Τα πάντα διαθέτει το δάσος μας

Εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα μπορεί να συναντήσει κανείς σε διάφορα σημεία στην πόλη, αλλά αυτό είναι ιδιαίτερου φυσικού κάλους. Σπάνιο είδος. Φυτρώνει και στα δάση, ανάμεσα στα δέντρα.

Αν είστε άστεγοι, θέλετε να κρύψετε κάτι από την οικογένεια ή τους φίλους σας ή να χαρείτε τη φύση μια βροχερή μέρα, το φυτρωμένο αυτοκίνητο στο δασάκι της Περιβλέπτου, είναι εκεί για να σας εξυπηρετήσει.

Ακόμη και μια ηλιόλουστη μέρα. Διαθέτει και προστατευτικό.

 

Τα «μεγάλα έργα», οι «ναυαρχίδες» και «οι τουριστικοί προορισμοί» αποδείχτηκε ότι δεν έπεισαν τους πολίτες που αποφάσισαν να προσφύγουν στην κάλπη χθες. Το αποτέλεσμα στο δήμο μας απέδειξε ότι οι πολίτες καταψήφισαν τις επιλογές της προηγούμενης δημοτικής αρχής. Ο Ν. Γκόντας και η παρέα του έχασαν γιατί δε σεβάστηκαν τον πολίτη, δεν μπόρεσαν να δώσουν λύση στα προβλήματα που αφορούν την καθημερινότητα των κατοίκων αυτής της πόλης. Δεν μπόρεσαν να απαντήσουν με έργα υποδομής, όχι «μεγάλα» κατ’ ανάγκη, ικανά όμως να ανακουφίσουν την καθημερινότητα και να δώσουν διεξόδους στους πολίτες.

Η προηγούμενη δημοτική αρχή δεν μπόρεσε να λύσει το πρόβλημα των σκουπιδιών, να δώσει ικανοποιητικές λύσεις στο κυκλοφοριακό, να παράσχει υποδομές για εναλλακτικές μορφές μετακίνησης, να προσφέρει στους δημότες της αποχετευτικό, αξιοπρεπείς κοινόχρηστους χώρους, έργα υποδομής, χώρους άθλησης και ψυχαγωγίας, πεζοδρομήσεις, πολιτισμό.

Ακόμη και οι νέες γειτονιές που δημιουργήθηκαν, έφτασαν στο σημείο να φαντάζουν χειρότερες και από τις πιο παλιές.
Οι σύγχρονες πόλεις πρέπει να λειτουργούν πλέον βάσει άλλου μοντέλου. Πρέπει να λαμβάνονται μέτρα που να ανακουφίζουν τον πολίτη και όχι να του προσθέτουν επιπλέον προβλήματα. Πρέπει να του προσφέρουν ποιότητα ζωής.

Για παράδειγμα φτιάχτηκε η Κενάν Μεσαρέ, που για πάρα πολλούς ανθρώπους αποτέλεσε διέξοδο στο ήδη αυξημένο κυκλοφοριακό πρόβλημα. Καμία αντίρρηση. Ο σχεδιασμός της όμως θα μπορούσε να είναι εντελώς διαφορετικός. Δε μπορεί αυτός ο «αδιέξοδος δρόμος» να είναι ταχείας κυκλοφορίας, κλεισμένος με μπάρες, μέσα στη καρδιά μιας γειτονιάς. Τα πεζοδρόμιά του δεν μπορεί να είναι μισό μέτρο, να μην επιτρέπει την πρόσβαση της κάτω γειτονιάς στην πάνω, να αποτελεί απαγορευτική και επικίνδυνη πρόσβαση στα σχολεία της Κιάφας, να μην υπάρχει ποδηλατόδρομος. Αντιθέτως θα μπορούσε να αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δημιουργηθεί ένα νέο δίκτυο ποδηλατοδρόμων, που να ενώνεται με τον παραλίμνιο, τη Γεννηματά, την Αρχ. Μακαρίου, τη Δόμπολη, τη Σπ. Λάμπρου, τη Δωδώνης. Να έχει σύγχρονα και μεγάλα πεζοδρόμια για να εξυπηρετεί τις ανάγκες της γειτονιάς.

Το πρόβλημα πάντα δεν είναι τα έργα αυτά καθαυτά. Ο χαρακτηρισμός ενός έργου σε «ναυαρχίδα», δεν έχει καμία σχέση με το κόστος, αλλά με το σωστό και ολοκληρωμένο σχεδιασμό του, τη σύνδεσή του με μια σειρά άλλα έργα, τη μελλοντική προοπτική και αξιοποίησή του, τη σύνδεσή του με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.

Οι εποχές και οι ανάγκες των πολιτών έχουν προ πολλού αλλάξει και μαζί τους άλλαξαν και οι επιλογές τους.

Ευχόμαστε η νέα δημοτική αρχή αυτό να το έχει συνειδητοποιήσει και να εργαστεί πάνω σε αυτή τη βάση.

Στη βάση της αξιοπρεπούς διαβίωσης και της ανακούφισης της καθημερινότητας του ήδη επιβαρυμένου πολίτη.

ΓΚΟΝΤΑΣ ΝΙΚΟΣ 2

ΓΚΟΝΤΑΣ ΝΙΚΟΣ-ΤΟ.."ΕΡΓΟ" ΤΟΥ!!!!

Η ψήφος έχει μεγάλη δύναμη. Δεν την χρησιμοποιούμε πάντα, όπως πρέπει. Το πώς και το τι ψηφίζουμε κάθε φορά εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων απρόβλεπτων τις περισσότερες φορές.
Το αν και το πώς ψηφίζουμε σε μια εκλογική διαδικασία, εξαρτάται από την πολιτική-οικονομική-κοινωνική συγκυρία εκείνης της στιγμής, από τα οικογενειακά-προσωπικά πολιτικά μας πιστεύω, από την παρουσία, τα προγράμματα και την ιδεολογία των πολιτικών κομμάτων και των σχημάτων που συμμετέχουν στη διαδικασία, ψηφίζουμε από προσωπικά κίνητρα, οφέλη, πικρίες, στάση ζωής, νοοτροπίες, από την αύρα των συμμετεχόντων, από κατευθύνσεις άλλων προσώπων, από αψυχολόγητη απόφαση της τελευταίας στιγμής μέσα στο παραβάν. Κάθε άνθρωπος και διαφορετικοί λόγοι.

Κάθε σκέψη και απόφαση σεβαστή για τους οποιουσδήποτε λόγους κι αν παίρνεται. Κάθε ψήφος προσωπική συμμετοχή.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να δεχτώ είναι η «γραμμή», που κάποια πολιτικά κόμματα δίνουν στους οπαδούς τους με δημόσιες τοποθετήσεις τους. Δεν μπορώ να δεχτώ την καθοδήγηση της δύναμής μας, της ψήφου μας, δεν μπορώ να δεχτώ τις κατευθύνσεις στην στάση της καθημερινότητάς μας, στις διαδικασίες που αφορούν τη ζωή μας.
Τέτοιου είδους ενέργειες μου θυμίζουν τα «σκονάκια» που δίνονται σε ηλικιωμένους ανθρώπους που σέρνονται στην κάλπη, χωρίς να ξέρουν τις περισσότερες φορές τι και ποιον ψηφίζουν.

Δεν κουράστηκαν κάποια κόμματα να μας περούν για κάφρους; Δεν τους άγγιξε άραγε ούτε στο ελάχιστο η μεγάλη αποχή και τα άκυρα;

Έλεος κύριοι.

Στάση Ζωής

Με τα δύο ολοκαίνουρια εκλογικά κέντρα (ΙΚΕΑ & ΖΑΓΟΡΙ) το ένα στον πεζόδρομο της Καλάρη και το άλλο στην κεντρική μας πλατεία, οι ψηφοφόροι του κ. Γκόντα ανακύκλωσαν, αυτόν και την ομάδα του, του έδωσαν ένα μεγάλο εκλογικό ποσοστό (43,19%) και τον ανακήρυξαν πρωταθλητή στη "ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ" που αυτοί πιστεύουν και θέλουν για τον τόπο τους.

Επίσης ανακήρυξαν πρωταθλητή τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και πρόεδρο των ΚΑΠΗ, (το μεγαλύτερο έργο σ' αυτήν την πόλη), τον κ. Κοσμά για να μπορέσουν οι ηλικιωμένοι να απολαύσουν και αυτήν την εβδομάδα, όπως και την προηγούμενη, μια δωρεάν ημερήσια εκδρομή στην Πάργα, όπου θα τους ξαναδοθούν ψηφοδέλτια, ευγενική χορηγία του Δημαρχείου μας (αυτή τη φορά χωρίς σταυρό).

Άξιος! Άξιος! Άξιος!

Κερδισμένη η Αποχή

Ωραίες είναι οι εκλογές, κάτι ανάμεσα από αγώνα ποδοσφαίρου και εθνική εορτή. Ειδικά άμα πλαισιώνονται και από ηλιόλουστη μέρα. Τότε είναι ότι καλύτερο.


Όλοι όσοι αποφασίσουν να ψηφίσουν και δεν πάνε εκδρομή, ντύνονται με τα καλά τους για να πάνε στην κάλπη, ετοιμάζουν το γιορτινό μεσημεριανό τραπέζι για τους ετεροδημότες συγγενείς, τα καφέ και τα μπαράκια είναι γεμάτα κόσμο και σχόλια, τα καφενεία στα χωριά έχουν την τιμητική τους, φίλοι και συγγενείς συναντιούνται, ανταλλάσουν απόψεις, αντιπαρατίθενται, πικραίνονται, επιλέγουν ομάδες, συμφωνούν, διαφωνούν, αποκτά ζωντάνια κι ενδιαφέρον η συζήτηση. Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ευτυχία που η οικογένεια ξαναμαζεύεται, που το σπιτικό τους ξαναζωντανεύει, αισθάνονται ότι έχουν λόγο και δύναμη, αναπολούν παλιές εκλογικές αναμετρήσεις και έπειτα παίρνουν τα σκονάκια στην τσέπη τους και οδηγούνται στην κάλπη για να κάνουν το χρέος τους.

Την τιμητική τους επίσης έχουν και τα ΜΜΕ. Είναι οι μέρες τους, αυτών και των υποψηφίων. Βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε τα πάντα. Δηλώσεις, απόψεις, αναλύσεις, αποτελέσματα, σχόλια.

Το καλύτερο όμως απ’ όλα είναι η επόμενη μέρα. Η μέρα που νίκησε η δημοκρατία.
Όλοι είναι κερδισμένοι! Όλοι είναι ευχαριστημένοι! Όλοι είναι έτοιμοι για περισσότερη δουλειά, από την ίδια κιόλας μέρα!

Στους κάθε είδους σχολιασμούς ακούγεται δειλά η λέξη αποχή. Έχει αντικαταστήσει τις λέξεις απαξίωση, αδιαφορία, αγανάκτηση, αντίδραση, αηδία, αποξένωση από το πολιτικό μας σύστημα.

Θα είχε πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον να ερευνήσει κάποιος την ηλικιακή ομάδα που απέχει συνήθως από τις εκλογές. Όπως θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον να γίνει και μια εκπομπή που να μας  παρουσιάζει περιπτώσεις άκυρων ψηφοδελτίων.

Μια παρέα παιδιών, γύρω στα είκοσι το βράδυ των εκλογών, έτυχε να περνά έξω από το εκλογικό κέντρο υποψήφιου περιφερειάρχη. Τυχαία άκουσαν κάποια αποτελέσματα. Κάποιο παιδί από την παρέα γύρισε τότε γεμάτο απορία και ρώτησε: «Καλά βγήκαν κιόλας τα αποτελέσματα;»

Κι είχε απόλυτο δίκιο το παιδί να απορεί. Τα δικά του αποτελέσματα από τις Πανελλήνιες βγήκαν μετά από τρεις μήνες!

Εκλογές 2010



Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης

Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τη συνέντευξη του κ. Γκόντα στον Ηπειρωτικό Αγώνα. Μίλησε για τα "ανύπαρκτα" χρέη του Δήμου μας και των Δημοτικών μας Επιχειρήσεων, για το "ανύπαρκτο" επί της ουσίας πρόβλημα των απλήρωτων υπαλλήλων, για τα μεγάλα έργα που έχουν δρομολογηθεί και θα υλοποιηθούν στην επόμενη δημαρχιακή του θητεία, για τις πεζοδρομήσεις που θα γίνουν, για το ότι είμαστε η πόλη του ΚΑΠΗ, για τους ποδηλατοδρόμους που θα πρέπει να ολοκληρώσει η Νομαρχία γύρω από τη λίμνη, γιατί ζούμε σε "ανισοϋψή πόλη" λέει και άρα δε μας χρειάζονται οι ποδηλατοδρόμοι! (Δε είδα όμως να βάζει στο πρόγραμμά του κατασκευή τελεφερίκ για να λύσουμε το πρόβλημά μας).

Αυτό όμως που πραγματικά μου κακοφάνηκε είναι που με μάλωσε σε ότι αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων μου δεύτερη φορά. Την πρώτη φορά με είχε μαλώσει όταν εγκαινίαζε το μηχάνημα ανταποδοτικής ανακύκλωσης στην κεντρική πλατεία. Εκεί όμως τον συγχώρεσα γιατί μου τραγούδησε ο "αδερφός" Χριστοφόρου.

Δεύτερη φορά απόδοσης ευθυνών όμως δεν τη συγχωρώ. Μου είπε ότι η ανακύκλωση είναι πρωτίστως θέμα παιδείας και ότι τα παιδιά είναι ευαισθητοποιημένα και πιο μπροστά από εμένα. Με πληροφόρησε επίσης ότι θα τοποθετηθεί κι άλλο ένα μηχάνημα ανταποδοτικής ανακύκλωσης στο Κουρμανιό, αλλά θα πρέπει κι εγώ να είμαι ευαίσθητη. "Στην πόλη των γραμμάτων και των τεχνών οφείλουν κι εκείνοι (οι πολίτες) να έχουν υψηλό επίπεδο". Δυστυχώς στο θέμα καθαριότητας δεν...."

Έχει και το "δούλεμα" τα όριά του ναύαρχε. Μου λες με λίγα λόγια ότι εάν δεν πάρω με το αυτοκίνητό μου (ρυπαίνοντας το περιβάλλον με καύσιμα) τα ανακυκλώσιμα σκουπίδια μου, από το Νεοχωρόπουλο που μένω και να τα πάω στην πλατεία ή στο Κουρμανιό, είμαι απαίδευτη.


 

Εσύ είσαι απαίδευτος δήμαρχε, γιατί αν είχες μια ελάχιστη ευαισθητοποίηση, αυτή τη στιγμή στο υπόγειο παρκινγκ της πλατείας θα έπρεπε να λειτουργεί σταθμός ανακύκλωσης και όχι να καμαρώνεις για το παρκινγκ και το μηχάνημα ανακύκλωσης που στόλισες την πλατεία. Αργεί ο καρνάβαλος δήμαρχε, εκτός αν μπερδεύτηκες και είπες να τον εγκαινιάσεις κι αυτόν.

Αντί λοιπόν να προσβάλεις εμένα, άσε τις μεγαλοστομίες σου κι άλλαξε τουλάχιστον τα καλάθια που στολίζουν την "Πόλη των Γραμμάτων και των Τεχνών" από το 1996, μάζεψε τις πινακίδες του μεγάλου σου έργου που οι δικοί σου άνθρωποι έχουν πετάξει στο παρκάκι στη συμβολή Κενάν Μεσαρέ και Δόμπολης, του άλλου σου μεγάλου περιβαλλοντικού έργου και μάζεψε και κανένα σκουπίδι από την περιοχή που κάνεις τουρισμό και φιέστες εντυπωσιασμού και νουθεσίας.



Ο Παρακούμπαρος

Ώρα: 7:05 π.μ.

Τόπος: bar unique

Η ομάδα κρούσης σε εγρήγορση. Πίνει "πρωινό καφέ", ενημερώνεται από τον τοπικό τύπο και σχεδιάζει τη μετέπειτα ημερήσια δράση. Αρχηγός και καθοδηγητής, ο Μέγας Παπασταύρος.

Εγώ καιρό τώρα ομολογώ, ότι έχω μερικές απορίες και σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τις λύσω. Σας ερωτώ λοιπόν:

1. Αν βγει Δήμαρχος ο Γκόντας, βγαίνει και ο Παπασταύρος; Υπάρχει δηλαδή τώρα με τον Καλλικράτη, (επειδή ακόμη δεν το έχω καταλάβει το σχέδιο) και στους Δήμους, αντίστοιχο αξίωμα σαν κι αυτό του αντιπεριφερειάρχη;

2. Αυτός, ο Παπασταύρος, μήπως το μετάνιωσε που άφησε τη θέση του το 2002 στο Γκόντα και τώρα θέλει να την ξαναπάρει πίσω με οποιοδήποτε τρόπο, έστω και σαν παρα-δήμαρχος;

3. Μήπως του τελείωσαν τα «θέματα», αποφάσισε να γράψει τη βιογραφία του Γκόντα και του λείπουν τα βιώματα; Ας ρωτήσει εμάς άμα θέλει, δε χρειάζεται να γίνει τσιμπούρι στο Δήμαρχο.

4. Μήπως ο Γκόντας σκέφτηκε ότι «Η Πόλη Μεγαλώνει» και δεν την προλαβαίνει μόνος του;

5. Μήπως ο Δήμαρχός μας ήθελε κάποιο βοηθό να του κρατάει το ψαλίδι στα εγκαίνια;

6. Μήπως ο Γκόντας σκέφτηκε ότι αν έχει τον Παπασταύρο συνεχώς δίπλα του, οι πολίτες αυτής της πόλης θα κάνουν ασυναίσθητα συνειρμούς και συγκρίσεις και τελικά θα τον προτιμήσουν;

7. Μήπως το τελευταίο χόμπι του Παπασταύρου είναι «επικοινωνιολόγος»;

8. Μήπως του είπε κανείς ψέματα ότι μας έλειψε;

Σας παρακαλώ μπορεί να μου πει κάποιος τι ακριβώς συμβαίνει, γιατί έχω μπερδευτεί εντελώς.

Εγώ εάν ψηφίσω «Ανεξάρτητη Δημοτική Πρωτοπορία», ποιον θα επιλέξω για Δήμαρχο. Το Γκόντα ή τον Παπασταύρο;

Παρακαλώ απαντήστε μου.

Ioannina boha

Την Κυριακή απολαύσαμε μια εκπληκτική προσομοίωση στο ΚΕΠΑΒΙ. Οι καλλιτέχνες του Ioannina-boha φιλοτεχνούσαν «σπιτάκια», μέσα σε μια ατμόσφαιρα απίστευτης μπόχας, που αναδύονταν από τα λύματα που έτρεχαν στο δρόμο.

Ευτυχώς για εσάς, οι Γιαπωνέζοι ακόμη δεν έβγαλαν στο εμπόριο την τεχνολογία που θα μπορούν οι τηλεοράσεις και οι υπολογιστές να εκπέμπουν μυρωδιές και γλυτώσατε τη δυσοσμία.

Αλλοίμονο από εμένα που σαν φιλότεχνη έτρεξα να το παρακολουθήσω. Και δεν καθόμουνα στο σπιτάκι μου καλύτερα, ίδια ακριβώς βρώμα αναδύεται και στο δικό μου δρόμο.

 

Υ.Γ. Εγώ πάντως μετά από τις εικόνες που είδα σήμερα στις ειδήσεις στην τηλεόραση, κατά την επίσκεψή του Δημαρχούκου μου σε μαγαζιά της Γαριβάλδη,  το αποφάσισα. Τελικά θα ψηφίσω το "χρυσό" μου το Γκόντα. Έπινε καφέ, είχε στεγνώσει ο άνθρωπος από τις πολλές υποσχέσεις και κάπνιζε κανονικότατα μέσα στο μαγαζί.

Να Δήμαρχος! Να παράδειγμα!

Η πινακίδα που βρίσκεται στον κυκλικό κόμβο της ΕΛΠΑ, κρυμμένη πίσω από τα κλαδιά των δέντρων γράφει "Αρχαιολογικό Μουσείο".

Φαντάζομαι ότι η Δημοτική Αρχή αυτής της πόλης, πιστεύει ότι όλοι οι τουρίστες που επισκέπτονται τα Ιωάννινα διαθέτουν GPS. Δεν εξηγείται διαφορετικά η αδιαφορία της σε ότι αφορά την καλή ορατότητα στη σήμανση χώρων Πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως το Αρχαιολογικό μας Μουσείο. 

Είναι τελικά καθαρά θέμα προτεραιοτήτων. Από τη μια ο Δήμος δεν ενδιαφέρεται να κόψει δύο κλαδιά κι από την άλλη η Περιφέρεια εξασφαλίζει επιπλέον κονδύλια για περιοδικές εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα στο Μουσείο.  

Οι πινακίδες όμως δυστυχώς δεν ψηφίζουν.



Ώρα 8:30 π.μ.

΄\

 Παραλίμνιο δημοτικό παρκινγκ, στα Σφαγεία.

Θέσεις παρκινγκ υπάρχουν παντού. Όμως, η Δημοτική μας Αρχή δεν σταματά εκεί.

Φροντίζει όλους όσους έχουν πρόβλημα όρασης, γλαύκωμα ή νυκταλωπία.

 Μέχρι να ξημερώσει καλά-καλά, γύρω στις 10:00 π.μ., αφήνει όλους τους προβολείς του παρκινγκ ανοιχτούς, με αποτέλεσμα να ρίχνει άπλετο φως στο χάραμα.

Όσοι λοιπόν από εσάς έχετε προβλήματα όρασης, σας συνιστούμε ανεπιφύλακτα να παρκάρετε μόνο στο παραλίμνιο παρκινγκ του Δήμου μας.

Το πρωί εξυπηρετεί άτομα με ιδιαιτερότητες. Την υπόλοιπη ημέρα, τη Γαριβάλδη.

Ioannina Πλατς

Αγαπητέ κ. Αλεξίου, όπως βλέπετε, δεν έχετε μόνο εσείς το προνόμιο στη Γαριβάλδη να πλημμυρίζετε. Στην Αρχ. Μακαρίου υπάρχει ολόκληρος ποταμός που υπερχείλισε...

και μάλιστα έξω από ένα πραγματικά σύγχρονο και πανέμορφο, προεκλογικά εγκαινιασμένο παιδικό σταθμό. Προϋπολογισμός  έργου 1.880.οοο ευρώ...

έξω ακριβώς από το ΚΕΠΑΒΙ , που αυτές τις ημέρες οι εικαστικοί της πόλης μας φτιάχνουν τα σπιτάκια της "Πόλης μας που μεγαλώνει", στα πλαίσια του προεκλογικού Ioannina beho (μπέχο)...

Αν είναι να μεγαλώσει κατ' αυτόν τον τρόπο η πόλη μας, την κάτσαμε τη βάρκα!

Οδός Γαριβάλδη

Ο αναγνώστης μας Άγγελος Αλεξίου, μας έστειλε κάποιες φωτογραφίες και ζήτησε να δημοσιευτούν με τα δικά του σχόλια. Σας τις παρουσιάζουμε:

Στην οδό Γκόντα (στους χάρτες αναφέρεται "Γαριβάλδη"), από χθες το βράδυ κολυμπάμε στα λύματα. Όλα πέφτουν στην ΛΙΜΝΗ!!!

Στη Γαριβάλδη αυτή τη στιγμή γινονται εργα. Δεν προλαβαμε να τελειωσουμε την ΠΛΑΤΕΙΑ και την χαλαμε!!!!!

Να γιατί κάποιοι δεν ψηφίζουν - απέχουν. Με τις υγείες σας κύριοι πολιτικοί και ΕΜΕΙΣ ...Ω ΕΛΛΗΝΕΣ


Ο ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ κάτοικος ....Γαριβάλδη

Το Πάρκο των Μουσείων

Αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω τον άγνωστο φίλο blogger «Πέρα βρε Έχει» για την πρωτοβουλία του να δημιουργήσει σελίδα στο facebook, σχετικά με την πρότασή μου, για το «Πάρκο των Μουσείων», στο εγκαταλελειμμένο πάρκο μας στο κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων, τα Λιθαρίτσια.


Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους αυτούς τους ανθρώπους και φίλους που στήριξαν την πρότασή μου και κοινοποίησαν τη γνώμη τους και τους προβληματισμούς τους.

Με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται στο facebook και τις γνώμες κάποιων συμπολιτών μου, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να δημοσιοποιήσω κάποιες σκέψεις.

Αρχικά η πρόταση γράφτηκε σαν ιδέα που προέκυψε από μια σειρά γεγονότων. Κυρίαρχο είναι η κατάντια και πλήρη εγκατάλειψη στην οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή το πάρκο. Πέραν αυτού, διάβασα κάποια στιγμή στο παρελθόν, ότι οι ιθύνοντες του Αρχαιολογικού μας Μουσείου, πιστεύουν ότι το Μουσείο βρίσκεται σε σημείο που δεν είναι ορατό και είναι σχετικά δύσκολο να ενεργοποιήσει και να ευαισθητοποιήσει κάποιους ανθρώπους να το επισκεφτούν. Αυτό με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Τα Μουσεία, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τα κρύβουμε, αλλά αντίθετα να βρίσκουμε τρόπους να αναδεικνύουμε την ιστορία και τον πολιτισμό μας.

Έτυχε παράλληλα να παρακολουθήσω το επιστημονικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο χωριό Ελληνικό, με θέμα «Τα Μουσεία στη Ήπειρο Μορφές γνωριμίας και Συνεργασίας». Εκεί, παρόλο που είμαι άσχετη με το επάγγελμα, γνώρισα την αγωνία των ανθρώπων των Μουσείων, να βρούνε τρόπους να προσεγγίσουν το ευρύ κοινό στα Μουσεία τους, προτείνοντας κάποιες δοκιμασμένες λύσεις, όπως διδαδικτύωση των Μουσείων, ενημέρωση, προγράμματα, κλπ..

Η ιδέα να μεταφερθεί η Πινακοθήκη στην Όαση δεν με βρίσκει σύμφωνη, γιατί πιστεύω ότι δεν πρέπει να μπερδεύουμε χρήσεις τύπου «λαϊκό καφενείο» και «Πινακοθήκη». Η ‘Όαση δημιουργήθηκε από τον Α. Κωνσταντινίδη για αναψυχή και έτσι ακριβώς πρέπει να αποδοθεί στους πολίτες. Επίσης η Πινακοθήκη, σαν χώρος στην Όαση δεν επαρκεί για τα έργα που διαθέτει ούτε τώρα, αλλά ούτε και σε ενδεχόμενη μελλοντική επέκτασή της, με εμπλουτισμό νέων έργων.

Τέλος ένα γεγονός, το οποίο συναντάμε καθημερινά γύρω μας, είναι ο αποκλεισμός κάποιων ιδιαίτερα ευαίσθητων ομάδων, από τους χώρους αυτής της πόλης. Υπάρχουν γύρω μας πολλοί μοναχικοί άνθρωποι, κυρίως ηλικιωμένοι, που δεν έχουν πουθενά να πάνε. Τη μέρα που φωτογράφιζα το πάρκο Λιθαρίτσια, μια ηλικιωμένη μόνη γυναίκα ήρθε βόλτα. Υπήρχε ερημιά, αλλά πήρε θάρρος από την παρουσία τη δική μου και της φίλης μου και κάθισε στο τοιχίο του ανοιχτού χώρου. Εμείς απομακρυνθήκαμε για να βγάλουμε φωτογραφίες. Είχαμε όμως οπτική επαφή μαζί της. Κάποια στιγμή είδαμε μια ομάδα ανδρών μεταναστών (χωρίς καμία ρατσιστική πρόθεση), να κατευθύνεται προς αυτή. Σηκώθηκε τρομαγμένη και προχώρησε προς το μέρος μας κι ας βρισκόταν λίγα μέτρα πιο πέρα στρατιώτες και φρουροί.

Τα πάρκα πρέπει να φυλάσσονται. Τι καλύτερη προστασία, από την παρουσία τριών Μουσείων, με κάμερες, φρουρούς και την παρουσία συμπολιτών μας; Τι καλύτερη προστασία από τη δημιουργία ενός ζωντανού χώρου πολιτισμού, ιστορίας, κουλτούρας, μόρφωσης, αλληλεπίδρασης;

Πιστεύω ότι πέραν αυτού οι τεχνικές λεπτομέρειες είναι καθαρά θέμα κοινωνικής και πολιτικής βούλησης, μελέτης ειδικών, οικονομικών δυνατοτήτων, μελλοντικών σχεδιασμών.

Φυσικά και το θέμα μας δεν είναι να φύγουν οι υπηρεσίες του στρατού από το κέντρο και να πάνε να καταλάβουν το Βελισσάριο. Θα συμφωνήσω όμως με τους υπόλοιπους ότι χώροι υπάρχουν, βούληση και ανοιχτός νους χρειάζεται.

Η Ε.Η.Μ, ιδιοκτήτρια του κτίσματος με το όνομα Λιθαρίτσια, πιστεύω ότι σε μια ενδεχόμενη συζήτηση με το Δήμο δεν θα είχε αντίρρηση για τη δημιουργία της Πινακοθήκης και θα βρισκόταν μία φόρμουλα συνεργασίας, αλλά ακόμη κι αυτό να μη γινόταν ο Δήμος θα μπορούσε να νοικιάσει το κτίριο από την Ε.Η.Μ., όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με τον ενοικιαστή του εν λόγω κτιρίου.

Τα Γιάννενα δυστυχώς έχουν ένα σημαντικό έλλειμμα στην απουσία χώρων σύγχρονης τέχνης, Γιαννιωτών καλλιτεχνών και όχι μόνο. Ναι, πιστεύω ότι το πάρκο είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να προσφέρει στους κατοίκους όλων των ηλικιών αυτής της πόλης ένα χώρο μοντέρνας δημιουργίας, άριστα παντρεμένο με το παραδοσιακό-ιστορικό κομμάτι της, Κι αυτό μπορεί να γίνει πολύ φυσικά κι αβίαστα μέσα στο πάρκο Λιθαρίτσια..

Mister-Όραμα

And the winner is....................Ms Gondas!!!!!!!!!!!!!!!!

Ναυαρχάρα προγραμματάρα! Τους κούφανες όλους. Που το σκέφτηκες ρε Θεέ;

Είσαι Θεός κι εσύ και τα ναυαρχάκια σου.

Στο νικητή Mister-Όραμα χαρίζω μια ανθοδέσμη σπάνιας φυσικής ομορφιάς.

 Βρίσκεται στη γυάλα-φως έξω από το πρόσφατα ανακαινισμένο μας κάστρο.

Την κέρδισες επάξια μπαγάσα.

Βρείτε τις διαφορές

Βρείτε τις διαφορές

Αυτό είναι ένα παγκάκι, που κοσμεί τον κεντρικότατο δρόμο των Ιωαννίνων, την οδό Αβέρωφ (για όσους έχουν ξεχάσει ή δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο κύριος Αβέρωφ, να απευθυνθούν στον κ. Σαμαρά. Τον ανέστησε απ' όταν έγινε αρχηγός της Ν.Δ.)

Αυτή είναι η αριστερή του πλευρά.

Αυτή είναι η δεξιά του πλευρά.

Βρείτε τις διαφορές και στείλτε τες στο Δημαρχείο των Ιωαννίνων.

 Όποιος νικήσει, κερδίζει ένα τετραήμερο ταξίδι στις Βρυξέλλες με τον απερχόμενο Δήμαρχό μας, κ. Ν. Γκόντα και τους αντιδημάρχους του πακέτο.

Το Πάρκο των Μουσείων

Μάλλον είμαι πολύ κακιασμένη και ίσως πρέπει ν’ αλλάξω ρώτα και να μπω κι εγώ σε προεκλογικό κλίμα. Θα μπορούσα παράδειγμα να αρχίσω τις προτάσεις. Μια πρόταση λοιπόν που μου ήρθε μόλις τώρα, είναι ότι όταν θα γίνω Δήμαρχος θα μεταμορφώσω το πάρκο Λιθαρίτσια, το «Πάρκο της μουσικής-ντροπής» σε «Πάρκο των Μουσείων».

Σας παρουσιάζω αναλυτικά την πρότασή μου κι αν συμφωνείτε, ψηφίστε με.

Παίρνουμε ως δεδομένο την ύπαρξη στο πάρκο «Λιθαρίτσια», ενός πολύ σημαντικού μουσείου στην πόλη μας, του Αρχαιολογικού και συνεχίζουμε.

Κάνουμε πρόταση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να φύγουν οι υπηρεσίες του στρατού, που κανένα σκοπό δεν εξυπηρετούν στο κέντρο της πόλης και να μεταφερθεί στο ιστορικό αυτό κτίριο της Μεραρχίας, το Μουσείο Βαλκανικών Πολέμων 1912-13 που αυτή τη στιγμή στεγάζεται μεν σε ένα κτίριο ιστορικής σημασίας (Χάνι Εμίν Αγά), αλλά που όμως η θέση του δεν εξυπηρετεί το στόχο του.

Πόσο εύκολο είναι να πάει κανείς τόσο μακριά από την πόλη;

Ποιος θυμάται την ύπαρξή του στην καθημερινότητα;

Ποιοι και πόσοι το επισκέπτονται κάθε χρόνο;

Πόσα σχολεία έχουν πρόσβαση σ’ αυτό;

Γιατί λοιπόν να μην βρίσκεται ένα τόσο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας σε κοινή θέα στο κέντρο της πόλης;

Να μας θυμίζει καθημερινά την ύπαρξή του, να προκαλεί το ενδιαφέρον και την περιέργειά μας να το επισκεφτούμε, να κινητοποιήσει και να υποδεχτεί τα παιδιά μας, εμάς, τους τουρίστες αυτής της πόλης. Να μάθουμε επιτέλους όλοι εμείς που ζούμε στα Γιάννενα γιατί γιορτάζουμε την 21η Φεβρουαρίου κι όχι να τελειώνει το χρέος μας παραθέτοντας γεύματα απέναντι από την Όαση για τους φεουδάρχες αυτής της πόλης.

Το επόμενό μου βήμα θα είναι να ζητήσω από την Ε.Η.Μ. να παραχωρήσει στο Δήμο μας το κτίριο που υπάρχει στο πάρκο Λιθαρίτσια και νοικιάζεται χρόνια τώρα για εκμετάλλευση από ιδιώτη και θα μεταφέρω εκεί, την Πινακοθήκη μας.

Θα γίνουν οι απαραίτητες εργασίες, αξιοποιώντας και όλες τις στοές που υπάρχουν στα υπόγειά του κτιρίου κι έτσι θα μπορέσω να εκθέσω κι όλους αυτούς τους πίνακες που τώρα στέκουν στα κουτιά.

Στην ταράτσα του κτιρίου θα φτιάξω ένα εστιατόριο-καφέ και shop της Πινακοθήκης με θέα τα Γιάννενα.

Το πάρκο θα το γεμίσω αστικό πράσινο και σύγχρονα γλυπτά που θα ξεφυτρώνουν ανάμεσα στους ήδη υπάρχοντες ανδριάντες.

Αν σας αρέσει η πρότασή μου ψηφίστε με.

Ναυαρχίδες ντροπής-Μέρος 3ο

Τα πάντα μπορεί να βρει κανείς στο γκέτο του κέντρου.

                                    

Παντόφλες ξεχασμένες πάνω στη βρύση

Παπούτσια παρατημένα δίπλα σε σύριγγες, ποτά και σκουπίδια όλων των ειδών

 



Σκουριασμένα και επικίνδυνα σίδερα φυτεμένα στο χορταριασμένο γκαζόν



Εστίες μόλυνσης μέσα σε τάφρους

 

Παρατημένα επικίνδυνα ηλεκτροφόρα καλώδια

Ο εγκαινιαστής έργων όμως ουδόλως ενδιαφέρεται. Μικρές και καλά κρυμμένες αυτές οι ναυαρχίδες.

Σήμερα ενώ εγκαινίαζε νέο παιδικό σταθμό, ταυτόχρονα άλλος, παλιός  εκκενώνονταν λόγω πλημμύρας από φθινοπωρινή νεροποντή.

Η φύση ανέλαβε το ρόλο που έχουν ξεχάσει οι άνθρωποι. Να τιμωρεί.

Ναυαρχίδες ντροπής-Μέρος 2ο

Θαυμάστε την πρόνοια που επιδεικνύει η Δημοτική αυτή αρχή στην ψυχαγωγία και ασφάλεια των παιδιών αυτής της πόλης.

Η δημοτική αρχή που ευαγγελίζεται μία και μοναδική παιδική χαρά στα οχτώ χρόνια θητείας της, αυτή στα cafe της Γαριβάλδη.

Η ¨"χρυσή" δημοτική αρχή του τεράστιου κοινωνικού έργου! Σ' αυτή την παιδική χαρά, μέσα στο κέντρο της πόλης θα μπορούσαν να παίζουν, να ψυχαγωγούνται, να δραστηριοποιούνται δημιουργικά πολλά Γιαννιωτόπουλα.

Αν τα παιχνίδια μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν...

Αν στη βρύση που θα έπιναν νερό δεν πλένονταν προφυλακτικά...

Αν δεν υπήρχαν στο χώρο επικίνδυνα και άχρηστα σιντριβάνια...

Αν από το 1996 είχαν αλλαχτεί έστω και μία φορά τα καλάθια για τα σκουπίδια...
Η πρόθεση να πεταχτούν στο σωστό σημείο υπάρχει, η προϋπόθεση  όμως λείπει.

                                                                                  Η Ντροπή συνεχίζεται...

Ναυαρχίδες ντροπής-Μέρος 1ο

Ας μιλήσουμε για ΝΑΥΑΡΧΙΔΕΣ ΝΤΡΟΠΗΣ που τυχαίνει να βρίσκονται ακριβώς απέναντι από τη Δημαρχείο της ναυαρχίδας, στο κέντρο της πόλης μας, δίπλα από ένα υπέροχα ανακαινισμένο αρχαιολογικό μουσείο.  

"Μουσικό Πάρκο Λιθαρίτσια" ονομάζεται. Χορηγοί; Spider και Piscines Ideal.

Ας μας απαντήσει κάποιος υπεύθυνος, τι περιελάμβανε ή τι περιλαμβάνει ακριβώς αυτή η χορηγία; Την πινακίδα; Τους μισθούς των υπαλλήλων του Δημοτικού Ραδιοφώνου; Τι;

Κι αν έληξε γιατί υπάρχει ακόμη η πινακίδα;

Ας ξεναγηθούμε σε μια από τις ναυαρχίδες του αίσχος αυτής της πόλης, όχι πολύ καλά κρυμμένης. Πλήρης εγκατάλειψη, πλήρης απαξίωση. Αγάλματα ευεργετών, που τόσο τιμάει ο Δήμαρχός μας κατά τα άλλα, πίσω από κάδους σκουπιδιών, δίπλα σε λάστιχα βγαλμένα. Άλλα γέρνουν, έτοιμα να πέσουν.

Παγκάκια που εξυπηρετούν μόνο άστεγους πια. Εύχομαι τουλάχιστον αυτοί οι άνθρωποι που κοιμούνται σ' αυτά να δικαιούνται κάποιο από τα πολυδιαφημισμένα συσσίτια από το φιλεύσπλαχνο δήμαρχό μας.

                                                                         Συνέχεια της ντροπής αύριο

Έξι μήνες μετά

Μάιος 2010

Οκτώβριος 2010

Τιτανικός ΙΙΙ

Το πλήρωμα της νέας του ναυαρχίδας παρουσίασε προχθές, μπροστά σε πλήθος χειροκροτητών-συμβασιούχων, ο απερχόμενος ναύαρχος του πέμπτου χρυσού τουριστικού προορισμού και δέκατης πιο χρεωμένης πόλης στην Ελλάδα.

Νονός της ναυαρχίδας ο κ. Παπασταύρος, πνευματικός πατέρας του ναυάρχου και ο κ. Ριστάνης, αρχιερέας στα φίλτρα και στις δόσεις. Το όνομα αυτής «Τιτανικός ΙΙΙ».

Χαρά και γλέντια στο κατάστρωμα. Ψυχολογία κρουαζιέρας επικρατούσε. Απ’ όλα είχε το πλήρωμα και παλιά και νέα ναυαρχάκια και κωλοπετσωμένα και ψαρωμένα.

Μόνο ο ναύαρχος ήταν λίγο κουρασμένος. Τσάμπα οι χειροκροτητές-συμβασιούχοι προσπαθούσαν να τον ανεβάσουν. Σα να μου φάνηκε ότι από τη μια προσπαθούσε να προσελκύσει κόσμο για την κρουαζιέρα, αλλά σα να’ θελε και να τους προειδοποιήσει συγχρόνως. Σπάνια στιγμή ειλικρίνειας και αξιοπρέπειας για το ναύαρχο. Κρίση θα περνάει.

Οι υπόνοιές μου δεν άργησαν να επιβεβαιωθούν.

Είπε κάποια στιγμή ο «ΧΡΥΣΟΣ» μου: «Αυτό λοιπόν που θα κριθεί στις εκλογές του Νοεμβρίου για όλες τις τοπικές κοινωνίες και για τα Γιάννινα είναι πως θα διαχειριστούν, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων τους, την κρίση».

Νάτα μας…Άστο ναύαρχε να μου λείπει. Κρουαζιέρα μαζί σου δεν έρχομαι. Ήδη έχω πληρώσει πολύ ακριβά τα δύο προηγούμενα ταξίδια μας κι ακόμη τα χρωστάω. Φαντάσου για να με προειδοποιεί κιόλας τι έχω να πληρώσω.

Άστο καλύτερα ναύαρχε που σου λέω. Βερεσέ τέλος.