πόσο ελεεινοί μπορεί να είμαστε!

Γελωτοθεραπεία

2011-02-10T22:05:00.050+02:00

Το εθνικό μας ψυχοπλάκωμα θέλει εναλλακτικές προτάσεις αντιμετώπισης. Το καλύτερο αποδεδειγμένα φάρμακο είναι το γέλιο, το λένε άλλωστε και οι γιατροί. Επειδή όμως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να μας συμβεί στη δουλειά, αν έχουμε, στην οικογένεια που τρέχουμε όλοι πανικόβλητοι και μιλάμε μόνο για τα τετριμμένα λόγω έλλειψης χρόνου, στις παρέες με τους φίλους μας που είναι όλοι ψυχοπλακωμένοι, στη θέαση της τηλεόρασης που μας καταρρακώνει χειρότερα, στις εκδρομές που τις έχουμε κόψει για ευνόητους λόγους, στην αγορά που δεν πάμε, κλπ, έχουμε για εσάς την εναλλακτική πρόταση!

Λέγεται "Γελωτοθεραπεία" και διαφημίζεται σαν το 1ο club γέλιου. Η ιδέα της yoga του γέλιου, ξεκίνησε λέει από τη Βομβάη της Ινδίας, τυχαίο; και σήμερα υπάρχουν πάνω από 6.000 club γέλιου, σε 61 διαφορετικές χώρες του κόσμου. Αν σας ενδιαφέρει ήρθε και στην πόλη μας!

Τρέξτε-προλάβετε!

Οι ψυχοπλακωμένοι στο παραπάνω βίντεο από τη Mumbai τη βρήκανε τη λύση.

Αν δεν έχετε κι εσείς χρήματα να πληρώσετε για να γελάσετε, σας έχω εναλλακτική πρόταση Γελωτοθεραπείας δωρεάν.

Γέροι, γριές, νέοι, νιες, ενήλικες, μεσήλικες, παιδιά, ραντεβού έξω από την Περιφέρεια ή από το Δημαρχείο, σε ένα από τα επόμενα συμβούλιά τους που θα συζητάνε για τα σκουπίδια ή τη λίμνη μας.

Θα πέσει το γέλιο της αρκούδας.

Ρα, ο θεός του Ήλιου

2011-02-06T12:23:00.000+02:00

Σήμερα ξύπνησα με υπέροχη διάθεση.

Έβλεπα στον ύπνο μου ότι ο Γιώργος είχε πάει στην Αίγυπτο.
Εγώ βρισκόμουν στο αεροδρόμιο και τον περίμενα με χιλιάδες άλλους Αιγύπτιους. Τις προηγούμενες μέρες, είχε κυκλοφορήσει, εκεί ανάμεσα στα οδοφράγματα των διαδηλωτών της Αιγύπτου, ότι έρχεται ο Θεός Ρα, ο Θεός του Ήλιου.
Ξέρετε ότι σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, ο θεός Ρα ήταν ο δημιουργός των θεών, των ανθρώπων και του κόσμου!

Οι πιο ψαγμένοι είχαν δει κάτι φωτογραφίες του Γιώργου με τον ήλιο, σύμβολο του ΠΑΣΟΚ, έμβλημα επίσης και του θεού Ρα, (σύμβολο της ζωής, του φωτός και της γονιμότητας). Επίσης κάτι είχαν ακούσει ότι προσπαθεί να σώσει και μια άλλη χώρα την Ελλάδα, είχαν πληροφορηθεί κι ότι έρχεται και σαν μεσολαβητής και στόμα με στόμα διαδόθηκε η έλευση του Θεού Ρα, με τη μορφή του Παπανδρέου αυτή τη φορά, για να τους σώσει.

Έπρεπε να ζούσατε αυτό που έζησα εγώ, μόνο στον ύπνο μου. Δυστυχώς…
Έβλεπα, ότι βρίσκομαι στο αεροδρόμιο της Αιγύπτου ανάμεσα σε χιλιάδες διαδηλωτές που εκστασιασμένοι φώναζουν «Ρα αράου», «Ρα Αράου», δηλαδή «σε βλέπουμε Ρα».
Ξαφνικά προσγειώνεται το αεροπλάνο και κατεβαίνει ο Μεσσίας, ο Γιώργος. Το πλήθος τον αρπάζει και τον οδηγεί στο Προεδρικό μέγαρο. Εγώ διακριτικά ακολουθώ την πομπή για να σιγουρευτώ για τις εξελίξεις.
Φτάνουν στο παλάτι, τον ανεβάζουν στο θρόνο και του φοράνε το φωτοστέφανο του Ήλιου στο κεφάλι. Το πλήθος από κάτω παραληρεί.

Δε μπορώ να σας περιγράψω τα συναισθήματά μου εκείνη τη στιγμή. Ρίγη ευτυχίας διαπερνούσαν το κορμί μου. Ξαφνικά άρχισα να αιωρούμαι και να χορεύω στον αιθέρα, «Θεέ μου» ούρλιαζα «Σ΄ευχαριστώ, ΣΩΘΗΚΑΜΕ»! «Μας τον πήραν οι Αιγύπτιοι»

Ξύπνησα από τα ουρλιαχτά μου, ευτυχίας πάντα. Κατεβαίνω στην κουζίνα έτοιμη να φάω γκουρμέ πρωινό.

Ανοίγω το λάπτοπ μου για να μάθω αν έφτασε και είχε υλοποιηθεί το όνειρό μου.

Ο τίτλος χορεύει μπροστά στα μάτια μου «Ανέβαλε στο Κάιρο την επίσκεψή του ο Πρωθυπουργός» και λιποθυμώ…

Τα παιδιά μιας ανύπαρκτης σήμανσης

2011-01-31T21:59:00.001+02:00

Διαβάζω ότι ο κ. Τσουμάνης, υπεύθυνος του τομέα Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Ιωαννιτών, δήλωσε πως θα επανεξεταστούν τα κριτήρια των δικαιούχων, ώστε το φαγητό να πηγαίνει σε εκείνους που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Ο επαναπροσδιορισμός, ακόμη και στην κοινωνική πολιτική σε τομείς που νοσούν πρέπει να γίνεται με αυστηρά και αντικειμενικά κριτήρια και κατά τη γνώμη μου πρέπει να το απαιτούν πρώτα οι ίδιες οι ευαίσθητα κοινωνικές ομάδες που τους αφορούν και άμεσα.

Σ΄ αυτό το πλαίσιο ένα μέτρο που νομίζω ότι καλό θα ήταν να επανεξεταστεί, είναι αυτό των χώρων στάθμευσης των ΑΜΕΑ, τόσο σε επίπεδο δικαιούχων, όσο και σε επίπεδο σήμανσης.

Έχει πέσει στην αντίληψή μου, ότι στην οδό Δεξαμενής, ο αριθμός στάθμευσης του αναπηρικού αυτοκινήτου δεν υπάρχει στην πινακίδα με αποτέλεσμα να παρκάρει όποιος προλάβει από τη γειτονιά. Υπάρχει ένα είδος σιωπηρής συμφωνίας.

Κάποιος άλλος στη Σπ. Λάμπρου αποφάσισε να βάλει στον κορμό του δέντρου έξω από το σπίτι του ένα αναπηρικό σήμα με τον αριθμό του αυτοκινήτου του.

Μόνο το δικό του αυτοκίνητο δεν είναι παρκαρισμένο!

Άλλος δικαιούχος βάζει την πινακίδα πάνω στον τοίχο του σπιτιού του!

Αλλά εκεί που ξετυλίγεται όλο το μεγαλείο της κοινωνικής πολιτικής που ασκείται στην πόλη μας, σε ότι αφορά το παρκινγκ των ΑμεΑ, είναι έξω από το ειδικό σχολείο στην Πλατεία Ομήρου. Δεν περίσσεψε ούτε μία πινακίδα κοινωνικής ευαισθητοποίησης απαγόρευσης παρκινγκ για να βάλουν στο χώρο που εκπαιδεύονται καθημερινά παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Και καλά μπορεί οι πινακίδες που σε άλλους δρόμους γέμισαν την πόλη μας να μην έφτασαν.

Δεν περίσσεψε ούτε καν λίγο χρώμα να βάψουν την άσφαλτο έξω από το σχολείο;

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

2011-01-26T00:09:00.000+02:00

Συνεχίζουμε να ζούμε απίστευτες στιγμές σ’ αυτή τη χώρα η οποία καταρρέει καθημερινά όλο και περισσότερο. Το είδαμε και αυτό! Τριακόσιοι παράνομοι μετανάστες, μιας μέρας άνθρωποι, γιατί τόσοι περνούν καθημερινά τα σύνορά μας, κατέλαβαν τη Νομική Αθηνών!
Ασύλληπτο!
Παγκόσμια πρωτοτυπία!
Αυτό κι αν είναι πρωτιά!

Ξεκίνησαν χαλαρά από την Κρήτη, πάντα βέβαια με τη σωστή παρότρυνση και συνοδεία και μπήκαν στη Νομική να κάνουν απεργία πείνας!

Οι πάντες τους αντιμετωπίζουν χαλαρά, Πανεπιστημιακές αρχές, Φοιτητές, αστυνομία, κρατικές υπηρεσίες, κυβερνητικοί παράγοντες, κόμματα και κάθονται και τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος φταίει…Φοβούνται μήπως τους περάσουν για ρατσιστές και Καρατζαφερικούς.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Όταν την Τετάρτη, αρχές Δεκεμβρίου μπήκαν στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, άσχετοι και ανημέρωτοι αστυνομικοί με τη στολή της ομάδας ΔΙΑΣ, για να δανειστεί ο ένας ένα βιβλίο από τη βιβλιοθήκη για τη μεταπτυχιακή γυναίκα του, έγινε αυτό που δεν έχει ξαναγίνει.

Πορεία φοιτητών, διαβήματα πρυτανικών αρχών, δηλώσεις μεταμέλειας της αστυνομίας, συγγνώμες αστυνομικών διευθυντών, διερευνήσεις από τις νομικές υπηρεσίες του Πανεπιστημίου , κατάλυση του ασύλου…Σκέτη κόλαση.

Τώρα στη Νομική δεν κουνιέται φύλλο. Μούγκα.

Θες να μας πούνε ρατσιστές, να μας περάσουνε ταμπέλα, να μας ξυρίσουν τα κεφάλια και να μας στήσουν στην πλατεία;

Ίσως ακόμη και να προλαβαίνουμε να πάμε μετανάστες σε άλλη χώρα, γιατί προβλέπω ότι εδώ σιγά-σιγά δε θα μας χωράει όλους. Γίναμε πάρα πολλοί.

Υ.Γ. Ξέχασα να σας πω ότι κι η μάνα μου είναι ρατσίστρια, γιατί έβριζε από χθες τους πάντες, επειδή χάνω λέει την εξεταστική (σπουδάζω Νομική στην Αθήνα) και με το ζόρι εξοικονομεί τα χρήματα, χίλια ευρουδάκια το μήνα, για να με σπουδάζει. Σκέφτηκε ότι πάει κι αυτό το εξάμηνο και κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό!

Δημόσια προστασία στις ΠΑΕ

2011-01-23T18:19:00.002+02:00

Σήμερα πλακώθηκα εκτός γηπέδου μ’ έναν αστυνομικό-μπάτσο-όργανο, ο οποίος προσπαθούσε να απαγορεύσει τη διέλευση του αυτοκίνητου μου, σε δρόμους (Φ. Τζαβέλλα, Σταδίου, κλπ), που συμβαίνει να είναι γύρω από το γήπεδο της πόλης μου!

Ζήτησα να δω τη νομοθεσία που μου απαγορεύει να κινούμε σε δημόσιες δρόμους επειδή έχει ποδόσφαιρο! Ζήτησα να μου φέρει τη νομοθεσία που μου απαγορεύει να παρκάρω σε κεντρικούς δρόμους, που τυχαίνει να βρίσκεται και το γήπεδο ποδοσφαίρου μιας ιδιωτικής εταιρίας.

Γιατί π. χ. δεν μου απαγορεύουν να παρκάρω, ή να κινούμε με το αυτοκίνητό μου στη Φ. Τζαβέλλα όταν είναι ανοιχτός ο Παπαγεωργίου το super market; Γιατί δεν το φυλάνε οι μπάτσοι-αστυνομικοί-όργανα όταν τα Χριστούγεννα έχει πολύ πελατεία;

Αναρωτιέμαι χρόνια τώρα, γιατί να πληρώνω εγώ αυτό το μπάτσο να μου απαγορεύει να κινούμαι στους δρόμους της δικής μου πόλης και να παρκάρω έξω από το σπίτι μου επειδή έχει γήπεδο;

Γιατί να του επιτρέπεται να σηκώνει με το γερανό και να απομακρύνει το αυτοκίνητό μου από το δρόμο που το έχω νόμιμα παρκαρισμένο;

Γιατί να πληρώνω εγώ αυτό το μπάτσο να προσέχει 22 επαγγελματίες που βγάζουν εκείνη την ώρα το μεροκάματό τους, τ’ αφεντικά τους και τους πελάτες τους που πήγαν να αγοράσουν το προϊόν τους;

Γιατί να πληρώνω εγώ το μπάτσο να προσέχει μια μερίδα ατόμων που αποφάσισε να πάει να διασκεδάσει στο club-γήπεδο και να μη φυλάει κι εμένα και τους φίλους μου όταν πάω στο club της επιλογής μου το βράδυ να πιω το ποτό μου.

Γιατί να πληρώνω εγώ το μπάτσο να φυλάει αυτόν που ψυχαγωγείται και εκτονώνεται στο μαγαζί του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ και να μην με φυλάει κι εμένα όταν πάω να δω μια παράσταση στο θέατρο της ΕΗΜ, στο μέγαρο μουσικής ή στα μπαράκια;

Γιατί να πληρώνω εγώ να γίνονται οικοδομικές εργασίες στο γήπεδο. Με ρώτησαν; Εγώ μπορεί με την ίδια λογική να θέλω να διαθέσω τη φορολογία μου για να ανακατασκευάσω το Διογένη τα μπουζούκια.

Γιατί όλες οι άλλες ιδιωτικές εταιρίες που θέλουν να κάνουν εργασίες στα κτίριά τους τα πληρώνουν μόνες τους ή αν θέλουν προστασία πληρώνουν security; Τι με νοιάζει εμένα τι θα κάνει το οποιοδήποτε μαγαζάκι της κάθε ΠΑΕ;

Πόσα χρόνια άραγε ανεχόμαστε δημόσιοι υπάλληλοι να δουλεύουν νομιμότατα σε ιδιωτική επιχείρηση και να το θεωρούμε και δεδομένο;

Έχουμε αναρωτηθεί άραγε πόσα χρήματα έχουμε πληρώσει και πληρώνουμε χρόνια τώρα να φυλάνε αστυνομικοί μια μερίδα ανθρώπων που γουστάρουν να διασκεδάζουν και να εκτονώνονται στα γήπεδα;

Γιατί άραγε η κυβέρνηση δε σταματάει να πουλάει εκδούλευση στις ιδιωτικές αυτές εταιρίες, πληρώνοντας μισθούς, υπερωρίες αστυνομικών, μετακίνηση των ΜΑΤ, κλπ. και να διαθέσει αυτά τα χρήματα για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη προστασία του πολίτη;

Έλεος κύριοι! Κι εμείς ψηφοφόροι είμαστε κι ας μη βλέπουμε ποδόσφαιρο!

Ντόρα mou...

2011-01-22T01:22:00.000+02:00

Σήμερα άνοιξε το Δημαρχείο και ο δήμαρχος κ. Φίλιος υποδέχτηκε την Ντόρα Μπακογιάννη. Ευτυχώς δε συνοδευόταν από τον αξιότιμο πατέρα της και δεν έκανε αυτός το ποδαρικό!
Κρατάω βέβαια τις επιφυλάξεις μου, γιατί μνημονεύτηκε κατά τη συζήτηση.

Ελπίζω να μην πιάνει το λεκτικό, αλλά μόνο η φυσική παρουσία.

Δεν μπορώ όμως να υποσχεθώ αν θα επισκεφτεί πάλι μόνη της και τον αγαπημένο της Περιφερειάρχη. Φοβάμαι ότι του το χρωστάει από το Φθινόπωρο!!!!

Το δίκιο του πολίτη

2011-01-19T19:52:00.000+02:00

Σήμερα μου συνέβη το εξής καταπληκτικό. Έχω δύο μέρες που προσπαθώ να επικοινωνήσω τηλεφωνικά, φυσικά χωρίς αποτέλεσμα με μία υπάλληλο στην πολεοδομία του Δήμου. Δεν παίρνω το τηλεφωνικό κέντρο του Δήμου, γιατί ως γνωστό τελεί υπό κατάληψη από τους παράνομους υπαλλήλους της ΑΔΕI.

Το τηλέφωνο χτυπάει μάταια. Μέσα στην απελπισία μου (γιατί εγώ δουλεύω νόμιμα και δεν μπορώ να φύγω από τη δουλειά μου για να εξυπηρετηθώ), παίρνω σ’ ένα τηλέφωνο της ΔΕΥΑΙ και ζητάω να μου δώσουν ένα οποιοδήποτε τηλέφωνο στην Πολεοδομία του Δήμου.

Πράγματι η κυρία με εξυπηρετεί και σχηματίζω το τηλέφωνο. Τώρα πλέον μπαίνουμε στο παράλογο της υπόθεσης. Σηκώνει το τηλέφωνο στην Πλεοδομία μια άλλη κυρία και της ζητάω να μιλήσω με τη συγκεκριμένη άλλη κυρία-υπάλληλο για να κάνω τη δουλειά μου. Μου απαντά ότι πρέπει να πάρω ένα συγκεκριμένο τηλέφωνο για να με συνδέσουν κι ότι δυστυχώς δεν μπορώ να συνδεθώ, γιατί το Δημαρχείο είναι υπό κατάληψη.

Πολύ ευγενικά εκφράζω την απορία μου αν έχω πάρει στην Πολεοδομία του Δήμου κι αν απ’ ότι γνωρίζω ισχύει ότι στεγάζονται σε άλλο κτίριο και όχι στο Δημαρχείο. Μου απαντά ότι όλα αυτά είναι πολύ σωστά, αλλά πρέπει να πάρω στο τηλεφωνικό κέντρο για να με συνδέσουν κι ότι αυτό δεν είναι εφικτό.

Το τηλέφωνο κλείνει όπως καταλαβαίνεται κι εγώ μένω άναυδη και οργισμένη συγχρόνως. Δεν μπορούσα με κανένα τρόπο να χωνέψω το γεγονός ότι δεν μπορώ να επικοινωνήσω με μια υπηρεσία του Δήμου τηλεφωνικά, που στεγάζεται σε άλλο κτίριο, που νοικιάζω εγώ, για να μιλήσω με μια υπάλληλο που επίσης πληρώνω εγώ.

Ζούμε απίστευτες και φασιστικές στιγμές σ’ αυτή τη πόλη και τη χώρα γενικότερα. Επικροτούμε και ανεχόμαστε τα παραμάγαζα και την παρανομία που φυσικά γυρίζει μπούμερανγκ σ’ εμάς.

Περισσότερο όμως απ' όλα λυπάμαι για εσάς και τις πρακτικές σας κύριοι της αριστεράς. Επικροτείται «το παράνομο δίκιο του εργάτη» και όχι «το έννομο δίκιο του πολίτη».
Κρίμα...

"Υψηλή" αισθητική

2011-01-19T00:42:00.000+02:00

Οδός Γαριβάλδη

Έχω πολύ καιρό που θέλω να συγχαρώ τους ανθρώπους που εργάζονται στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου μας και συγκεκριμένα στο Τμήμα που επιλέγει τα φώτα που αγοράζονται και τοποθετούνται σε διάφορα σημεία στην πόλη μας. Δεν ξέρω αν έχει κάποια ονομασία αυτό το Τμήμα και δε μ' ενδιαφέρει.

Παιδικός Σταθμός

Φαντάζομαι επίσης ότι οι επιλογές θα έγιναν και με γνώμονα τις οικονομικές δυνατότητες του Δήμου.

Οδός Σούτσου

Όσο αφορά αυτό το λεπτό σημείο δεν έχω άποψη, γιατί δε γνωρίζω πόσο στοίχισαν στους δημότες αυτές οι επιλογές.

Παραλίμνια περιοχή

Παρκιγκ στα σφαγεία

Αυτό που μπορώ όμως να πω με σιγουριά είναι ότι αισθητικά τουλάχιστον κάτι άλλαξε στην πόλη.
Αρκεί να περπατά κανείς με το κεφάλι ψηλά.

Απορία αναγνώστη

2011-01-16T14:39:00.000+02:00

Ο κ. Γ. Παπαδημητρίου μας έστειλε χθες ένα μειλ εκφράζοντας μια απορία που απευθύνεται προς τους διοργανωτές της χθεσινής ημερίδας με θέμα "Βιοποικιλότητα και Παραγωγικότητα στη λίμνη Παμβώτιδα". Το μπλογκ δεν σχολιάζει δημοσιεύματα που προέρχονται από αναγνώστες, αλλά τα παρουσιάζει αυτούσια.

ΠΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΚΥΡΙΟΙ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΑΥΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΙΚΕΑ ΣΤΟΥΣ ΧΟΡΗΓΟΥΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ;
ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΚΤΡΩΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟ ΙΚΕΑ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΗ ΚΑΤΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΣΤΟ ΜΠΙΖΑΝΙ;
ΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ;

Ψυχαγωγικά παιχνίδια αντι-κρίσης

2011-01-14T22:12:00.001+02:00

Τώρα με την οικονομική (και όχι μόνο) κρίση που διανύουμε, θα ήθελα να σας προτείνω ένα μοναδικό τρόπο πραγματικής ψυχαγωγίας.

Επισκεφτείτε την παρακάτω ιστοσελίδα ( http://www.greekpayback.com/index.html) και περάστε κορυφαίες στιγμές διασκέδασης, απόλαυσης και ψυχικής ανάτασης.

Για να σας προϊδεάσω σας λέω μόνο ότι μπορείτε να κάνετε πρώην και νυν υπουργούς σφεντόνα, να σκοτώσετε με τη μυγοσκοτώστρα υπουργούς, βουλευτές, αρχηγούς κομμάτων, να ρίξετε αντί για γιαούρτι, πασταφλόρα στους βουλευτές στα έδρανα της βουλής, να πετύχετε με το τσαρούχι σας τον πρωθυπουργό στη ΔΕΘ, κλπ.

Βαράτε τους όλους.

Το Δημαρχείο ανήκει στους δημότες του

2011-01-11T00:55:00.002+02:00

Ζούμε απίστευτες στιγμές σ’ αυτή τη χώρα που πάει κατά διαόλου. Όπως πάντα ότι θέλει ο καθ’ ένας κάνει, ανεξέλεγκτα, ατιμώρητα, επειδή θεωρεί ότι έχει το δίκιο με το μέρος του γιατί έτσι γουστάρει. Οι πάντες θεωρούνται αδικημένοι, ο καθ’ ένας για τους δικούς του λόγους. Οι πάντες είναι τιμητές των πάντων.

Όποιος τρυπώσει σε μια υπηρεσία με τον άλφα ή βήτα τρόπο πιστεύει ότι όλοι του χρωστάνε, το κράτος, οι συμπολίτες του, η μάνα του, ο πατέρας του, ο γείτονας, τα παιδιά του. Τρύπωσες; Τελείωσε. Eίσαι εξασφαλισμένος. Το μαγαζάκι είναι πλέον δικό σου και απορείς γιατί κάποιοι γραφικοί και περίεργοι μπορεί κάποια στιγμή να το αμφισβητήσουν, μπορεί να εκφράσουν αντίθετη άποψη, μπορεί να τολμήσουν να εκφράζουν το αυτονόητο.

Μπαίνεις στο Δήμο, πάντα με μέσον εννοείται, κάνεις μια σύμβαση έτσι για να υπάρχει και μετά ζητάς αυτό που σίγουρα δικαιούσαι ρε αδερφέ. Τη μονιμοποίησή σου!
Εννοείται ότι στις περισσότερες περιπτώσεις έχεις προσληφθεί για άλλο αντικείμενο, π.χ. υδραυλικός, αλλά μπορεί κάλλιστα την επόμενη κιόλας ημέρα να είσαι προϊστάμενος του Πνευματικού Κέντρου. Ας τολμήσει κάποιος να αμφισβητήσει το κεκτημένο σου δικαίωμα. Μαύρο φίδι που τον έφαγε. Είναι ρατσιστής, είναι καπιταλιστής, είναι με το κεφάλαιο, είναι δακτυλοδεικτούμενος και αποδιοπομπαίος από τη κοινωνία γιατί δε λυπάται τους καημένους τους γλείφτες που με εντελώς αναξιοκρατικό τρόπο παρασιτούν εις βάρος των συνανθρώπων τους.

Έχουμε ξεφύγει εντελώς σ’ αυτή τη χώρα. Να μην τολμάει ούτε η ιδιωτική επιχείρηση να απολύσει τον εποχιακό της υπάλληλο, γιατί έτσι γουστάρουν κάποιοι και μαζεύονται και διαδηλώνουν γι’ αυτό κι άμα λάχει κλείνουν και το μαγαζάκι του άλλου γιατί στην τελική είναι δικό τους. Έτσι το αποφάσισαν αυτοί. Έτσι γούσταραν ρε αδερφέ.

Δε φταίει όμως κανένας, παρά μονάχα όλοι αυτοί οι ψηφοθήρες αιρετοί και δεν εξαιρώ κανέναν, που χρόνια τώρα χαϊδεύουν τα ψηφουλάκια τους. Χρόνια τώρα συντηρούν και διαιωνίζουν τις πελατειακές σχέσεις σ’ αυτή τη χώρα, χρόνια τώρα συντηρούν και επικροτούν την αναξιοκρατία και τη διάλυση των πάντων.

Ο Δήμος κύριοι δεν είναι ούτε φιλόπτωχο ταμείο, ούτε ταμείο αναξιοπαθούντων. Πρέπει επιτέλους οι νέοι μας άρχοντες να σταματήσουν να χαϊδεύουν τα ερπετά των προκατόχων τους, να εξυγιάνουν τις υπηρεσίες που με τα δικά μας τα χρήματα συντηρούνται και να κάνουν αξιοκρατικές προσλήψεις αν και όταν θα χρειαστούν. Αρκετούς κηφήνες και αγαπητικιές έχουμε συντηρήσει όλα αυτά τα χρόνια. Φτάνει πια.

Το δόγμα του σοκ

2010-12-29T21:13:00.001+02:00

Εύχομαι σε όλους και σε όλες Χρόνια Πολλά και τη νέα χρονιά να καταφέρουμε να ξεπεράσουμε το ΣΟΚ.

Θα σου χαρίσω ένα χαμόγελο

2010-12-23T01:10:00.000+02:00

Αυτό τι νόημα έχει άραγε να βρίσκεται μπροστά από τη Νομαρχία; ΄

Μόνο το σκοπό για τον οποίο στήθηκε δεν εξυπηρετεί πια.

Αλήθεια εισπράττει τίποτε ο Δήμος από την ύπαρξή του

ή απλά κι αυτό ξεχάστηκε σα ντεκόρ μουσειακής κατάντιας;

Χριστούγεννα έρχονται, νέες ορκωμοσίες έγιναν και γίνονται, νέοι αντιδήμαρχοι ανακοινώνονται, γενικώς όλοι προσπαθούν να μεταδώσουν τη γιορταστική και αισιόδοξη ατμόσφαιρα, που είθισται παραδοσιακά να υπάρχει σώνει και καλά τα Χριστούγεννα.
Δύσκολοι καιροί για αισιοδοξία...

Υπάρχει όμως ένα κομμάτι πολύ σημαντικό που μπορεί να μας εμπνεύσει και παράλληλα να μας παρασύρει προς μια περισσότερο γιορταστική και χαρούμενη διάθεση, ιδιαίτερα ανθρώπους ευπαθών ομάδων που το έχουν πραγματική ανάγκη, κι αυτά είναι κυρίως ο στολισμός, η καθαριότητα και οι εκδηλώσεις που οργανώνονται σε μια πόλη.

Δυστυχώς στη δική μας ωραία πόλη αυτό που παραδοσιακά έχουμε να παρουσιάσουμε σε χαλεπές και μη εποχές, είναι το τεράστιο τίποτε.

«Ευτυχώς» που υπάρχουν και τα καφέ για να μυρίσει τις παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς σουβλακίλα η πόλη και να γεμίσει ήχους παραδοσιακού κλαρίνου, από κλαριντζήδες παντός είδους και βεληνεκούς.

Απίστευτη κιτσιά!

Καμία φαντασία, καμία δημιουργικότητα, κανένα event, για καμία απολύτως ηλικία.

Ευτυχώς που υπάρχουν και δραστηριοποιούνται και κάποιες ομάδες σ’ αυτήν την πόλη και παρουσιάζουν το διαφορετικό, σ' εμάς που ζούμε στην "Πόλη του Σουβλακίου και του Κλαρίνου".

ΘΕΑΤΡΟ ΔΡΟΜΟΥ. Μια εναλλακτική πρόταση από το εργαστήρι θεατρικής έκφρασης εφήβων του Πολυθεάματος.
Ξεκινά σήμερα από τον πεζόδρομο της Μουλαϊμίδου 6 το απόγευμα με θεατρικούς αυτοσχεδιασμούς. Συνεχίζει 6:30 στην Πλατεία Πάργης με μαγικά κόλπα, και παιχνίδια με τους θεατές.

Καταλήγει στην κεντρική πλατεία της πόλης 7 μ.μ με παντομίμα, ξυλοπόδαρα και αυτοσχεδιασμους.

Ας είμαστε όλοι εκεί. Ας ενθαρρύνουμε το διαφορετικό, ας δώσουμε ελπίδα σε άλλες μορφές έκφρασης και δημιουργίας, ας εμπνευστούμε και ας εμπνεύσουμε τα παιδιά που δεν επιλέγουν μόνο τα καφέ και τα κλαμπ, ας εμψυχώσουμε τους εμψυχωτές τους.

Άκυρα τα Χριστούγεννα για φέτος

2010-12-16T17:57:00.000+02:00

Άκυρα τα Χριστούγεννα για φέτος στην Ελλάδα μας!

Η γέννηση ματαιώνεται!

Ο Ιωσήφ πρέπει να πληρώσει περαίωση, η Φάτνη να τακτοποιηθεί ως ημιυπαίθριος, η Παναγία δεν παίρνει επίδομα τοκετού, οι Άγγελοι δεν πετάνε λόγω απεργίας των ελεγκτών και οι 3 Μάγοι φοβούνται ότι θα απελαθούν ως λαθρομετανάστες...!

Να συμπληρώσω κι εγώ ότι και τα ζώα απεργούν και δεν διαθέτουν το γάλα τους, λόγω επικείμενης πώλησης της γαλακτοβιομηχανίας "Δωδώνης".

Αυτοκίνητο φωτιά

2010-12-14T00:30:00.001+02:00

Θα μας τρελάνουν σιγά-σιγά και οι ασφαλιστικές εταιρίες. Επειδή θέλουν να αυξήσουν τα ασφάλιστρα των αυτοκινήτων σκέφτηκαν έναν απίστευτα λογικοφανή τρόπο να το κάνουν και μάλιστα προσπαθούν να μας πείσουν κι όλους εμάς τους "ηλίθιους" ότι βασίζονται πάνω σε έρευνες, στατιστικά στοιχεία και διεθνή εμπειρία!

Μέχρι σήμερα υπήρχε επιβάρυνση στα ασφάλιστρα μόνο στους κάτω των 23 ετών.
Τώρα πια τελείωσαν αυτά. Οι ασφαλιστικές αποφάσισαν να γνωρίσουν κι άλλες πτυχές της ζωής μας.
Δε λέω, συγκινητικό το ενδιαφέρον τους.
Θέλουν να ξέρουν, τι δουλειά κάνουμε, πόσο χρονών είμαστε, τι είδος αυτοκίνητο έχουμε, ποιες διαδρομές κάνουμε καθημερινά, τι χρώμα αυτοκίνητο έχουμε...

Όσα δηλαδή δεν θα καλύψει το κράτος με την "κάρτα του πολίτη" θα αναλάβουν να το κάνουν οι ασφαλιστικές εταιρίες.

Εγώ δηλαδή που έχω κόκκινο αυτοκίνητο ("τα κόκκινα αυτοκίνητα έχει αποδειχθεί, σύµφωνα µε τις στατιστικές που έχουν στα χέρια τους οι ασφαλιστικές, ότι τρακάρουν πολύ περισσότερο απ’ότι τα µπλε, µαύρα, γκρι και λευκά, γιατί επιλέγονται από ανθρώπους από τη φύση τους πιο επιθετικούς"), θα πληρώσω παραπάνω εάν έχω προτίμηση και στα κόκκινα εσώρουχα, από μία άλλη που έχει κι αυτή κόκκινο αυτοκίνητο, αλλά γουστάρει τα μαύρα;

Μήπως έχει περάσει από το μυαλό, έστω και φευγαλέα, όλων αυτών που σκέφτονται αυτές τις τεράστιες παπαριές, ότι τα κόκκινα αυτοκίνητα τα αγοράζει ο κόσμος γιατί δεν έχουν επιπλέον επιβάρυνση στο χρώμα;

Πλάκα έχουν ρε οι άνθρωποι! Να τους πληρώνουμε και να μας υποχρεώνουν να τους δίνουμε και πλήρη αναφορά που πηγαίνουμε κάθε μέρα.

Τώρα όμως πέρα από την πλάκα. Αν μας ακούει κανένας κύριος ασφαλιστής, μπορεί να μου πει, γιατί πολύ με ενδιαφέρει, πόσο θα πληρώσω τελικά;

Έχω ένα κόκκινο αυτοκίνητο GTI σε σχήμα γόβας (αυτό της φωτογραφίας), είμαι εικοσιπέντε χρονών, πέντε μηνών και τριών ημερών, γουστάρω να οδηγώ τη νύχτα πάνω-κάτω στην πλατεία, φοράω πάντα κόκκινα εσώρουχα, έχω μακριά ξανθά μαλλιά, δίμετρα πόδια και μου αρέσει τρελά η ταχύτητα.

Αχ πέστε μου! Πόσο θα πληρώσω κύριε ασφαλιστή μου;

Πόσο μεγάλος μαλάκας είμαι;

2010-12-12T23:16:00.000+02:00

Οι πολίτες που θα δηλώσουν τους ημιυπαίθριους, με ένα απλό πρόστιμο, θα μπορούν πολύ άνετα να τους νομιμοποιήσουν και άκουσον-άκουσον να μην λαμβάνονται υπ’ όψη τα τετραγωνικά στο φόρο ακίνητης περιουσίας και στον υπολογισμό των δημοτικών τελών!
Είναι απλά σα να μου λένε ότι εγώ που είμαι νόμιμη και έχω δηλώσει όλα τα τετραγωνικά στην άδειά μου και πληρώνω κανονικότατα τα δημοτικά τέλη στο λογαριασμό της ΔΕΗ κάθε δίμηνο και κάθε χρόνο καταβάλω και το φόρο ακίνητης περιουσίας, βάση τετραγωνικών, είμαι ένας ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΜΑΛΑΑΑΑΑΚΑΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣΑ.

Γιατί όλοι αυτοί που μας διοικούν, δικαίωμα που τους το έχουμε δώσει εμείς, νομίζουν ότι μας χειραγωγούν κιόλας; Προσπαθεί ο Γιωργάκης λέει να επιτύχει τη μικρότερη δυνατή συναίνεση με τον Αντωνάκη για τα μέτρα, με στόχο να επιτύχει τη λιγότερο δυνατή αντίδραση.
Αυτοί νομίζουν ότι ο κόσμος ζει ακόμη στο σκοταδισμό κι ότι άμα μου πει εμένα ο Αντωνάκης να μην απεργήσω, να μην αντιδράσω γενικότερα, εγώ θα τον ακούσω και θα το κάνω. Καλά φαίνομαι τόσο πολύ ΜΑΛΑΑΑΑΑΚΑΣ;

Βγαίνει το Υπουργείο Παιδείας και κάνει διαβούλευση λέει και ζητάει και τη γνώμη μας για το αν «η συμπλήρωση του μηχανογραφικού των Πανελληνίων εξετάσεων πρέπει να γίνεται το Μάρτιο ή τον Ιούνιο» (αυτό έφταιξε στην ελληνική εκπαίδευση) κι από την άλλη κλείνει τα Αθλητικά σχολεία πριν τα Χριστούγεννα. Το δικό μου το παιδί είναι Τρίτη Λυκείου και αισθάνεται ΜΑΛΑΑΑΑΑΚΑΣ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΚΙ ΕΓΩ που μας ανακοινώνουν τα Χριστούγεννα ότι πρέπει ν' αλλάξει σχολείο, δύο μήνες πριν τη διαβούλευσή σου για το μηχανογραφικό του κυρά μου.

Γιατί οι εν ενεργεία και συνταξιούχοι δικαστικοί παίρνουν κανονικότατα τα αναδρομικά τους, συνολικά της τάξεως των 265 εκατ. ευρώ; Αφού πήραν τις πρώτες δόσεις πέρυσι με βάση κοινή υπουργική απόφαση, πήραν και τη δεύτερη κατά το ένα τέταρτο στις 4 Μαΐου 2010 και περιμένουν να πάρουν και τα άλλα τρία τέταρτα στις 4 Μαΐου 2011. Εγώ είμαι ΜΑΛΑΑΑΑΑΚΑΣ που συνέχεια μου κάνουν περικοπές από το μισθό μου για να σώσω την πατρίδα;

Περίπτερον η Ελλάς

2010-12-06T23:39:00.000+02:00

Δημοπρατείται από τη Διεύθυνση Δημοσίων Έργων της Περιφέρειας Ηπείρου το έργο βελτίωσης του τμήματος της Ε.Ο. Ιωαννίνων - Aρτας από τον κόμβο Ανατολής έως τον ανισόπεδο κόμβο με την Εγνατία Oδό, προϋπολογισμού 13,7 εκατ. ευρώ.Ο δημόσιος μειοδοτικός διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου, το οποίο χρηματοδοτείται από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς, θα διεξαχθεί στις 7 Δεκεμβρίου.Τη μελέτη για τη βελτίωση του δρόμου έχει κάνει η Διεύθυνση Ελέγχου Συντήρησης Eργων (ΔΕΣΕ) της Περιφέρειας Ηπείρου σε συνεργασία με την Εγνατία Οδό Α.Ε.
Η ΔΕΣΕ έχει σχεδιάσει έναν δρόμο πλάτους 33 μέτρων, με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και διαχωριστική νησίδα, αλλά και την κατασκευή πεζοδρομίων και ποδηλατόδρομου. Έχει κάνει, δε, πρόβλεψη και για τις προσβάσεις στις επιχειρήσεις. Παράλληλοι δρόμοι δεν θα υπάρχουν, θα υπάρχει όμως μια ειδική λωρίδα για την είσοδο-έξοδο στις επιχειρήσεις.Η κατασκευή του συγκεκριμένου οδικού τμήματος, με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση, αναμένεται να ανακουφίσει κυκλοφοριακά την πόλη.

Κι εγώ ερωτώ. Τα δύο περίπτερα εκατέρωθεν του δρόμου τι δουλειά έχουν; Ποιος τους έδωσε άδεια στο ύψος τής διασταύρωσης της Πεδινής και κυρίως γιατί αυτή τη χρονική στιγμή;

Εμείς οι υποψιασμένοι κουτοπόνηροι Έλληνες, δικαίως μετά αναρωτιόμαστε. Μήπως για να δημιουργηθεί υφιστάμενη κατάσταση, πριν την ανάθεση του έργου;
Μήπως για να καπαρώσουν από τώρα κάποιοι τα πεζοδρόμια ή τον ποδηλατόδρομο;

Γιατί επιτέλους σ' αυτή τη χώρα πρέπει να υπάρχουν σε όλες τις εθνικές οδούς περίπτερα-mini markets; Δεν μπορεί να υπάρχει ένας δρόμος χωρίς αυτά; Που θα σταματούν οι πελάτες τα μηχανοκίνητά τους; Στον ποδηλατόδρομο; Στο πεζοδρόμιο; Στην ειδική λωρίδα;

Και όλοι αυτοί που καίγονται γαι την ανάγκη του πολίτη και δίνουν όλες αυτές τις άδειες στα περίπτερα πάνω στις εθνικές οδούς, γιατί δε φρόντιζαν πρώτα να φτιάξουν σταθμούς στην Εγνατία οδό, που ξεκινάει κανείς από την Ηγουμενίτσα, φτάνει μέχρι την Αλεξανδρούπολη κι αλλοίμονό του αν του παραστεί οποιαδήποτε ανάγκη.
Δεν συζητάμε καν το γεγονός ότι πρέπει να κουβαλάει μαζί του μπιτόνια με βενζίνη. Αυτό είναι αυτονόητο!

Αλήθεια απορώ, πως και δεν έδωσαν κι εκεί άδειες για περίπτερα; Σφαγή θα γινόταν ποιος θα πρωτοέπαιρνε. Θα δούλευαν έτσι κι οι βουλευτές με κανένα βύσμα, οι Νομάρχες, οι υποψήφιοι κι όλος ο υπόλοιπος πολιτικός συρφετός. Πολλαπλά τα οφέλη. Οι ανάπηροι που θα έπαιρναν τελικά άδειες θα τα υπενοικίαζαν, οι ενοικιαστές θα βόλευαν και την οικογένεια, το κράτος θα αποκόμιζε από τη φορολογία, οι οδηγοί θα σταμάταγαν για κανένα τσιγάρο, τα παιδιά θα έπαιρναν παγωτό, η τροχαία θα έγραφε τους παραβάτες γιατί μετά από το ξεφύτρωμα των περιπτέρων τα όρια ταχύτητας θα μειωνόταν, οι γιατροί θα δούλευαν γιατί θα υπήρχαν πιο πολλά ατυχήματα, τα κέντρα αποκατάστασης, οι φυσιοθεραπευτές, τα γραφεία κηδειών, οι παπάδες, κλπ.

Αρχίζω να πιστεύω ότι πολύ απλά δεν το σκέφτηκαν ή άρχισαν δειλά-δειλά από την είσοδο με στόχο να επεκταθούν στο μέλλον και στην Εγνατία.

Pagouristas.gr

2010-12-05T22:12:00.001+02:00

Είναι μια καινούρια ομάδα που έκανε την εμφάνισή της στο facebook και με δική της ιστοσελίδα (υπό κατασκευή).

Όπως λένε και οι ίδιοι: Είμαστε....

Μια ανοιχτή ομάδα πολιτών που αγαπάμε τα Γιάννενα και πιστεύουμε ότι ο κάθε πολίτης ξεχωριστά, αλλά κι όλοι μαζί, μπορούμε να βρούμε κανάλια συμμετοχής και να παρέμβουμε με πράξεις στις υποθέσεις της πόλης μας.
Για μας τα Γιάννενα δεν είναι μια «τελειωμένη ιστορία» αλλά ένα αχανές πεδίο ευρηματικών και αποτελεσματικών δράσεων που θα μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι η πόλη μας μπορεί να γίνει καλύτερη αλλά κι ότι εμείς μπορούμε να προσθέσουμε την προσωπική μας πινελιά στη βελτίωσή της.
Δεν είμαστε κομματικός οργανισμός, ούτε δημοτική παράταξη, αλλά μια ζωντανή κοινότητα ενεργών κατοίκων, που θέλει να μοιραστεί την πίστη της για μια πολύ καλύτερη πόλη, πιστεύοντας στη αναζωογονητική δύναμη της δράσης.
Κουραστήκαμε να γκρινιάζουμε, να μας φταίνε πάντα οι άλλοι, ο «δήμος» ή το «κράτος».
Είμαστε εδώ μόνο για να κάνουμε, γιατί θέλουμε οι πολίτες, να είμαστε πρωταγωνιστές στην πόλη μας.

Η πρώτη τους δράση είναι ήδη γεγονός. "Ξανα-διαμόρφωσαν την παιδική χαρά, πίσω από τα σκαλάκια της πλατείας, κάτω από την πεζογέφυρα". (Ατυχής ο όρος πεζογέφυρα, αλλά αυτό θα το συζητήσουμε μια άλλη φορά).

Και ιδού το αποτέλεσμα! Εύγε Pagouristas.

Μια παρατήρηση μόνο. Καλύτερη ενημέρωση στα μέλη της ομάδας σας.

Ψηφίζω Κουραμπά

2010-12-03T00:02:00.002+02:00

Εξέπνευσε χθες η προθεσμία που είχαν δώσει τα υπουργεία Περιβάλλοντος και Εσωτερικών στις περιφέρειες όλης της χώρας για να κλείσουν και να αποκαταστήσουν τις ανεξέλεγκτες χωματερές τους, χωρίς βέβαια ο στόχος να έχει επιτευχθεί.

Καλώς τα μας τα πρόστιμα.

Στο νομό Ιωαννίνων ( 1η Διαχειριστική Ενότητα) από το σύνολο των 127 χωματερών έχουν αποκατασταθεί οι 109 και παραμένουν ανοιχτές 18, στα πλαίσια της απόφασης για έναν ΧΑΔΑ ανά ΟΤΑ. Μεταξύ των 18 και η χωματερή Δουρούτης που λειτουργεί από το 1960.

Τα στοιχεία είναι σίγουρα παραπλανητικά. Δεν παραμένουν ανοιχτές 18, αλλά 19. Ναι 19.

Η δέκατη ένατη βρίσκεται κεντρικότατα. Στο πάρκο Κουραμπά, πίσω από τους θάμνους στις κούνιες.

Είναι πολύ εύκολο κάποιος να την εντοπίσει. Βαμμένα φωσφοριζέ σιδερένια καλάθια και άχρηστοι πάσσαλοι την προστατεύουν και τη φωτίζουν τη νύχτα.

Υπάρχει ακριβώς δίπλα και έτοιμη παροχή ρεύματος.

Προτείνουμε στην Επιτροπή Επίβλεψης και Παραλαβής της μελέτης για τη χωροθέτηση του εργοστασίου επεξεργασίας των Αστικών Στερεών Αποβλήτων(ΑΣΑ) και του Χώρου Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων(ΧΥΤΥ) να μην ψάχνει κάπου μακριά. Ο Κουραμπάς είναι ένα ιδανικό σημείο απ' όλες τις απόψεις, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς, αναπτυξιακούς, κλπ.

Εγώ στη δημόσια διαβούλευση για τη χωροθέτηση ψηφίζω ΚΟΥΡΑΜΠΑ. Εσείς;