Προσεχώς Ανακύκλωση...

Τη σύμβαση συνεργασίας με την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης ενέκρινε κατά πλειοψηφία το Δημοτικό Συμβούλιο Ιωαννίνων στη χθεσινή του συνεδρίαση.

Κρατάμε μικρό καλάθι μέχρι να τη δούμε με τα ματάκια μας να φτάνει και εξακολουθούμε να ανακυκλώνουμε σε αλυσίδες super markets, σε πολυεθνικά καταστήματα και στα γελοία μηχανήματα ανακύκλωσης που μας άφησε παρακαταθήκη η προηγούμενη δημοτική αρχή.

Πάντως δύσκολη εποχή για ανακύκλωση.

Θα κάνω μια παράκληση. Τουλάχιστον όταν και αν με το καλό έρθει ο πολιτισμός αυτού του επιπέδου και σ΄εμάς τους ιθαγενείς, μην ανακυκλώνετε τα στρώματα. Χρόνια τώρα τα έχουμε συνηθίσει να στολίζουν τα πεζοδρόμια της πόλης μας.

Ο σκύλος της φωτογραφίας  βρήκε ένα απαλό και φιλόξενο κρεβάτι σ' ένα τέτοιο στρώμα και μάλιστα χωρίς να πληρώσει ούτε ένα ευρώ τέλος ακινήτου.

Σήμερα αυτός αύριο εμείς. Ποιος ξέρει;

Κολλέγιο Αθηνών

Καμία κυβέρνηση ποτέ στην Ελλάδα δεν θέλησε να επενδύσει και να ασχοληθεί με την εκπαίδευση. Τους πάντες τους βόλευε το σύστημα έτσι όπως δούλευε και δουλεύει. Το σημαντικότερο μέλημα όλων όσων πέρασαν από το Υπουργείο Παιδείας και όχι μόνο, ήταν οι αλλαγές να γίνονται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε από τη μια να μην δαπανώνται χρήματα σε υποδομές και από την άλλη να μη θίγεται το κύκλωμα της παραπαιδείας.

Οι πάντες σ’ αυτή τη χώρα μπορούν να δουλέψουν στην εκπαίδευση, από τον απλό δάσκαλο έως το δικηγόρο, το μηχανικό, τον θεατρολόγο, κλπ. Το χωνευτήρι της εκπαίδευσης μπορεί να τους απορροφήσει όλους. Όποιος τελειώσει ένα Πανεπιστήμιο δικαιούται να εργαστεί στην εκπαίδευση ή να παράσχει εξωσχολική εκπαίδευση. Πολλές οι θέσεις εργασίας, πολλά τα λεφτά.

Έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε σχολεία τέρατα και παιδιά δυστυχισμένα. Παιδιά που ξυπνούν κάθε μέρα στις εφτά το πρωί, λες κι αν άρχιζε το σχολείο στις εννιά κάτι θα γινόταν, τα οποία περιφέρονται σ’ ένα ψυχρό, απρόσωπο χώρο, βομβαρδίζονται για εφτά ώρες με στείρες τις περισσότερες φορές γνώσεις εφτά διαφορετικών αντικειμένων, γυρίζουν το μεσημέρι στο σπίτι τους, τρώνε και συνεχίζουν να διαβάζουν αποστηθίζοντας, για να ξυπνήσουν την επόμενη μέρα το πρωί κουρασμένα να ξανακάνουν το ίδιο.

Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω κάποια απλά ζητήματα ούτε ως μαθήτρια, αλλά ούτε και ως μητέρα. Γιατί π.χ. τα παιδιά θα πρέπει να διδάσκονται οικιακή οικονομία ή θρησκευτικά και να γράφουν και πρόχειρα διαγωνίσματα ή εξετάσεις στο τέλος της χρονιάς;
Γιατί τα παιδιά θα πρέπει να κάνουν εργασία στην τεχνολογία στο σπίτι τους και όχι στο σχολείο;
Γιατί θα πρέπει να κάνουν εικαστικά ή μουσική στα θρανία που κάνουν και τα υπόλοιπα μαθήματα, χωρίς να υπάρχει ούτε ένα μουσικό όργανο σε όλο το σχολείο ή ένα καβαλέτο;
Γιατί θα πρέπει να κάνουν πρώτη ώρα Γυμναστική φαγωμένα και αγουροξυπνημένα έξω στην αυλή του σχολείου μέσα στο κρύο και στη βροχή επειδή διαφορετικά δε βγαίνει το πρόγραμμα;

Γιατί πρέπει να πληρώνονται δεκάδες ειδικότητες για να παρέχουν γνώση στην εκπαίδευση και να μην υπάρχει ψυχολόγος σε κάθε σχολείο που να βοηθάει τα παιδιά στα καθημερινά προβλήματα και καταστάσεις που το καθ’ ένα μπορεί να βιώνει.

Γιατί να μην υπάρχει σε κάθε Λύκειο ένα σοβαρά σχεδιασμένο πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού για τα παιδιά;

Γιατί τα εκπαιδευτικά προγράμματα να μην ασχολούνται με την ψυχή, τη φαντασία, τις δυνατότητες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου;

Γιατί να μην υπάρχουν λιγότερα μαθήματα, λιγότερες εξετάσεις και περισσότερα προγράμματα αγωγής υγείας, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, σεμιναριακά μαθήματα, εκπαιδευτικές συναντήσεις με ειδικούς;

Μήπως γιατί έτσι δε θα χρειαζόταν τόσα φροντιστήρια;

Ή

Μήπως  τελικά  γιατί Πρωθυπουργοί και  Υπουργοί σ' αυτή τη χώρα γίνονται μόνο όσοι έχουν τελειώσει το Κολλέγιο Αθηνών.

Καινοτόμες ιδέες

Επιτέλους έχουμε νέα κυβέρνηση και τι κυβέρνηση κούκλα, 48 άτομα, ένα ευέλικτο, οικονομικό και συμβατό με την κρίση σχήμα με Βορίδη, Ροντούλη και Μπουμπούκο.
Εδώ καράβια χάνονται γομάρια αρμενίζουν...έ κύριε Ροντούλη;

Εγώ σαν ταπεινός συνυπεύθυνος ψηφοφόρος, το μόνο που μπορώ να προσφέρω για να ευχηθώ καλή διάσωση και καλή επιφοίτηση για νέες φρέσκιες ιδέες σε καινούριους φόρους και χαράτσια, είναι σειρά από γλάστρες, μία για τον καθ΄ ένα με χορηγό τον "έξυπνο" Δήμο μας.

Μπράβο σ΄αυτόν που το σκέφτηκε. Η Ελλάδα μας δε στερείται από φωτεινά μυαλά, αρκεί κάποιος να τα αναδείξει για να ξεδιπλωθεί η σοφία τους.
 Να μια καινοτόμα ιδέα: "Γλάστρες Παραλλαγή". Λαμπρά!!!

Εύγε Ελλάδα του σήμερα, του αύριο, του χθες και του προχθές.

Η νέα κυβέρνηση

Σας παρουσιάζουμε πρώτοι τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Θαυμάστε τη!



Μπαχαλάκηδες

Η Πολιτική αλητεία δυστυχώς δεν έχει όρια. Πληρώνουμε πάρα πολύ ακριβά την πολιτική γονική παροχή. Είμαστε άξιοι γιατί εμείς είμαστε αυτοί που χρόνια τώρα ψηφίζουμε ανάξιους, ανεπάγγελτους, επικίνδυνους, ψυχάκηδες, και κομπλεξικούς τζακάτους γόνους.

Το πόπολο μέσα από το ωραιοποιημένο περιτύλιγμα της δημοκρατίας απλά επέλεγε και επιλέγει, δήθεν συνειδητοποιημένα τους ιλουστρασιόν απογόνους του πολιτικού στάτους αυτής εδώ της χώρας. Ποτέ κανείς την ώρα που ψήφιζε δεν παραδεχόταν ότι απλώς διάλεγε φεουδάρχη.


Αυτό μας έφτασε στο χάλι που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή και τίποτε άλλο. Τα χαράτσια τα πληρώναμε έμμεσα χρόνια ολόκληρα, απλά πήγαιναν απευθείας στις τσέπες των φεουδαρχών αυτής της χώρας. Στους πολιτικούς κληρονόμους που απλά συντηρούσαν και μεγάλωναν τα παλάτια τους.

Δύο γόνοι κάνουν πλάκα μαζί μας γιατί είχαν βάλει στοίχημα στα μπαράκια που σπούδαζαν μαζί για το ποιος θα γίνει ο ποιο πετυχημένες πρωθυπουργός.

Ανεχόμαστε μήνες τώρα δυο μπαχαλάκηδες, καιροσκόπους πλούσιους να παίζουν στοίχημα εις βάρος μας.

Μπράβο μας. Άξιοι των επιλογών μας.

Ενεργοί πολίτες

Ζούμε εδώ και δύο χρόνια απίστευτες στιγμές. Βουλευτές, πολιτικοί και δημοσιογράφοι δουλεύουν πανικόβλητοι και μας βομβαρδίζουν, ανάσα δεν παίρνουν. Όλος ο λαός ξαφνικά άρχισε να ασχολείται με την πολιτική. Ακούνητοι, αδρανείς και «βολεμένοι» πολίτες βγαίνουν στους δρόμους και διαμαρτύρονται. Η γιαγιά μου, ενενήντα χρονών έχει γίνει ειδήμων στα οικονομικά, μιλάει καθημερινά για spreads, διεθνή χρηματιστήρια, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και αγορές. Όλη η Ευρώπη, για να μην πω όλος ο πλανήτης έχει μάθει που είναι η Ελλάδα. Κοιμόμαστε και ξυπνάμε αγκαλιά με το ΔΝΤ, το Σαρκοζί, τη Μέρκελ. Το μυαλό μας έχει μεταμορφωθεί σε υπολογιστικό εργαλείο κάνοντας συνεχώς λογιστικές πράξεις για να βρούμε τρόπους να τακτοποιήσουμε τους λογαριασμούς μας. Χάσαμε πολλούς φίλους γιατί έχουμε γίνει αντίπαλοι, λόγω διαφορετικών επαγγελμάτων και οικονομικών απολαβών. Σταματήσαμε να ασχολούμαστε με πράγματα που αφορούν την καθημερινότητά μας γιατί από τη μια αντιμετωπίζουμε πλέον βιοποριστικό πρόβλημα και το μυαλό μας ασχολείται μόνο με αυτό κρίνοντας υποδεέστερης σημασίας όλα τ’ άλλα και από την άλλη δε λειτουργεί τίποτε σ’ αυτή τη χώρα, δε λειτουργούσε στο παρελθόν πολύ δε περισσότερο τώρα.


Αισθανόμαστε συνεχώς ότι ζούμε σε εμπόλεμη κατάσταση με κύριο εκφραστή τα κανάλια στην τηλεόραση που μας βομβαρδίζουν καθημερινά. Το ότι έχουμε χρεοκοπήσει το κάθε νοικοκυριό ξεχωριστά οικονομικά και συναισθηματικά είναι δεδομένο. Το ότι χρόνια τώρα το κράτος μας και οι πολίτες του έχει χρεοκοπήσει ηθικά είναι κι αυτό δεδομένο. Το ότι όλοι ζούσαμε την ευημερία της κακοδιαχείρισης και της ανομίας χωρίς να αντιδρούμε, εκτός μειοψηφιών κι αυτό δεδομένο.

Είναι μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε τελικά ποιοι θέλουμε να είμαστε και πως θέλουμε να ζούμε; Ποιες είναι οι ανάγκες μας και με τι θα ήμασταν ευχαριστημένοι; Ποιες είναι οι γενιές που θέλουμε να ενισχύσουμε και να αναδείξουμε και ποιες επί της ουσίας μας διοικούν και εξυπηρετούμε;
Σ’ αυτά τα ερωτήματα μπορούμε να απαντήσουμε μόνο αν κλείσουμε τις τηλεοράσεις μας, γυρίσουμε την πλάτη στους αυτοονομασμένους «σωτήρες» αυτού του κόσμου και οργανωθούμε σε κινήματα ενεργών πολιτών με άποψη, στόχους και διεκδικήσεις.

Νέος Επαγγελματικός Προσανατολισμός

Τώρα που εφαρμόστηκε πλέον το «νέο σχολείο» πρέπει να καταργήσουμε και τα παλιά παραδοσιακά επαγγέλματα, τα οποία εκ των υστέρων αποδείχτηκαν ξεπερασμένα και συντεχνιακά και να προχωρήσουμε μπρος ολοταχώς για τη «νέα κοινωνία».

Αυτό μπορεί να υλοποιηθεί στο «νέο σχολείο» μόνο μέσα από το σωστό επαγγελματικό προσανατολισμό, όπως ακριβώς γινόταν μέχρι και σήμερα και που θα γίνεται φυσικά είτε με DVD είτε με το πλέον σύγχρονο και in μέσο, γνωστό ως τηλεδιάσκεψη.

Για εσάς παιδιά της Γ’ Λυκείου, που τσάμπα κοπιάσατε και ξενυχτήσατε όλα αυτά τα χρόνια πάνω από ένα βιβλίο, ότι ξέρατε ξεχάστε το. Έχουμε να σας προτείνουμε ένα επάγγελμα πολύ τρέντι. Θα φορεθεί απίστευτα στο μέλλον:

«ΦΡΟΝΤΙΣΤΕΣ Ή ΙΔΙΑΙΤΕΡΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΕΣΤ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΝΑΠΟΜΕΙΝΑΝΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ»

 Σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση. Για όσους δε γνωρίζεται οι δημόσιοι υπάλληλοι που δε θα οδηγηθούν σε «Αγρανάπαυση-Εργασιακή εφεδρεία», κάθε τρία χρόνια θα υποβάλλονται σε τεστ αξιολόγησης προκειμένου να λαμβάνουν βαθμό αλλά και να κατατάσσονται σε συγκεκριμένο μισθολογικό κλιμάκιο.

Φανταστείτε τώρα αγαπημένα μου παιδιά, πόσες χιλιάδες υπάλληλοι είναι και που

1 βαθμός=2 βαθμολογικά κλιμάκια, 6 οι βαθμοί 11 βαθμολογικά κλιμάκια με εξαίρεση το 1^ο.

Κάποιοι σίγουρα θα μένουν μετεξεταστέοι, άρα δύο φορές στον ίδιο βαθμό, άσε που δε θα τη συμφέρει την εκάστοτε κυβέρνηση να παίρνουν οι υπάλληλοι κλιμάκια γιατί αυτό μάνι-μάνι σημαίνει ότι θα παίρνουν μεγαλύτερο μισθό. Άρα αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα βάζουν παλούκια θέματα στα τέστ γιατί πρέπει επίσης να συνυπολογίσουμε ότι ο «Υπάλληλος του Κράτους» θα πρέπει και να δουλέψει, αν όλα παν καλά και ζήσει, μέχρι τα εξήντα εφτά.

Σιγά και μη τους περνάνε στα τεστ γρήγορα και μάλιστα χωρίς φροντιστήριο...

Παιδιά μου σκεφτείτε το σοβαρά. Σας εγγυώμαι μεγάλη κονόμα.  

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΤΗ ΔΕΥΑΙ

Σκεφτόμουν μια μέρα ότι αυτό που θα ήθελα πιο πολύ απ' όλα στη ζωή μου θα ήταν να γίνω ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΤΗ ΔΕΥΑΙ.
Δεν υπάρχει ακριβώς αυτή η θέση, αλλά φαντάζομαι ότι αν είχα κανένα καλό δόντι θα μπορούσε πολύ άνετα να δημιουργηθεί.
 Οι ετήσιες απολάβές μου θα ήταν 80.719 Ευρώ σαν διευθυντής της ΔΕΥΑΙ συν 53.000 Ευρώ σαν καλλιτεχνικός διευθυντής.

Άρα, σαν ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΥΑΙ θα έπαιρνα 130.719 Ευρώ το χρόνο.
Σούπερ μου ακούγεται.

Την ώρα που έκανα τους υπολογισμούς μου και προσπαθούσα να οργανώσω τις επόμενες κινήσεις μου (γνωριμίες, τηλέφωνα, υποσχέσεις για ψήφους κλπ) με σκοπό να υλοποιήσω το όνειρό μου, έλαβα ένα μέιλ που μου φάνηκε σχετικό.
Το μεταφέρω:

Πώς να γίνω σωστός άνθρωπος όταν απο μικρή ηλικία έβλεπα.....
Τον Ταρζάν να τριγυρνάει γυμνός

Την Σταχτοπούτα να γυρνάει σπίτι της μεσάνυχτα
Τον Πινόκιο να λέει ψέμματα
Τον Αλαντίν να είναι κλέφτης
Τον Μπάτμαν να οδηγεί με 320 χλμ την ώρα
Τη Χιονάτη να μένει σε ένα σπίτι με 7 άντρες
Τον Ποπάυ με τατουάζ να καπνίζει
Τον Μπάγκς Μπάνυ να είναι τσόγλανος
Τον Σούπερμαν να κρύβει την ταυτότητά του
Και το Πάκμαν να τρέχει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με ηλεκτρονική μουσική, τρώγοντας χαπάκια που τον έκαναν να σπιντάρει....

εεεεεεε ? ? ? ? ?

Του χρόνου διακοπές στο βάλτο

Όταν ξαναγυρνάς στην ωραία «μικρή» σου πόλη αισθάνεσαι ότι δεν έλειψες ούτε μια μέρα, ακόμη κι αν λείπεις τα τελευταία πέντε χρόνια. Οι μόνες αλλαγές που μπορείς να παρατηρήσεις είναι προς το χειρότερο κι επειδή εγώ δεν αντέχω κάθε χρόνο την κρυάδα του γυρισμού αποφάσισα του χρόνου το καλοκαίρι να κάνω διακοπές στο πρώτο καινούριο ξενοδοχείο που θα ανεγερθεί στην παραλίμνια περιοχή στο Βοτανικό.

Κατά βάθος εύχομαι να είναι και τα τρία έτοιμα και του Μήτση και του Χήτου, αλλά και αυτό που οι αδελφούλες Νικολάτου επιθυμούν να χτίσουν.

Είναι τελείως διαφορετικά να έχεις τρεις επιλογές, εκεί δίπλα στη λίμνη σου, να την αγναντεύεις από τις πισίνες σου και να βλέπεις τα νούφαρα που θα πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα. Να πίνεις το ποτό σου στα μπαράκια και στα λόμπι των ξενοδοχείων και να σε συντροφεύει το κοάξιμο των συμπαθέστατων βατραχιών.
Άσε που μπορεί να σου κάτσει κι ο πρίγκιπας...

Πάντα ονειρευόμουν να κάνω διακοπές δίπλα σ' ένα βάλτο, το βρίσκω πολύ τρέντι και καινοτόμο, γιατί όχι στο δικό μου βάλτο, της δικής μου πόλης.
 Άσε που παράλληλα ενισχύω την ανάπτυξη και τους βιοπαλαιστές επενδυτές αυτής της πόλης.

Πάντως μπράααβο, μεγάλη σύμπτωση που έχουν και οι τρείς περιουσία δίπλα-δίπλα στο ίδιο μέρος!

Λέτε να είναι σόι;

Let's play

Ζούμε πραγματικά ιστορικές στιγμές γελοιότητας, ανωριμότητας, εγωκεντρικότητας, ατομικισμού, σιχασιάς, παλιμπαιδισμού, καιροσκοπισμού, τυχοδιωκτισμού και ξεφτίλας.


Μεσσίες τέλος. Το πολιτικό σκηνικό αυτή τη στιγμή παίζει πόκερ. Δυστυχώς το τραπέζι αποτελείται μόνο από ερασιτέχνες χαρτοπαίχτες, κάτι άσχετους μπλοφατζήδες, κάτι ανώριμα κακομαθημένα παιδάκια που κάνουν την πλάκα τους.

Αυτά τα κακομαθημένα πλουσιόπαιδα, Γιωργάκης κι Αντωνάκης πάντα είχαν ότι ήθελαν, δε χρειάστηκε να δουλέψουν ούτε μια μέρα στη ζωή τους, δε χρειάστηκε να κοπιάσουν για το παραμικρό, να μοχθήσουν για το ελάχιστο. Φρόντισαν τα πάντα οι προηγούμενοι γι’ αυτούς. Τυχερά τα κακομαθημένα από κούνια, προδιαγεγραμμένη από την πρώτη μέρα η πορεία και η εξέλιξή τους.
Τώρα ήρθε η ώρα μετά από τόσα χρόνια να βγάλουν τα κόμπλεξ και τα απωθημένα τους.

Ο ένας προσπαθεί να αποδείξει ότι τελικά δεν είναι βλάκας κι ανίκανος κι ο άλλος ότι δεν είναι επικίνδυνος και καταστροφικός για την πατρίδα του.

Η «επανίδρυση» του κράτους (που απέτυχε να κάνει το προηγούμενο τυχερό) δε θα γίνει με την «επαναδιαπραγμάτευση» αλλά μετά από την πλήρη κατάρρευση και ισοπέδωσή του, γιατί πολύ απλά επιλέξαμε να πάμε κρουαζιέρα με ένα πλοίο που έχει για πλοίαρχο, αντιπλοίαρχο αλλά και μέλη πληρώματος ανώριμα, άσχετα και κακομαθημένα παιδάκια που κάνουν την πλάκα τους και βγάζουν την ανισορροπία, τις κόντρες και τα κόμπλεξ τους.

Είμαστε άξιοι των επιλογών μας. Ας προσέχαμε.

Καλό μας ταξίδι και βοήθειά μας.

Στο δια ταύτα

Θα μαζευτούν ξανά και ξανά πολλοί. Θα συμφωνήσουν(?) στο τι δεν θέλουν. θα αναλωθούν σε γενικόλογες συζητήσεις - συνθήματα. Θα ονειρευτεί ο καθένας τη δική του "ουτοπία". Θα εμφανιστούν και οι "προοδευτικοι". Και μετά στο "δια ταύτα" τι θα γίνει?

Αυτή είναι η ερώτηση-σχόλιο κάποιου άγνωστου αναγνώστη στην ανάρτηση με τίτλο "Ησυχία μην ξυπνήσουν οι Γιαννιώτες" η οποία τολμώ πλέον να πω ότι είναι και δικός μου προβληματισμός. Τι θα γίνει στο «δια ταύτα»;

Ειλικρινά φίλε μου δεν ξέρω αν θα γίνει κάτι, αν όλη αυτή η διαμαρτυρία με τα εντελώς πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά, θα οδηγήσει κάπου, αν θα έχει κάποιο αποτέλεσμα, αν καταφέρουμε σαν ακηδεμόνευτοι πολίτες να βρούμε κοινή συνιστώσα, κοινό προσανατολισμό, κοινές διεκδικήσεις, αν τελικά θα υπάρξει κάποιος νέος κηδεμόνας, κάποια ανατροπή, ένα φως στο τούνελ.

Αυτό όμως που σίγουρα ξέρω είναι ότι έπρεπε με κάποιο τρόπο να υπάρξει κάποια αντίδραση, να εκφραστεί το αίσθημα της προδοσίας, η διαφωνία, η αγανάκτηση, η οργή, η αβεβαιότητα, η αγωνία, η καθημερινή ανασφάλεια του καθ’ ένα από εμάς.

Είναι μια προσπάθεια να ξυπνήσουμε από την αποχαύνωση, το σοκ, τον ευνουχισμό που έχουμε υποστεί. Είναι μια προσπάθεια να δείξουμε στους «κηδεμόνες» μας ότι ενηλικιωθήκαμε κι ότι δεν μπορούν να καθορίζουν αυτοί και μόνο αυτοί τη ζωή μας, ότι ενδεχομένως μπορεί να έχουμε κι εμείς μια άποψη για το πώς θέλουμε να ζήσουμε, έστω και θεωρητικά.

Να τους γνωστοποιήσουμε ότι γνωρίζουμε πως κατευθύνουν τις ζωές μας, έχουμε επίγνωση και άποψη γι’ αυτό και με κάποιο τρόπο τους συμβουλεύουμε, τους προειδοποιούμε να βρούνε άλλες μεθόδους καθοδήγησης και ομηρίας γιατί πολύ απλά εμείς ξυπνήσαμε και αρχίσαμε να κλωτσάμε, να επαναστατούμε έστω και δειλά, έστω και αθόρυβα, έστω κι ανοργάνωτα.

Μακάρι μέσα από αυτή τη διαδικασία και τη ζύμωση να υπάρξει ένα αποτέλεσμα, να υπάρξουν συγκεκριμένα αιτήματα και προτάσεις, να υπάρξει ανατροπή στο πολιτικό και οικονομικό σκηνικό, να ξαναγυρίσει η ελπίδα και η πίστη για το μέλλον, να υπάρξει στροφή σε νοοτροπίες, παγιωμένες αντιλήψεις, απόψεις και στάσεις που δυστυχώς αποδείχτηκαν λανθασμένες.

Tο μέλλον θα δείξει...

Όπου μπέχο τρέχω

Η ΔΕΠΑ (Δημόσια Επιχείρηση Αερίου), είναι η εταιρεία που εισήγαγε το φυσικό αέριο στην Ελλάδα.


Το μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΠΑ, ανέρχεται σε 991,2 εκ. ευρώ. Σ’ αυτό συμμετέχει κατά 35% η εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. και κατά 65% το Ελληνικό Δημόσιο. Η ΔΕΠΑ εποπτεύεται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

Τα πιο πάνω αναφέρονται στο επίσημο site της ΔΕΠΑ, (depa.gr). Σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνουν ότι η ΔΕΠΑ ανήκει σε κάθε φορολογούμενο πολίτη, άρα και σ' εμένα.
Τότε ερωτώ. Εγώ γιατί δε δικαιούμαι μπέχο ταξιδάκι; Γιατί εμένα δε με παίρνουν μαζί τους εκδρομούλα εκεί που πηγαίνουν οι εκπρόσωποι της Θεσπρωτίας και των Ιωαννίνων;
Δήμαρχοι, σύμβουλοι, κάτοικοι, πάνε στη Θεσσαλονίκη τρώνε ψαράκια, πίνουν και γλεντάνε στον Πάριο, κάνουν υδρομασάζ στο Porto Palace όπου διαμένουν για να πειστούν λέει ότι το φυσικό αέριο είναι για το καλό μας και να μπορέσουν κι αυτοί με τη σειρά τους να πείσουν εμάς.

Τελικά, αν και γύρισαν χαλαροί δε μπόρεσαν να πείσουν τους "άπιστους" παρόλο που είναι λίγοι. Έτσι η ΔΕΠΑ αποφάσισε να διοργανώσει μία νέα τζάμπα εκδρομούλα, στο εξωτερικό αυτή τη φορά, στην Ιταλία για να πειστούν εκ νέου οι δήμαρχοι, σύμβουλοι, κάτοικοι, μήπως και η Ιταλική αύρα τους εμπνεύσει καλύτερα και καταφέρουν να πείσουν τους άπιστους Θεσπρωτούς-Περδικιώτες.

Εγώ όμως έχω μια απορία σε όλα αυτά. Ο Δημήτρης ο Μπαράτσας (Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ιωαννίνων), με τη σύζυγό του γιατί έπρεπε να πάνε στην Ιταλία για να πειστούν; Ο άνθρωπος είχε ήδη στηρίξει από τις 20 Μαίου, σε δημόσια τοποθέτησή του το έργο, χαρακτηρίζοντάς μάλιστα έργο "πνοής", έργο εθνικής και τοπικής σημασίας.
Εκτός αν παρεξήγησα και θέλουν οι άνθρωποι να βάλουν φυσικό αέριο στο σπίτι τους μετά από σαράντα χρόνια που θα έρθει και στα Γιάννενα, άρα έπρεπε να δούνε τις εγκαταστάσεις στη Ρώμη και στη Φλωρεντία.

Αν είναι έτσι πείτε σας παρακαλώ στη ΔΕΠΑ ότι θέλω κι εγώ κάποτε να βάλω φυσικό αέριο στο σπίτι μου. Αν διοργανώσει κι άλλο κανένα μπέχο ταξιδάκι πάρτε κι εμένα την άπιστη σας παρακαλώ.

Ησυχία μην ξυπνήσουν οι Γιαννιώτες

Αμ δε.  Νομίζεις...

Οι Γιαννιώτες είναι γνωστοί σε όλους και ιδιαίτερα στους ίδιους τους Γιαννιώτες, για τη συλλογικότητα, αγωνιστικότητα και συμμετοχικότητά τους. Είναι αυτοί που ιστορικά, τουλάχιστον στη σύγχρονη ιστορία, θα βγουν πρώτοι στους δρόμους διεκδικώντας μια θέση στην παραλία μόλις φτιάξει ο καιρός.


Είναι αυτοί που πρώτοι θα παλέψουν και θα συγκρουστούν για μια θέση παρκινγκ στη Γαριβάλδη.

Είναι η λεβεντιά τους και η επαναστατικότητά τους που θα ξεδιπλωθεί στις λαϊκές πίστες και στα ουζερί της πόλης

Είναι αυτοί που πρώτοι θα διαδηλώσουν μόλις τους πασάρεις ή αν έστω υποψιαστούν ότι θέλεις να τους πασάρεις τα σκουπίδια στο χωριό τους.

Είναι αυτοί που πρώτοι θα προτάξουν τα στήθη τους και θα ξεσηκωθούν με ανυπολόγιστες συνέπειες όταν τους ξυπνήσεις από το μακάριο ύπνο τους ή τους πειράξεις τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ.

Είναι τέλος αυτοί που θα τους δεις πρώτους να συμμετέχουν γεμάτοι όρεξη, ιδέες, δύναμη, αποφασιστικότητα και ζωντάνια σε εθελοντικές δράσεις για την καλυτέρευση της ποιότητας της πόλης τους και της ζωής τους,

Απλά έχουν ένα ιδιόμορφο στυλ συμμετοχής. Τους αρέσει πάρα πολύ να δίνουν τα εύσημα στους πέντε-δέκα οργανωτές-εθελοντές, αλλά να παρακολουθούν από κάποιο μαγαζί. Είναι κάτι σα να λέμε «Εθελοντισμός από απόσταση» ή καλύτερα «Νοητή Συμμετοχή», «Συμμετέχω μ’ ακούς;», κλπ.

Με τον ίδιο απαράμιλλο Γιαννιώτικο αγωνιστικό και συμμετοχικό τρόπο, οι ίσως διακόσιοι «Αγανακτισμένοι» Γιαννιώτες, μαζεύτηκαν χθες μπροστά από τη Νομαρχία για να δείξουν σε όλον τον κόσμο για ακόμη μια φορά «ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΙΑΝΝΙΩΤΕΣ».

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΝΝΕΝΑ. ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ. ΤΕΛΟΣ.

Παγκάκι πριν-Παγκάκι μετά

Επιτέλους κάποιοι από τη Δημοτική αρχή μερίμνησαν και μπάλωσαν κάποια φθαρμένα παγκάκια στην παραλίμνια περιοχή κοντά στην πλατεία Μαβίλη.

 

Στην κυριολεξία όμως τα μπάλωσαν! Ίσως το patchwork να είναι κι αυτό μια σύγχρονη μορφή τέχνης που μπορεί να εφαρμοστεί και στα παγκάκια.

Δεν ξέρω απλά αν πρόλαβαν από το Travel channel όταν έκαναν τα γυρίσματα στην περιοχή μας να γυρίσουν το σύγχρονο αυτό θαύμα που στολίζει την πόλη μας.

Στρος Καν

Η αστυνομία της Νέας Υόρκης ανέκρινε τον Ντομινίκ Στρος Καν, σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση 32χρονης καμαριέρας.

Το περιστατικό συνέβη στο ξενοδοχείο Σοφιτέλ. Όπως κατήγγειλε η ίδια, βρισκόταν στη σουίτα του Στρος Καν, όταν ο 62χρονος βγήκε από το μπάνιο γυμνός, της όρμησε και την έριξε στο πάτωμα. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, ο Στρος Καν της ζήτησε να του κάνει στοματικό έρωτα!

Καλά ρε αθεόφοβε Στρος δεν παίζεσαι! Δε σου φτάνει που πηδάς καθημερινά 13.000.000 Έλληνες, ξεφτιλίστηκες για μια καμαριέρα στο Μανχάταν;


Αλλά τι περιμένεις; Αχόρταγοι αυτοί οι πολιτικοί.
Μήπως αυτά τα κάνει γιατί δεν του κάθεται η Μέρκελ ή μήπως ακολουθεί το παράδειγμα του Μπερλουσκόνι ελπίζοντας έτσι να κερδίσει τις εκλογές στη Γαλλία;

Ξεφτίλα

Την Πέμπτη το Πνευματικό Κέντρο, στα πλαίσια των παραστάσεων «Όπου μπέχο τρέχω», κάλεσε τον Σ. Κούλογλου για την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου». Μη με ρωτήσετε τι συζήτηση έγινε στο τέλος γιατί δεν άντεξα κι έφυγα στο μισάωρο.

Όλο το σκηνικό Mία απίστευτη Ξεφτίλα. Αρχικά ο χειριστής δε μπορούσε να βάλει το DVD να παίξει και πειραματιζόταν επί δέκα τουλάχιστον λεπτά να βρει τον τρόπο για να ξεκινήσει την ταινία από την αρχή. Αφού απελπίστηκε, άρχισε να τη γυρνάει πίσω, μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας. Από τη μέση ως την αρχή την είδαμε σαν πρώτη προβολή σε Rev.
Για να μην τον αδικήσουμε κιόλας, κάποια στιγμή τα κατάφερε. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι άρχισε και η προβολή. Μείναμε για αρκετά λεπτά κοιτώντας το κουμπί «έναρξη».

Για να μην πλατειάζω η ταινία άρχισε μετά κόπων και βασάνων και με τη βοήθεια των παραινέσεων των θεατών, που καλύτερα δηλαδή να μην είχε αρχίσει. Φανταστείτε ότι η δική σας τηλεόραση στο σπίτι σας έχει σίγουρα μεγαλύτερη οθόνη. Δεν συζητώ φυσικά καν για την εικόνα και τη φωνή. Με γύρισε πολλά χρόνια πίσω, τότε που έβλεπα κάτι ελληνικές επετειακές ταινίες που προβάλλονταν οι ειδήσεις, σαν κινηματογράφος.
Να φανταστείτε ότι ακόμη και τα επίκαιρα προβάλλονταν με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια εκείνη την εποχή, συνυπολογίζοντας φυσικά την τεχνολογική τους κατάσταση.

Ο χαρακτηρισμός ξεφτίλα ίσως και να είναι επιεικής για το μέγεθος της συνολικής παρουσίασης.

Ο Δήμαρχος, ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και η Διευθύντρια του Πνευματικού κέντρου έπεσαν οι «καημένοι» από τα σύννεφα. Φυσικά αυτό που κυρίως τους ένοιαζε ήταν ότι ξεφτιλίστηκαν στα μάτια του Κούλογλου, γιατί αν τους ένοιαζε για το πόπολο των Γιαννιωτών, θα ήταν γνώστες της ξεφτίλας από την προηγούμενη προβολή που είχαν κάνει με τα ντοκιμαντέρ του 13ου φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Τότε δεν είχε θορυβηθεί κανείς. Σιγά μη σκεφτόμαστε και τους παγουράδες τώρα.

Αγαπητέ κ. Ελισάφ, πραγματικά εκτιμώ την προσπάθειά σας, αλλά με «πορδές δε βάφονται αυγά». Είπαμε κρίση-κρίση, αλλά είναι προτιμότερο να το κλείσετε το μαγαζάκι που ονομάζετε «Πνευματικό Κέντρο», παρά να ξεφτιλιζόμαστε όλοι μαζί.

Εμείς οι Γιαννιώτες δεν είμαστε όλοι της Γαριβάλδη. Έχουμε δει στη ζωή μας και πέντε καλές παραστάσεις, ενημερωνόμαστε και λίγο, παλεύουμε καμιά φορά και την πνευματική μας καλλιέργεια, έχουμε κι ένα καλό πολλές φορές βιωτικό επίπεδο. Δεν είναι σωστό να μας υποτιμάτε και κυρίως με τέτοιο τρόπο. Αν δεν μπορείτε να αγοράσετε ούτε έναν προτζέκτορα της προκοπής, την επόμενη φορά που θα τολμήσετε να προβάλετε μια ταινία, έχω να σας προτείνω τα εξής:

1. Να με πάρετε ένα τηλέφωνο να σας φέρω το δικό μου από το σπίτι

2. Να ζητήσετε να σας κάνει κάποιος από την πόλη μια δωρεά.

3. Να πάτε να νοικιάσετε έναν.

4. Να κάνετε προβολή σε μια αίθουσα του Ψυχαγωγικού Πάρκου Παραλίμνιο και δε μας πειράζει εμάς ειλικρινά, βάλτε μας και 3,4,5, ευρώ εισιτήριο.

Αυτό όμως που πραγματικά έχω να σας συμβουλέψω και που πιστεύω ότι ίσως σώσει λίγο την κατάσταση, είναι να βάλετε ένα κουτάκι στην είσοδο του Πνευματικού Κέντρου «Υπέρ Εξοπλισμού», έτσι ώστε όλοι όσοι προσέρχονται να παρακολουθήσουν τις συμπαθητικές μεν αλλά φτωχομπινέδικες παραστάσεις που ανεβάζετε, να προσφέρουν τον οβολό τους, μήπως και μ’ αυτόν τον τρόπο καταφέρετε εκεί στο Πνευματικό να αγοράσετε έστω κάποιον υποτυπώδη εξοπλισμό 

Ο κύριος Πηδηχτ-όπουλος

Σήμερα θα μιλήσουμε για κάποιον «Πηδηχτ-όπουλο» αναπληρωτή καθηγητή που εδρεύει σε κάποιο Τμήμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Κύριο χαρακτηριστικό του Τμήματος είναι ότι η πλειοψηφία του αποτελείται από φοιτήτριες.
Ο «Πηδηχτ-όπουλος» έχει ως διδακτική μέθοδο να καλεί τις φοιτήτριές του πρώτα για μία εξέταση από το κρεβάτι του και μετά από τα έδρανα του Πανεπιστημίου.
Αν κάποιο κορίτσι αποφασίσει να πάρει τα «πριβέ» Σεμινάρια θα μπορέσει να φτάσει και στο στόχο της, το πτυχίο. Αν όμως δεν ενδώσει και αντισταθεί στις ορέξεις του πνευματικού αυτού πατέρα, τότε μαύρο φίδι που την έφαγε. Μπορεί να σέρνεται εξάμηνα ατελείωτα, μόνο με το δικό του μάθημα και πτυχίο να μη βλέπει στον ορίζοντα.
Το γεγονός αυτό της θρασύτατης ανηθικότητας όλοι το γνωρίζουν, χρόνια τώρα, εντός των πυλών και όχι μόνο του Πανεπιστημίου. Φυσικά μένει ατιμώρητο, γιατί πολύ απλά κανένας δεν τολμά να το αγγίξει. Ποιος από τους συναδέλφους του "πνευματικού" αυτού ανθρώπου θα τολμούσε ποτέ να καταφερθεί εναντίον του; Σήμερα εσύ αύριο εγώ.
Ποιο παιδί 18 και 22 ετών θα μπορούσε να τα βάλει με την εξουσία του Αναπληρωτή καθηγητή; Ποιος γονέας θα μπορούσε να βγάλει άκρη σε ένα σύστημα καλυμμένης ανηθικότητας, ατιμωρησίας και αυθαιρεσίας;
Ο αχόρταγος και ανικανοποίητος «Πηδηχτ-όπουλος» τα γνωρίζει όλα αυτά πολύ καλά. Χωρίς κανένα όριο και φραγμό, χρόνια τώρα, εκβιάζει απροκάλυπτα τις απελπισμένες φοιτήτριες, προσπαθώντας να τις παρασύρει στο κρεβάτι του με αντάλλαγμα το πτυχίο τους.

Αν θέλει λοιπόν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων να συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων και των πλέον άρτια οργανωμένων Πανεπιστημίων της χώρας, ας φροντίσει να αποβάλλει από τους κόλπους του όσους και όσες το ντροπιάζουν.

Αποχή

Αποφάσισα όλο αυτό το διάστημα να κάνω αποτοξίνωση από κάθε είδους ειδησεογραφία, αλλά και να αδιαφορήσω για την οποιαδήποτε κιτσιά, μιζέρια και κακομοιριά που «στολίζει» την πόλη μου. Δυστυχώς ενώ αρχικά πίστευα ότι η αποχή θα με έκανε να αισθανθώ καλύτερα τελικά ο στόχος δεν επιτεύχθηκε.

Υπάρχει τόση μεγάλη ανασφάλεια, ψυχοπλάκωμα, κινδυνολογία κι εγκατάλειψη στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δυστυχώς δεν υπάρχει πια καμία ελπίδα για την ύπαρξη κάποιου μυστικού φίλτρου ευθυμίας. Η ψυχολογία της μάζας που συμπαρασύρει τα πάντα, βρίσκεται για πρώτη ίσως φορά στη νεότερη ιστορία σε κατάσταση απίστευτης ανασφάλειας και συγκεχυμένης πληροφόρησης που την οδηγεί σε εθνική θλίψη, έως και κατάθλιψη.

Είναι αυτή η αίσθηση που δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει, που για πρώτη φορά λες να έχουμε την υγεία μας, αλλά πραγματικά το εννοείς, που δε σχεδιάζεις ούτε για το άμεσο μέλλον, δε συζητάμε πια για το μακρινό, που προσπαθείς να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν αλλά κατά βάθος αισθάνεσαι τύψεις που τα έκανες, αλλά και δεν τα ευχαριστιέσαι γιατί σου κόστισαν κάτι παραπάνω, που προσπαθείς να αναθεωρήσεις πράγματα και καταστάσεις χωρίς τη θέλησή σου, που ακούς κάθε μέρα και μια καινούρια ιστορία προβληματισμού, πόνου και θλίψης, που κάνεις κάθε μέρα το λογιστή στο σπίτι σου, που ψάχνεις εναγωνίως να βρεις κάτι που θα σε κάνει να γελάσεις, που ανακαλύπτεις ότι το χιούμορ σου έχει αρχίσει να σε εγκαταλείπει, που δεν έχεις τη διάθεση να μεταδώσεις όνειρα στα παιδιά σου…

Το μεγάλο ζήτημα πλέον για τη χώρα δεν είναι το χρέος που μας βαραίνει, αλλά η ψυχική ισορροπία των πολιτών της και δυστυχώς όταν χάσεις τον έλεγχο σ’ αυτόν τον τομέα δεν υπάρχει αναδιάρθρωση.
Θα χρωστάμε για πολλά πολλά χρόνια την ψυχική μας ισορροπία και την πιθανή ευτυχία μας.

Η ελπίδα και τα όνειρα είναι το μεγάλο στοίχημα αυτή τη στιγμή.

Ζωή σ' εσάς

Κύριε Περιφερειάρχη

φανταστική η σκέψη όποιου κι αν ήταν, αν και είμαι σίγουρη ότι ήταν δική σας, να βάλετε αυτόν τον πραγματικά καλαίσθητο πίνακα σε ψιλομπεζάκι έξω από το κτίριο της Περιφέρειας για να ενημερωνόμαστε όλοι οι πολίτες καθημερινά και έγκυρα για το ποιος πέθανε ή ποιανού τελείται το μνημόσυνο.  

Θα μου επιτρέψετε να σας κάνω μια μικρή παρατήρηση, πάντα με την καλή μου διάθεση.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη το φτιάξατε λίγο μικρό. Όσο θα βαθαίνει και θα επεκτείνεται η κρίση τόσο αυτό θα γεμίζει. Θα σας πρότεινα λοιπόν να τολμούσατε μια επέκταση, γιατί όχι και μια ανακαίνιση του εξωτερικού χώρου του κτιρίου με επένδυση από τέτοιους πίνακες.

Αλήθεια κ. Περιφερειάρχη μου, τώρα που θα επαναπατρίσετε και τις πολύτιμες εικόνες σας, μεγάλη η χάρη σας, δεν τις βάζετε κι αυτές στον τοίχο της Περιφέρειας πάνω από τον πίνακα με τα κηδειόσημα;

Πολύ θα του πήγαιναν.

Μια πονεμένη ιστορία πολιτικής ασυλίας

Μία οικογενειακή ιστορία που κόστισε στον Ελληνα 19.000, αλλά που κατά βάθος του κοστίζει πολύ περισσότερα εντός και εκτός συνόρων ... 


Γράφει η Σταυρούλα
Για να καταλάβετε τι εννοώ, δώστε βάση σε αυτή την οικογενειακή ιστορία: ο κύριος Π.Σ. και η κυρία Μ.Α., μετά από έναν αποτυχημένο γάμο αποφάσισαν να χωρίσουν. Όπως κάθε πολιτισμένο ζευγάρι, χώρισαν τα πάντα: τα χρήματα που είχαν στην άκρη, τα ακίνητα και τις ώρες επικοινωνίας με το ανήλικο παιδί τους.

Μόνο που η Μ., κάποιο καιρό αργότερα, αποφάσισε να σταματήσει να ακολουθεί τους όρους που είχε αποδεχτεί, εμποδίζοντας τον πρώην σύζυγό της να βλέπει το παιδί τους τις προσυμφωνημένες ώρες και ημέρες. Ο Π. τότε αποφάσισε να ακολουθήσει τον μόνο νόμιμο δρόμο που προβλέπεται από τη δικαιοσύνη: να καταθέσει μήνυση εναντίον της πρώην συζύγου του για «παραβίαση των όρων επικοινωνίας του με το παιδί τους, όπως είχαν καθοριστεί με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών». Απλά και πολιτισμένα, και με τη σιγουριά πως θα βρει το δίκιο του.

Αμ δε! Βλέπετε, η κυρία Μ.Α. προστατεύεται από άσυλο. Όχι, δεν κατέφυγε με το παιδί της σε πανεπιστημιακό χώρο διότι η κυρία αυτή είναι βουλευτής. Έτσι η Μιλένα Αποστολάκη, για την........ οποία μιλάμε, δεν λογοδότησε ποτέ για την απόφασή της να γράψει στα παλιά της τα παπούτσια τους νόμους του κράτους που υποτίθεται πως υπηρετεί. Κρύφτηκε πίσω από τη βουλευτική της ασυλία, την οποία αρνήθηκαν να άρουν οι συνάδελφοί της όταν αυτό ζητήθηκε.

Το θέμα όμως δεν έληξε εδώ. Ο πρώην σύζυγος της κυρίας Αποστολάκη κατέφυγε στο Ευρωδικαστήριο, το οποίο όπως ήταν αναμενόμενο τον δικαίωσε, επιδικάζοντας πρόστιμο 12.000 ευρώ στην Ελληνική Βουλή για κατάχρηση της βουλευτικής ασυλίας και 7.000 στον ενάγοντα για τα δικαστικά του έξοδα.

Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση, όχι μόνον γιατί αποκαλύπτει περίτρανα τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίον σκέπτονται και συμπεριφέρονται οι Έλληνες Βουλευτές, αλλά επιβεβαιώνει την κατάχρηση της Βουλευτικής Ασυλίας και σε θέματα που δεν έχουν καμία σχέση με τις Πολιτικές τους Ενέργειες, και κατ' επέκταση επισφραγίζουν τις κατηγορίες περί διαφθοράς!

Οι ευρώ-δικαστές με πλειοψηφία 6 προς 1 (μειοψήφησε ο Έλληνας δικαστής Σπ. Φλογαΐτης, υποστηρίζοντας ότι η προσφυγή Συγγελίδη έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη) έκριναν ότι η απόρριψη του αιτήματος άρσης ασυλίας παραβιάζει το δικαίωμά του να έχει πρόσβαση στα ελληνικά δικαστήρια (άρθρο 6 παράγραφος 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων).

Όπως είναι φυσικό, το Ευρωδικαστήριο δεν είδε καμιά σύνδεση μεταξύ της επίδικης συμπεριφοράς της κ. Αποστολάκη και των βουλευτικών της καθηκόντων. Παράλληλα θεωρεί στοιχείο άνισης μεταχείρισης το γεγονός ότι, ενώ ο κ. Συγγελίδης εμποδίζεται να κινηθεί ποινικά εναντίον της βουλευτού, πρώην συζύγου, εκείνη διατηρεί το δικαίωμα αυτό!

Οι αποφάσεις του Ευρωδικαστηρίου συνδέουν ευθέως τη βουλευτική ασυλία με την άσκηση των καθηκόντων κάποιου στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών αρμοδιοτήτων του. Το σκεπτικό είναι ότι έτσι προστατεύεται η ελευθερία έκφρασης των βουλευτών και κατοχυρώνεται η ανεξαρτησία της πολιτικής δράσης τους. Οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα ΔΕΝ ΥΠΑΓΕΤΑΙ σε αυτό το πλαίσιο προστασίας και πρέπει αυτόματα να γίνεται άρση της ασυλίας των εμπλεκόμενων πολιτικών προσώπων.

Ποιο είναι λοιπόν το τελικό αποτέλεσμα; Η Μιλένα Αποστολάκη το παίζει τζάμπα μάγκας και καταπατά με το έτσι θέλω τους νόμους (ξέροντας πως δεν θα πληρώσει η ίδια), ένας πολίτης αδικείται κατάφωρα και δεν μπορεί να απευθυνθεί πουθενά έτσι ώστε να βρει το δίκιο του, και όλοι εμείς πληρώνουμε 19.000 ευρώ για χάρη της Μιλένας και των συναδελφων της που την "προστάτευσαν".

Και παρόλα αυτά, η οικογενειακή αυτή υπόθεση δεν έφτασε σε καμία αίθουσα ελληνικού δικαστηρίου για να εκδικαστεί. Η κυρία Αποστολάκη μπορεί με την ησυχία της και χωρίς κανένα απολύτως κόστος να συνεχίσει να κάνει του κεφαλιού της...

Τουριστικές Προσφορές

Θέλετε να πλύνετε το λεωφορείο σας και δεν έχετε που; Εμείς σας προσφέρουμε το ιδανικό περιβάλλον.
 Άνετο πάρκινγκ!
Ειδυλλιακό χώρο!
Δωρεάν νερό!
Ελάτε στον παραλίμνιο δρόμο των Ιωαννίνων να μας γνωρίσετε. Είμαστε σίγουροι ότι θα μείνετε ικανοποιημένοι και θα μας ξαναπροτιμήσετε.

Τουριστική κακομοιριά

Τώρα που έφυγε ο αγαπημένος μου Γκόντας και η παράταξή του, ευτυχώς για εμάς, όλα έχουν γίνει ρημαδιό. Έτσι τουλάχιστον καταγγέλλει. Λέει ότι δεν έχει γίνει ούτε ένα έργο, δεν έχει καλυφτεί μία λακκούβα στο λεκανοπέδιο, δεν έχει δοθεί καμία λύση στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, κι άλλα πολλά. Για μια φορά θα αναγνωρίσω ότι έχει κι ένα δίκιο ο ναύαρχος. Ρημαδιό άφησε κι ακόμη πολλά εξακολουθούν να είναι ρημαδιό.
Για να λέμε όμως και την αλήθεια πολύ χάρηκα που έφυγε κι ας υπάρχει ρημαδιό.

Υπάρχουν πράγματι πολλά πράγματα που δεν μπορούν να διορθωθούν από τη μία μέρα στην άλλη και χρειάζονται δουλειά, ιδέες, φαντασία, χρήματα, αποφασιστικότητα κι άλλα πολλά.
Αλλά υπάρχουν και κάποια άλλα που το μόνο που χρειάζονται είναι παρατηρητικότητα κι ενδιαφέρον. Για να δώσω ένα παράδειγμα, όσες συσκέψεις και να γίνουν για να βρεθούν τρόποι προώθηση της πόλης μας ως πόλου έλξης τουριστών, όσο και να σπάνε το κεφάλι τους οι επιτροπές να κατεβάσουν ιδέες, όσο κι αν περιφέρουμε τη φέτα ΔΩΔΩΔΝΗ σε Ελλάδα κι εξωτερικό ως αξιοθέατο της περιοχής μας, κακομοίρηδες, μίζεροι κι αναποτελεσματικοί θα παραμένουμε.

Πόσα λεφτά, πόση έλλειψη σεβασμού, πόσο ρεμπελιό, πόση κακομοιριά και πόση ανευθυνότητα χρειάζεται για να αφήσεις άβαφτα μια σειρά από κάγκελα στο στολίδι της πόλης μας, τη λίμνη;

Εκτός αν είναι το γνωστό τεστ "Πριν" και "Μετά", οπότε ζητάω ταπεινά συγγνώμη.

Σιχαθήκαμε

Παρακολουθώ άναυδη όλο αυτό το διάστημα τον ηθικό ξεπεσμό στον οποίο έχει περιέλθει η πόλη μας.

Αυτό που με λυπεί και με απογοητεύει περισσότερο στην πολιτική μας σκηνή είναι ότι ακόμη και σήμερα μας περνάνε για πολύ κάφρους. Μια μερίδα του κόσμου είναι και θα συμφωνήσω. Υπάρχει όμως και μία άλλη μερίδα πολιτών που δεν είναι. Αυτή έχει σιχαθεί κάποιοι «πολιτικοί» να νομίζουν ότι είναι μαριονέτες και καθοδηγητές της, ότι είναι άτομα κατώτερης νοημοσύνης και αντίληψης, ότι είναι όμηροι αυτών που θεωρούν τον εαυτό τους πιο έξυπνο και πιο μάγκα από αυτούς. Αυτών που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να «στρώνουν» την πολιτική τους καριέρα μέσα από τις προσωπικές τους βεντέτες , να γαντζώνονται από τις καρέκλες τους για να μην τις χάσουν. Αυτών που δεν έχουν ούτε καν την υποτυπώδη αξιοπρέπεια να προσποιηθούν ότι ξέρουν να χάνουν και ότι το κυρίαρχο ενδιαφέρον τους είναι μια γόνιμη αντιπολίτευση για το καλό της πόλης και των ψηφοφόρων της.

Ακούγοντας τις θρασύτατες μεγαλοστομίες και τις απίστευτες «Κατινιές», κάποιων προηγούμενων ηγετών του Δημαρχείου το μόνο που πλέον δεν μπορεί να κάνει ο πολίτης, είναι να παρακολουθεί με απάθεια τα τεκταινόμενα, να διακωμωδεί την κατάντια μας, να δικαιολογεί τον ξεπεσμό του πολιτικού μας συστήματος.
Στον κατήφορο αυτό κατρακυλάει μαζί και η αριστερά στο όνομα των τιμητών της μειοψηφίας του «Αδικημένου» προλεταριάτου.
Αυτό που δεν έχουν καταλάβει ή κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν είναι ότι σιχαθήκαμε να βλέπουμε τους τμητές του εργατικού δικαίου έξω από το Δημαρχείο, σιχαθήκαμε τις κομματικές ίντριγκες, σιχαθήκαμε τις βεντέτες, σιχαθήκαμε την ομηρία στην πόλη μας, σιχαθήκαμε το «ξεκατίνιασμα», σιχαθήκαμε να υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, σιχαθήκαμε τις προσποιητές επαναστάσεις του «δικαίου», σιχαθήκαμε τις θεατρινίστικες κορώνες, σιχαθήκαμε την έλλειψη σεβασμού στο πρόσωπό μας, σιχαθήκαμε να καλύπτουμε και να ανεχόμαστε την παρανομία, την ανηθικότητα και το θράσος.

Θέλουμε πίσω τα ΜΑΤ στο ΧΥΤΑ

Αγαπητέ κ. Δήμαρχε

αν μπορείτε μην απασχολείται για πολλές ημέρες τα ΜΑΤ έξω από το Δημαρχείο, γιατί θα χρειαστεί να μεταβούν ξανά στο ΧΥΤΑ στο Ελληνικό. Άκουσα ότι η  Λαϊκή Συνέλευση αποφάσισε να αρχίσει ξανά τον αγώνα και τα μπλόκα, υψώνοντας εντός των ημερών το μπαϊράκι της νέας επανάστασης στην Τσούκα.

Μην ανησυχείτε για το Δημαρχείο θα το φυλάξει το ΠΑΜΕ, άλλωστε απέναντι πήγαν οι άνθρωποι, δεν έφυγαν, εκτός αν έρθετε σε συνεννόηση μαζί τους και τους πείσετε να πάνε αυτοί στο Ελληνικό να συμπαρασταθούν στους αγωνιστές των Μουζακαίων και όλων των Κατσανοχωριτών, νυν Τζουμερκιωτών.

Μπορείτε να τους δωρίσετε στον κ. Σεντελέ σαν εθελοντές αγωνιστές, γιατί όπως δήλωσε είναι σίγουρος ότι του σκάβετε το λάκκο πίσω από την πλάτη του και με υποχθόνιο τρόπο πάτε να φτιάξετε το ΧΥΤΥ στο ΧΥΤΑ.

 Άλλα λέει λέτε δημόσια κι άλλα κεκλεισμένων των θυρών.

Πάντως μεταξύ μας δεν θα ήταν άσχημη και η ιδέα του αντιπερισπασμού.

"Δημόσιος Χώρος"

Αγαπητοί μου άρχοντες
το να ενεργοποιείς τους πολίτες σου και να τους κάνεις να αισθανθούν δικούς τους, τους δημόσιους χώρους , δεν είναι απλή υπόθεση και δεν γίνεται ως δια μαγείας, με ένα απλό τηλεοπτικό κάλεσμα για παράδειγμα.
Στα Χανιά ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, αντιμετωπίζει το θέμα πολύ σοβαρά και επιστημονικά και διοργανώνει ένα τετραήμερο με θέμα το δημόσιο χώρο.
Δημοσιεύουμε την πρόσκληση:

Το p_public, με άξονα την επικοινωνία, την εξωστρέφεια και τη δημιουργία, στοχεύει στην αποκατάσταση της σχέσης του δημόσιου χώρου τόσο με τον κάτοικο, όσο και με τον επισκέπτη.
Στα πλαίσια της γενικότερης αναδιάρθρωσης της ζωής και της οικονομίας στην Ελλάδα, θεωρούμε σημαντική τη βελτίωση της όψης και λειτουργίας των πόλεων μας, έτσι ώστε όχι μόνο να προσφέρουν ένα ευχάριστο περιβάλλον για τους κατοίκους τους, αλλά και μία αξιομνημόνευτη εικόνα για τους επισκέπτες τους.
Μετά από την περσινή επιτυχία της διοργάνωσης του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Χανίων “p_public – Τα Χανιά Αλλιώς”, η διερεύνηση και προβληματική στην έννοια του δημόσιου χώρου συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά. Προσκαλούμε νέους αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, δημιουργικές και εθελοντικές ομάδες από όλη την χώρα και την Ευρώπη, να παρουσιάσουν, στις 3,4,5 και 6 Ιουνίου 2011, εργασίες, μελέτες, προτάσεις και δράσεις για τη βελτίωση και την ωφέλιμη αξιοποίηση του δημόσιου χώρου, σε ένα συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου, στην πόλη των Χανίων.

Πέραν τούτου, μετά την περσινή επιτυχία, γίνεται προσπάθεια να καθιερωθεί το γεγονός ως ετήσια δραστηριότητα της πόλης των Χανίων και να αναδειχθεί το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου σε πλατφόρμα επικοινωνίας και ανταλλαγής ιδεών σε εθνικό, αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Παράλληλες εκδηλώσεις στο δημόσιο χώρο (μουσική, θέατρο, eco-Info points, παιχνίδια, installations, ποδηλατοπορείες, υπαίθριο πικ-νικ κ.α.), σε πολλά σημεία της πόλης και όλες στο πλαίσιο μιας εθελοντικής συνεργασίας, θα συμπληρώσουν τις αρχιτεκτονικές προτάσεις και θα μετασχηματίσουν τη συζήτηση σε βιωματική εμπειρία.

Η διοργάνωση, είναι μία εθελοντική δράση νέων και μια ενέργεια για την προβολή του έργου νέων επαγγελματιών και δημιουργών. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.

Ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού 2011

Το έτος 2011 ανακηρύχθηκε «Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντικών Δραστηριοτήτων που προωθούν την ενεργό συμμετοχή του πολίτη». Χαμπάρι δε θα είχαμε πάρει εδώ στην επαρχεία, πίσω από τα βουνά, αν δεν ερχόταν ο Καλλικράτης, το ΔΝΤ και όλη η οικονομική και θεσμική κρίση μαζί. Οι αρμόδιες υπηρεσίες, η πολιτική μας εξουσία, η τοπική μας αυτοδιοίκηση, πολύ απλά δεν έχει μάθει να οργανώνει καμπάνιες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για εμάς τους πολίτες, αλλά το μόνο που ξέρει είναι να μας καλεί να συμμετέχουμε σε κλασικές δοκιμασμένες συνταγές, τύπου δεντροφύτευση.

Το υιοθετημένο πάρκο για το οποίο μας μίλησε ο κ. Φίλιος στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη,  βάφτηκε από τους νέους του "γονείς". Από που πήραν άδεια για τα χρώματα που έβαψαν τα παγκάκια; Μήπως στην περίπτωση υιοθεσίας μπορούμε ανεξέλεγκτα να κάνουμε ότι θέλουμε στο δικό μας πλέον χώρο;

Ακούσατε εσείς π.χ. από τους αρμόδιους δημοτικούς μας άρχοντες, ότι φέτος είναι το Ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού; Όχι, φυσικά. Το μόνο που ακούμε είναι ότι δημιουργήθηκε ένα τμήμα εθελοντισμού στο Δήμο και ότι πρέπει όλοι να προσφέρουμε εθελοντικά-δωρεάν τις υπηρεσίες μας.
Να καθαρίσουμε, με λίγα λόγια την πόλη, να αναλάβουμε τον τομέα πρασίνου, ο καθένας στη γειτονιά του, να υιοθετήσουμε πάρκα, πλατείες, το εργοτάξιο του Δήμου, κλπ.
Ο «μεγάλος» Καλλικρατικός μας Δήμος όταν και εάν το επιθυμούμε είναι στη διάθεσή μας, να μας δώσει τα απαραίτητα υλικά εθελοντισμού, δηλαδή σακούλες, γάντια, τσουγκράνες, απορριμματοφόρα, φτυάρια, χρώματα, κλπ.

Όπως φυσικά έχετε αντιληφθεί, οι άνθρωποι πολύ απλά ψάχνουν τζάμπα εργατικό δυναμικό για το Δήμο και όχι ευαισθητοποιημένους πολίτες.

Ο εθελοντισμός αγαπητοί κύριοι, είναι από τις πολυτιμότερες προσφορές του ανθρώπου στην κοινωνία. Δεν μπορεί όμως σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει την εργασία. Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση μια κοινωνία να βασιστεί στον εθελοντισμό για να λειτουργήσει στην καθημερινότητά της. Το σίγουρο είναι ότι θα αποτύχει. Ο εθελοντής λειτουργεί και προσφέρει συμπληρωματικά και περιστασιακά σε δομές, θεσμούς και λειτουργίες. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.

Η εθελοντική δράση, για να επιτύχει το στόχο τον οποίο έχει θέσει, χρειάζεται πέρα από τη δωρεάν προσφορά των εθελοντών και οικονομικούς πόρους για να να είναι αποτελεσματική, π.χ. Γιατροί χωρίς σύνορα, Action Aid, Special Olympics, Ερυθρός Σταυρός, κλπ.

Θα σας συμβούλευα, λοιπόν,  για να πετύχετε το στόχο σας, να οργανώσετε ένα σωστά οργανωμένο τμήμα εθελοντισμού, με σαφείς στόχους και πρόγραμμα, με δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών, με οικονομικούς πόρους και προϋπολογισμό κι όχι να βγαίνετε να κάνετε δηλώσεις και καλέσματα μέσω ΜΜΕ.
Με τον τρόπο που ακολουθείτε σήμερα δεν μπορείτε να πείσετε κανένα.

Δέντρο-Αποθήκη

Έχετε μαγαζί στη Γαριβάλδη και δεν έχετε που να αποθηκεύσετε τις σκούπες, τα φαράσια, τις μοκέτες και ότι άλλο σας περισσεύει; Μην ανησυχείτε καθόλου. Τώρα υπάρχουν στο παρκάκι κάτι θάμνοι-δέντρα μούρλια. Το τέλειο καμουφλάζ. Ανακαλύψτε τα.

Εσείς απλά πάρτε τα εργαλεία καθαρισμού και όχι μόνο, βρείτε το δικό σας δεντράκι στο παραλίμνιο πάρκο και αποθηκεύστε τα.
Σας υποσχόμαστε ότι δε θα φαίνεται απολύτως τίποτα από το τραπέζι που θα απολαμβάνουν οι θαμώνες σας τον καφέ ή το ποτό τους. Εγγυημένη αποθήκευση.



Κομποστοποίηση, Μέρος 2ο

Η καθαριότητα των κάδων κομποστοποίησης δεν παρατηρείται παντού. Εξαρτάται από το σημείο τοποθέτησής τους, από την ενδεχόμενη ύπαρξη άλλων μικρών συμβατικών καλαθιών για απορρίμματα, από την επισκεψιμότητα του χώρου, από την πληροφόρηση των πολιτών.

 Με γνώμονα τα παραπάνω, αν υπήρχαν στους κοινόχρηστους χώρους καλάθια για να πετάνε οι άνθρωποι τα σκουπίδια τους, αν υπήρχαν μέσα στους κάδους κομποστοποίησης μερικά κλαδάκια για να λειτουργούν σαν κράχτης,

αν υπήρχε έξω ή δίπλα από τους κάδους πληροφοριακό υλικό για τη χρήση τους

τότε δε θα παρατηρούσαμε την ύπαρξη απορριμμάτων μέσα στους κάδους.

Αλλά αυτά είναι υπερβολικά μεγάλες απαιτήσεις για την πόλη που ζούμε.

Κομποστοποίηση, Μέρος 1ο

Έξω από το κάστρο, προς την κατεύθυνση της λίμνης, υπάρχουν πάρα πολλά κλαδιά και φύλλα πεσμένα στο χώμα.

Λίγο πιο πέρα περιμένει ένας από τους κάδους κομποστοποίησης, που έχουν τοποθετηθεί κατά μήκος της παραλίμνιας περιοχής, για να τα υποδεχτεί.

Φυσικά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να βρεθεί κάποιος άνθρωπος να τα πετάξει μέσα.
Δυστυχώς για εμάς, δεν έχουν ενσωματωμένο navigator.
Ίσως ένας υπάλληλος του Δήμου, θα βοηθούσε την κατάσταση, αν, λέμε αν τα οδηγούσε στον κάδο.

Εκτός αν υπάρχει οδηγία να κρατιούνται οι κάδοι καθαροί και δεν το ξέρουμε.

Γκαρσονιέρα-Εκδοτήριο-Καφέ

Ούτε δύο μήνες δεν πέρασαν

και το ΚΤΕΛ Ιωαννίνων, ο Πρόεδρος και οι μέτοχοι, συμμορφώθηκαν σχεδόν αμέσως με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε παράνομη τη λειτουργία του στην οδό Παπανδρέου. Αποφάσισαν να μετακομίσουν ακριβώς δίπλα 

σε μια μικρή γκαρσονιέρα-καφέ. Το πιο τραγικό απ' όλα είναι ότι δεν είχαν άλλα χρήματα, τα ξόδεψαν όλα στο αυθαίρετο βλέπετε και αναγκάστηκαν να κατασκευάσουν το νέο εκδοτήριο εισιτηρίων με νάιλον και ελάχιστο ξύλο.

 

Το επίσης τραγικό στην ιστορία είναι ότι δεν έδωσαν ούτε ένα Ευρώ όλοι αυτοί που τους κορόιδεψαν ότι θα το νομιμοποιούσαν.